Uzasadnienie
T. K. (dalej: skarżący) złożył w dniu 10 czerwca 2026 r. (data wpływu do organu) skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 1 lipca 2026 r. wezwano skarżącego do nadesłania odpisu ponaglenia wniesionego w trybie art. 37 k.p.a. oraz dowodu potwierdzającego fakt jego złożenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Jednocześnie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi.
Z akt sprawy wynika, że odpisy powyższych wezwań doręczono osobie upoważnionej do odbioru korespondencji w dniu 22 lipca 2026 r.
Wezwanie pozostało bezskuteczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Nadto, zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. warunkiem dopuszczalności skargi do sądu jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania tryb zaskarżenia został określony w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572) i wiąże się z koniecznością uprzedniego wniesienia ponaglenia (wcześniej zażalenia) do organu wyższego stopnia. Co istotne, ponaglenie zarzucające przewlekłość organu należy złożyć w toku trwającego postępowania. Jak bowiem wskazał – w postanowieniu z dnia 2 września 2020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18) Naczelny Sąd Administracyjny - wniesienie ponaglenia ustawodawca łączy ze stanem zawisłości sprawy w danej instancji i przez to trzeba je rozumieć jako środek służący do zwalczania przewlekłości działania organu i tym samym finalnego zakończenia postępowania administracyjnego.
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (w tym skargi i przesłanych akt) nie wynika aby przed wniesieniem skargi skarżący złożył ponaglenie na bezczynność Wojewody w rozpatrzeniu jego wniosku, kierowane do organu wyższego stopnia. Wobec powyższego, skarżący został wezwany do nadesłania dowodu wniesienia stosownego ponaglenia. Z akt sprawy wynika, że odpis powyższego wezwania doręczono w dniu 22 lipca 2026 r. Termin na wykonanie wezwania Sądu upłynął bezskutecznie z dniem 29 lipca 2026 r., bowiem strona skarżąca nie przestawiła dokumentów wskazanych w wezwaniu.
W tej sytuacji uznać należało, że skarżący nie wyczerpał trybu zaskarżenia przewidzianego w art. 37 p.p.s.a. Zatem w konsekwencji skarga jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Niezależnie od powyższego należy zaznaczyć, że strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi i z tego obowiązku również się nie wywiązała. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie zaś żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skoro skarżący nie uiścił wpisu od skargi to jest ona dotknięta także brakiem fiskalnym.
W tych okolicznościach kierując się dyspozycją art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.