Uzasadnienie
Skarżący S. S., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył do tut. Sądu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wskazanym w sentencji.
Zarządzeniem z 15.05.2026 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do nadesłania kopii ponaglenia wniesionego w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia oraz dowodu potwierdzającego fakt jego złożenia, zakreślając siedmiodniowy termin na dokonanie czynności, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Ponadto, wezwano również do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sadami administracyjnymi, a także do podania numeru PESEL strony skarżącej bądź złożenie oświadczenia o nieposiadaniu przez stronę skarżącą numeru PESEL, oznaczenia miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń strony skarżącej oraz uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w kwocie 100 złotych - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca ww. wezwania została skierowana na adres pełnomocnika podany w skardze oraz skutecznie doręczona w dniu 10.06.2026 r. (duplikat zwrotnego potwierdzenia odbioru nadesłany do tut. Sądu w dniu 29.09.2026 r. wskutek przeprowadzonego postępowania reklamacyjnego – k. 25 akt sądowych).
W dniu 22.06.2026 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego (nadane dnia 17.06.2026 r.), w którym wskazano adres skarżącego, oświadczono, że skarżący nie posiada i nigdy nie posiadał numer PESEL, bowiem nie jest i nie był obywatelem Polski, a także przedłożono odpis skargi, pełnomocnictwo oraz potwierdzenie uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143), dalej: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2).
Jak stanowi art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 2 ustawy z 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r., poz. 1691), stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (§ 3 pkt 1).
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Z akt sprawy, jak i nadesłanych przez stronę dokumentów nie wynika, aby skarga została poprzedzona ponagleniem. Również strona, pomimo wezwania Sądu, nie wykazała, że takie ponaglenie zostało złożone. Pełnomocnik skarżącego, pismem nadanym w terminie otwartym do uzupełnienia braków, uzupełniła wprawdzie część z nich, bowiem wskazała adres skarżącego, oświadczyła, że skarżący nie posiada numer PESEL, a także przedłożyła pełnomocnictwo oraz potwierdzenie uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Nie przedłożyła natomiast, mimo wezwania, kopii ponaglenia wniesionego w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia oraz dowodu potwierdzającego fakt jego złożenia. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi upłynął z dniem 17.06.2026 r., zatem przyjąć należy, że pełnomocnik skarżącego nie uzupełniła wszystkich braków formalnych, o których uzupełnienie została wezwana.
Z powyższych względów, z uwagi na nienadesłanie odpisu ponaglenia i dowodu potwierdzającego fakt jego złożenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia. Podstawę zwrotu uiszczonego wpisu stanowił natomiast art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.