Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, prowadzonej pod sygn. akt II SAB/Wa 130/07 jest bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie przetwarzania danych osobowych. Stroną skarżącą bezczynność organu w tej sprawie jest A. Z., działająca w postępowaniu sądowoadministracyjnym przez pełnomocników. Pełnomocnikami w sprawie skarżąca ustanowiła swoich rodziców, tj. M. K. i A. K..
Zarządzeniem z dnia 23 stycznia 2008 r. Przewodnicząca Wydziału II WSA w Warszawie wezwała pełnomocnika skarżącej M. K. do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od skargi na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OZ 264/08 po rozpatrzeniu zażalenia A. Z. na postanowienie sądu I instancji o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie, zażalenie oddalił. W związku z tym, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2008 r. o odmowie przyznania prawa pomocy stało się prawomocne, Zastępca Przewodniczącej Wydziału II WSA w Warszawie zarządzeniem z dnia 9 maja 2008 r. wezwała pełnomocników skarżącej do wykonania zarządzenia z dnia 23 stycznia 2008 r. poprzez uiszczenie – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania – kwoty 100 zł wpisu sądowego od skargi na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie przetwarzania danych osobowych.
Wezwanie doręczone zostało pełnomocnikom skarżącej w dniu 26 maja 2008 r. W dniu 2 czerwca 2008 r., a zatem w ostatnim dniu do uiszczenia wpisu sądowego pełnomocnicy skarżącej złożyli wnioski o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Przedstawiając w formularzu swoją sytuację finansową oświadczyli jednocześnie (w załączniku nr 1 do wniosków), że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów bez poważnego uszczerbku dla ich egzystencji.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej również ppsa, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych.
W sprawie niniejszej stroną postępowania w rozumieniu art. 32 ppsa jest A. Z., jako skarżąca. Prawo pomocy może być zatem przyznane A. Z. a nie działającemu w jej imieniu pełnomocnikowi (pełnomocnikom). Obowiązek ponoszenia kosztów sądowych spoczywa bowiem na skarżącej i to strona skarżąca chcąc zrealizować prawo do sądu może wystąpić z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, nie zaś działający w jej imieniu pełnomocnik. Nadesłane do Sądu przez M. i A. K. urzędowe formularze wniosków o przyznanie prawa pomocy nie tylko podpisane zostały przez rodziców skarżącej, ale i treść zawartych w nich oświadczeń wyraźnie odnosi się do ich sytuacji finansowej. Nie było tym samym podstaw, aby zwrócić wnioskodawcom nadesłane formularze wniosków celem podpisania przez skarżącą A. Z..
Dodatkowo wskazania wymaga, że skierowanie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi do pełnomocnika (pełnomocników) strony wynika z art. 67 § 5 ppsa. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.