Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lutego 2011 r. dotyczącego przetwarzania danych osobowych przez Y. Sp. z o. o. z siedzibą w W., postanowieniem z dnia 12 października 2011 r. sygn. akt II SAB/Wa 173/11, umorzył postanowienie.
Pismem z dnia 25 października 2011 r., sprecyzowanym pismem z dnia 07 grudnia 2011 r., A. S., reprezentowana przez pełnomocnika – r. pr. D. S., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o uzupełnienie przedmiotowego postanowienia WSA w Warszawie, co do orzeczenia o zasądzeniu od organu na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania w kwocie 340 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: ppsa, strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
W myśl § 2 cyt. art. wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (§ 3 cyt. art.) – wówczas zapada w formie postanowienia.
Stosownie do treści art. 166 ppsa, do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Strona może wnioskować o uzupełnienie postanowienia, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które powinien zamieścić z urzędu.
Uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w tych warunkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że na podstawie art. 209 ppsa był do tego zobligowany, a strona żądała ich przyznania we właściwym czasie.
Wskazać należy, iż uzupełnienie postanowienia może nastąpić wyłącznie na wniosek strony, przy czym strona może zgłosić wniosek o uzupełnienie postanowienia w ciągu czternastu dni od doręczenia postanowienia z urzędu, a gdy postanowienie nie doręcza się stronie – od dnia ogłoszenia.
W skardze z dnia 04 kwietnia 2011 r. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lutego 2011 r. dotyczącego przetwarzania danych osobowych przez Y. Sp. z o. o. z siedzibą w W., strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika – r. pr. D. S., wniosła o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego przez radcę prawnego, według norm przepisanych.
W rozpoznawanej sprawie postanowienie WSA w Warszawie z dnia 12 października 2011 r. sygn. akt II SAB/Wa 173/11 zostało doręczone z urzędu pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 19 października 2011 r., tym samym wniosek strony skarżącej o uzupełnienie postanowienia co do zwrotu kosztów, zgłoszony w dniu 25 października 2011 r. uznać należy za złożony w terminie.
W myśl art. 201 § 1 ppsa zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3.
W myśl art. 205 § 2 ppsa, do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Natomiast stosownie do treści art. 209 ppsa, wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204.
Zgodnie z treścią § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie niż wymieniona w ust. 2 pkt 1 lit. a i b - 240 zł.
Zgodnie z treścią art. 211 ppsa koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 ppsa).
W myśl § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej – 100 zł.
Z art. 200 ppsa wynika, że skarżącemu od organu przysługuje wyłącznie zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Koszty niezbędne zostały wymienione w art. 205 ppsa, natomiast o tym, czy koszty są celowe z punktu widzenia dochodzenia przez skarżącego jego praw decyduje wyłącznie sąd orzekający w oparciu o całokształt okoliczności sprawy.
Mając powyższe na względzie zasądzono na rzecz strony skarżącej – A. S. od organu - Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych kwotę 240 zł oraz kwotę 100 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi, co łącznie stanowi kwotę 340 zł.
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 157 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.