Uzasadnienie
J. Z. wraz ze skargą wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, z uwagi na trudną sytuację finansową rodziny.
We wniosku wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną M., synem R. oraz wnuczką W. (ur. 2006 r.).
Podniósł, że obecnie jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, syn jest osobą niepełnosprawną, niezdolną do pracy, stara się o rentę, a na dochód rodziny składają się jedynie zarobki żony w wysokości 1.310,16 zł netto oraz dodatek mieszkaniowy w kwocie 198 zł - łącznie 1.508,16 zł.
Wyjaśnił, że do stałych kosztów utrzymania rodziny należą opłaty za mieszkanie - 350 zł, energię elektryczną - 70 zł, gaz - 35 zł, telefon - 25 zł, spłata rat kredytu zaciągniętego na spłatę zobowiązań mieszkaniowych - 200 zł, opłaty telewizyjne - 19,90 zł. Podniósł, że brakuje pieniędzy na zakup jedzenia i środków czystości.
Oświadczył, że oprócz mieszkania o powierzchni 42 m2 nie posiada wraz z żoną innego majątku ani oszczędności.
Do wniosku została dołączona kserokopia decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2016 r. o uznaniu strony za osobą bezrobotną i odmowie przyznania prawa do zasiłku, a także kserokopia orzeczenia o stopniu niepełnosprawności syna z dnia [...] marca 2016 r.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku skarżący wraz z żoną ma na utrzymaniu dorosłego, niepełnosprawnego, niepracującego syna oraz małoletnią wnuczkę. Dochód rodziny skarżącego wynosi obecnie 1.508,16 zł netto, w tym 198 zł stanowi dodatek mieszkaniowy. Oznacza to, że średnio na osobę w rodzinie przypada po około 377 zł netto miesięcznie. Natomiast stałe koszty utrzymania rodziny, w tym opłaty za mieszkanie oraz spłaty rat kredytu, wynoszą 500 zł, nie licząc wyżywienia.
W związku z powyższym należy uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.