Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 lutego 2026 r., wniesionym za pośrednictwem e-doręczeń, O. I. (dalej: strona skarżąca, skarżąca) złożyła skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy.
Strona skarżąca wezwana została do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez opatrzenie pliku "skarga.pdf ([...])" stanowiącego załącznik do pisma oznaczonego jako: "Skarga do WSA na bezczynność organu – O. I. (sygn. [...])" kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym – w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 25 maja 2026 r. (k. 120 akt sądowych) i pozostały bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Skarga zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.). Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Jakkolwiek w okolicznościach sprawy skarga została przesłana do organu za pośrednictwem e-doręczeń to niewątpliwie aktualne pozostaje stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w uchwale z 6 dnia grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21 (publ. CBOSA), w której wskazano, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
W okolicznościach sprawy strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez opatrzenie pliku "skarga.pdf ([...])" stanowiącego załącznik do pisma oznaczonego jako: "Skarga do WSA na bezczynność organu – O. I. (sygn. [...])" kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym – w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi. Jak już wskazywano, w niniejszej sprawie, strona skarżąca wniosła skargę do Sądu za pośrednictwem organu w wersji elektronicznej za pomocą e-doręczeń. Wyjaśnić zatem należy, że obowiązująca aktualnie ustawa z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz.U. z 2026 r., poz.
3) przewiduje stosowanie przez sądy przepisów tejże ustawy w zakresie doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej od dnia 1 października 2029 r. Wobec powyższego przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została wysłana za pośrednictwem operatora pocztowego na adres strony skarżącej - wskazany w skardze. W rezultacie wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi skierowane do strony skarżącej zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 25 maja 2026 r. (k. 120 akt sądowych), natomiast pozostało one bezskuteczne. Ponieważ w zakreślonym terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, złożona skarga podlegała odrzuceniu.
Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie Sąd orzekł na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (pkt I sentencji postanowienia). Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w świetle którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis w przypadku pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (pkt II sentencji postanowienia).