Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę wniesioną przez W. S. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 13 lutego 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej. Pismem z dnia 22 lipca 2011 r. skarżący złożył wniosek o doręczenie sentencji wyroku wraz z uzasadnieniem oraz załączył wypełniony i podpisany formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2011 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. W. S. złożył sprzeciw od powyższego orzeczenia dołączając m. in. kserokopie: zaświadczenia o wysokości dochodów wydanego przez Wójta Gminy [...] oraz Burmistrza [...], wyciąg z operacji bankowych, odcinki emerytur, rachunek za energię elektryczną. Postanowieniem z dnia 22 września 2011 r. przyznano W. S. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.
Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] w dniu 6 października 2011 r. wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnikiem z urzędu r. pr. J. C. W dniu 26 października 2011 r. pełnomocnik skarżącego wystąpił z wnioskiem o wydanie kopii z akt sprawy, które otrzymał w dniu 28 października 2011 r. zaś w dniu 2 listopada 2011 r. złożył skargę kasacyjną od wyroku z dnia 20 lipca 2011 r., wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik przedstawił przyczyny, które uniemożliwiły złożenie skargi w terminie. Oświadczył, iż o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego poinformowany został w dniu 12 lub 13 października 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Stosownie zaś do treści art. 86 § 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 ppsa).
Przytoczone przepisy, uprawniają do przywrócenia terminu do dokonania czynności, jeśli łącznie zostaną spełnione przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego.
Wniosek r. pr. J. C. o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie, spełnia bowiem wszystkie przesłanki, o których mowa powyżej. Uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez winy skarżącego. Po ustanowieniu przez Sąd profesjonalnego pełnomocnika dalsze czynności podejmował ustanowiony w sprawie radca prawny. Po otrzymaniu w dniu 28 października 2011 r. kserokopii akt sprawy, pełnomocnik w dniu 2 listopada 2011 r. sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2011 r.
Istotne w niniejszym postępowaniu jest wskazanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjny dnia z 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06, który stanął na stanowisku, że w wypadku ustanowienia radcy prawnego w trybie art. 244 ppsa, dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 87 § 1 ppsa.), jest dzień, w którym radca prawny miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia o wyznaczeniu go do występowania w sprawie.
W ocenie Sądu, niezachowanie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło z przyczyn niezależnych od skarżącego i jego pełnomocnika. Przymus adwokacko-radcowski uniemożliwiał skarżącemu, którego sytuacja materialna nie pozwalała na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, wniesienie skargi kasacyjnej w terminie. Skarżący wystąpił z wnioskiem o ustanowienie adwokata, łącznie z wnioskiem o uzasadnienie wyroku, oznacza to, że dołożył należytej staranności w prowadzeniu własnej sprawy. W związku z powyższym nie można zarzucić mu winy w niezachowaniu ustawowego terminu do złożenia skargi kasacyjnej.
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 86 § 1 – ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.