Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 22 lipca 2026 r., sygn. akt II SAB/Wr 383/26

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Skład
Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak przewodniczący
Rozpoznanie
w Wydziale II w dniu 22 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi K.S. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Bogatynia w przedmiocie rozpoznania skargi na czynności związane z prowadzeniem przetargu.

Sentencja

postanawia:

  1. I. odrzucić skargę; II. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 100 (słownie: sto) złotych.

Uzasadnienie

K. S. (dalej: skarżąca, strona) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Bogatynia (dalej: organ, Burmistrz) w przedmiocie rozpoznania skargi na czynności związane z prowadzeniem przetargu.

Skarga został wywiedziona na tle następującego stanu faktycznego.

W dniu [...] lutego 2026 r. rozstrzygnięto pisemny przetarg nieograniczony przeprowadzony przez Samodzielny Publiczny Zespół Opieki Zdrowotnej w B. dotyczący dzierżawy pomieszczeń [...], zlokalizowanych w budynku szpitalnym w B. Skarżąca jako uczestnik przetargu wniosła, na podstawie art. 40 ust. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U z 2026, poz. 399, dalej: u.g.n.), skargę do Burmistrza na czynności przetargowe.

Pismem z dnia 17 lutego 2026 r. organ odmówił merytorycznego rozpoznania skargi wskazując na brak kompetencji.

W tej sytuacji skarżąca w dniu 25 lutego 2026 r. wystąpiła do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, w odpowiedzi na co Burmistrz, pismem z dnia 23 marca 2026 r., podtrzymał swoje stanowisko co do braku kompetencji do rozpoznania skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

  1. 1) decyzje administracyjne;
  2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
  3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
  4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;

  1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
  2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
  3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
  4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
  5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W zakresie tak oznaczonej kognicji nie mieszczą się czynności związane z przeprowadzeniem przetargu. Podejmowane przez organ w ramach procedury przetargowej działania mają charakter cywilny (po wyrok NSA z dnia 29 stycznia 2026 r., sygn. akt I OSK 1899/25). Nadto, w judykaturze jednoznacznie przyjmuje się, że prawidłowość przeprowadzenia procedury przetargowej może być zweryfikowana wyłącznie w postępowaniu wszczętym powództwem do sądu powszechnego. Takie stanowisko wyrażone zostało m. in. w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 2 sierpnia 1994 r. sygn. akt III CZP 96/94, OSNC 1995/1/11 i powtórzone w uchwale z dnia 13 lutego 2003 r., sygn. akt III CZP 95/02, OSNC 2003/11/146. Tak też przyjął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 lutego 2010 r., sygn. akt I OSK 207/10.

Skoro zatem prawidłowość przeprowadzenia procedury przetargowej może być zweryfikowana wyłącznie w postępowaniu wszczętym powództwem do sądu powszechnego, to niedopuszczalna jest skarga do sądu administracyjnego na bezczynność rozpoznania skargi na czynność związaną z przeprowadzeniem przetargu, o której mowa w art. 40 ust. 5 u.g.n.

W tych okolicznościach wniesiona skarga podlegał odrzuceniu, co też orzeczono w pkt. I sentencji, kierując się brzmieniem art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Rozstrzygniecie zaś zawarte w pkt II znajduje swoje uzasadnienie w brzmieniu art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. obligującym Sąd z urzędu do zwrotu stronie całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.