Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 maja 2026 r. strona skarżąca zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy.
Pełnomocnik strony skarżącej została wezwana do usunięcia braków skargi ujawnionych na etapie jej wstępnego badania przez oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku adresu do doręczeń strony skarżącej oraz uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia przesyłki zawierającej powyższe wezwania, przesyłka została doręczona w dniu 3 lipca 2026 r. (k. 15 akt sądowych). Wezwania pozostały bezskuteczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skarga przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast stosownie do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. a p.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie winno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania a w razie jego braku, adresu do doręczeń. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Jak wynika natomiast z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym pismem takim jest m.in. skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Tym samym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Wobec nieuzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi w wyznaczonym terminie, Sąd orzekł na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.