Uzasadnienie
W dniu 18 marca 2014 r. J. C. złożył, za pośrednictwem Burmistrza, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność tego organu polegającą na nie wszczęciu postępowania dyscyplinarno-służbowego wobec Dyrektora Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w związku z niewłaściwym, zadaniem skarżącego, wykonywaniem przez niego obowiązków służbowych.
Burmistrz w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ponieważ sprawa objęta skargą nie jest objęta kognicją sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zakres kognicji sądów administracyjnych określony został w art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej obejmującą orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.a.a.).
Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sady administracyjne obejmuje zatem orzekanie w sprawach na bezczynność określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., a w innych sprawach tylko wówczas, gdy ustawa szczególna tak stanowi. Skargi na bezczynność dotyczą niepodejmowania przez organy administracji publicznej nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. W przypadku skargi na bezczynność przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, ale ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym w prawie terminie.
J. C. złożył skargę na bezczynność Burmistrza polegającą na nie podjęciu postępowania dyscyplinarno-służbowego wobec Dyrektora Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej.
Sprawa objęta skargą nie należy do spraw określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Skarga dotyczy bowiem ewentualnej odpowiedzialności porządkowej pracownika samorządowego, a więc jest sprawą ze stosunku pracy. Możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego w sprawie objętej skargą nie przewiduje ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 223 poz. 1458 ze zm.) ani ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.), która w rozdziale rozdział VI reguluje kwestie odpowiedzialności porządkowej pracowników. Nie istnieje norma prawna pozwalająca na wniesienie do sądu administracyjnego skargi w przedmiocie odpowiedzialności porządkowej pracownika samorządowego, tym bardziej skargi takiej nie może wnieść osoba trzecia, nie będąca stroną stosunku pracy.
Ponieważ sprawa objęta skargą nie należy do właściwości sądu administracyjnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.