Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 28 lutego 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej wyrokiem z dnia 21 czerwca 2011 r. sygn. akt II SAB/Wa 126/11 w punkcie 1 zobowiązał Wójta Gminy [...] do rozpatrzenia pkt. 2 wniosku skarżącego J. S. z dnia 28 lutego 2011 r. w terminie 14 dni od doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi, w punkcie 2 wyroku oddalił skargę w pozostałej części.
Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uzupełnił wymieniony wyżej wyrok w ten sposób, że w jego sentencji, po punkcie 2 dodano punkt 3 o treści: "zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz J. S. kwotę 50 zł (pięćdziesiąt złotych) tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania sądowego".
Postanowieniem z dnia 21 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustanowił dla J. S. radcę prawnego i jednocześnie zwolnił skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Przedmiotowe postanowienie wraz z informacją o dacie doręczenia skarżącemu powołanego wyżej wyroku oraz postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego doręczone zostało Okręgowej Izbie Radców Prawnych [...] w dniu 27 września 2011 r. W dniu 6 października 2011 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych skierowała do Sądu zawiadomienie o osobie wyznaczonego pełnomocnika – radcy prawnego B. B. W dniu 17 października 2011 r., a następnie w dniu 19 października 2011 r. i 4 listopada 2011 r. działający z upoważnienia pełnomocnika skarżącego, radcy prawnego B. B., aplikant radcowski dokonał w Sądzie przeglądu akt sprawy.
Wnioskiem z dnia 7 listopada 2011 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 21 czerwca 2011 r. wnosząc równocześnie skargę kasacyjną od wyroku.
We wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego podał, że zawiadomienie Okręgowej Izby Radców Prawnych [...] o wyznaczeniu pełnomocnikiem otrzymał w dniu 12 października 2011 r., po czym dwukrotnie, tj. w dniach 12 października i 21 października 2011 r. pisemnie występował do skarżącego o nawiązanie kontaktu. Pełnomocnik wskazał, że stanowisko skarżącego, co do dalszych działań w sprawie, uzyskał w dniu 26 października 2011 r. Podniósł, że wniosek o przywrócenie terminu oraz skarga kasacyjna zostają złożone przed upływem 30 dni, co uzasadnia przywrócenie terminu. Pełnomocnik powołał się przy tym na postanowienie NSA z dnia 16 grudnia 2010 r. sygn. akt II FZ 610/10 (Lex nr 742669).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest spóźniony.
Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie natomiast do art. 175 § 1 powołanej ustawy, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3.
Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Zgodnie z treścią wniosku pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu, przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej ustała w dniu 26 października 2011 r., tj. w dniu, w którym pełnomocnik uzyskał stanowisko skarżącego, co do dalszego sposobu postępowania w sprawie. Z wniosku o przywrócenie terminu jednoznacznie wynika, że od uzyskania tego stanowiska pełnomocnik uzależnił wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku.
Termin 7-dniowy do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu upłynął zatem w dniu 2 listopada 2011 r. (nie była to sobota ani dzień ustawowo wolny od pracy). Pełnomocnik skarżącego składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną w dniu 7 listopada 2011 r. uchybił zatem ustawowemu terminowi, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Zaznaczyć należy przy tym, że pełnomocnik nie wnosił o przywrócenie uchybionego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazuje przy tym, iż podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowany w postanowieniu z dnia 16 grudnia 2010 r. sygn. akt II FZ 610/10 (Lex nr 742669), iż dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie.
Błędnie jednak, zdaniem Sądu, pełnomocnik z urzędu uznał – powołując się na to postanowienie – że złożenie wniosku o przywrócenie terminu wraz ze skargą kasacyjną przed upływem 30 dni stanowi wystarczającą podstawę do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu.
Podkreślenia wymaga, że pełnomocnik z urzędu nie jest zwolniony od obowiązku przestrzegania przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zakresie terminów przewidzianych na dokonywanie poszczególnych czynności procesowych, w tym przypadku zaś terminu do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.).
W sprawie jest bezsporne, że pełnomocnik skarżącego, za pośrednictwem upoważnionego aplikanta radcowskiego, zapoznał się z aktami sprawy 3-krotnie. Po raz pierwszy w dniu 17 października 2011 r., a następnie 19 października i 4 listopada 2011 r. Zdaniem Sądu, już od dnia 17 października 2011 r. nie istniały przeszkody do podjęcia działań w sprawie i pełnomocnik miał możliwość wniesienia skargi kasacyjnej.
W związku z tym, że pełnomocnik uzależnił swoje działanie od stanowiska skarżącego, które uzyskał – jak podał we wniosku – w dniu 26 października 2011 r.
Sąd przyjął ten dzień, jako dzień, w którym pełnomocnik skarżącego miał możliwość wniesienia o przywrócenie uchybionego terminu wraz ze skargą kasacyjną, tym bardziej, że stan sprawy znany był pełnomocnikowi – na podstawie akt – już od dnia 17 października 2011 r.
Podkreślenia wymaga, że ustawodawca w jednakowy sposób traktuje wszystkie strony postępowania, a przestrzeganie ustawowych terminów do dokonania określonych czynności procesowych warunkuje ich prawną skuteczność. Wobec tego, że pełnomocnik skarżącego nie wnosił o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a., wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej uznać należało za spóźniony.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 w zw. z art. 87 § 1 i art. 177 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.