Uzasadnienie
Skarżąca A. H. wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wskazanym w sentencji.
W wykonaniu zarządzenia z 13.05.2026 r. skarżąca została wezwana o podanie numeru PESEL bądź złożenie oświadczenia o nieposiadaniu numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało skierowane na podany w skardze adres. Przesyłka je zawierająca awizowana była po raz pierwszy w dniu 08.06.2026 r., o czym zawiadomienie umieszczono w drzwiach adresata. Powtórne awizo miało miejsce w dniu 16.06.2026 r., a następnie nastąpił zwrot przesyłki do nadawcy z powodu jej niepodjęcia w terminie. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął zatem bezskutecznie w dniu 29.06.2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 57 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143), dalej: "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zatem, stosownie do art. art. 46 § 2 pkt 1 lit. b skarga, która jest pierwszym pismem w sprawie, powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Wskazać trzeba, że w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i to bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (por. uchwała NSA z 03.07.2023 r., II GPS 3/22).
Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie.
W realiach niniejszej sprawy skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni oraz pouczona o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania czynności wskazanych w wezwaniu. Termin otwarty na usunięcie braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie z dniem 29.06.2026 r., wobec czego podlegała ona odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.