Uzasadnienie
A. B. pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia [...] listopada 2010 r. o uchylenie i wstrzymanie wykonania postanowienia Prezydenta RP z dnia [...] października 2010 r. o nadaniu tytułu naukowego profesora J. S. W odpowiedzi na skargę Prezydent RP wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie. Wskazał, że nie jest organem administracji, a postanowienia dotyczące nadania tytułu naukowego profesora, nie są postanowieniami wydanymi w trybie kodeksu postępowania administracyjnego i nie mieszczą się w katalogu aktów i czynności objętych kontrolą sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:
- 1. decyzje administracyjne;
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
oraz bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach.
Bezczynność organu administracji zachodzi więc wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie (wskazanych w art. 3 § 2 P.p.s.a.) lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym-komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, s. 86).
Powyższe oznacza, że warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność organu jest możliwość wniesienia skargi na ewentualną decyzję, postanowienie albo na inny akt lub czynność.
Jednocześnie, stosownie do art. 142 Konstytucji RP, Prezydent Rzeczypospolitej wydaje rozporządzenia i zarządzenia na zasadach określonych w art. 92 i art.
93. Prezydent Rzeczypospolitej wydaje postanowienia w zakresie realizacji pozostałych swoich kompetencji. Zgodnie natomiast z art. 25 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595 ze zm.) tytuł profesora nadaje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w oparciu o wniosek Centralnej Komisji, o którym mowa w art. 28 ust. 4.
Z powyższych przepisów wynika, że wydane przez Prezydenta RP postanowienie o nadaniu tytułu naukowego profesora nie jest postanowieniem wydawanym w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym ani zabezpieczającym, od którego przysługiwałby skarga do sądu administracyjnego, stanowi ono bowiem odrębną kategorię orzeczeń podejmowanych w formie przewidzianej przez Konstytucję RP i brak jest podstaw prawnych do objęcia ich uregulowaniami procedury administracyjnej, a tym samym kontrolą sądów administracyjnych. Skoro od wydanych na podstawie art. 25 cyt. wyżej ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki postanowień Prezydenta RP nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, to tym samym niedopuszczalna jest również skarga na bezczynność w tym przedmiocie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.