Uzasadnienie
J.C. pismem z dnia [...]r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Burmistrza [...], polegającą na pozostawieniu bez biegu wniosku skarżącego z dnia [...]r. o wznowienie rozpoznania sprawy "akta [...], gdzie nie rozpoznano sprawy o naprawienie wyrządzonej szkody i krzywdy".
Postanowieniem z dnia [...] r. sygn. akt II SAB/Sz 45/10 odrzucił ww. skargę J.C.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd, wskazując na zakres kognicji sądów administracyjnych, stwierdził, że skarżący zarzuca Burmistrzowi [...] bezczynność w sprawie naprawienia szkody wyrządzonej w majątku skarżącego, która z uwagi na przedmiot sprawy nie należy do kognicji sądu administracyjnego. Ponadto, Sąd zważył, że J.C. przedstawił w skardze również zarzut przewlekłości w podjęciu działań przez Burmistrza [...] w celu załatwienia podania. Skarżący powołał się przy tym na art. 231 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis ten odnosi się do postępowania skargowego, prowadzonego na podstawie przepisów działu VIII K.p.a. Sąd wyjaśnił dalej, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skarg powszechnych wniesionych w trybie działu VIII K.p.a., bowiem tryb skargowy, jako jednoinstancyjne postępowanie uproszczone, prowadzony jest przez organy administracji publicznej.
Sąd uznał, że przedmiotowa sprawa nie należy do kategorii spraw wskazanych w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co czyni niniejszą skargę niedopuszczalną. Ze względu na powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o odrzuceniu skargi.
Pismem z dnia [...] r. J.C. wniósł o wykładnię postanowienia z dnia [..] r. o odrzuceniu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Wykładnia wyroku lub postanowienia ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do jego treści, w szczególności, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia. Potrzeba wykładni może być wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie precyzyjnego sformułowania orzeczenia.
W ocenie Sądu, treść postanowienia z dnia [...] r. o odrzuceniu skargi J.C. - jest jednoznaczna. Powołane w uzasadnieniu motywy rozstrzygnięcia oraz podstawa prawna nie budzą wątpliwości.
Zdaniem Sądu, w postanowieniu w sposób jasny i czytelny wskazano przedmiot sprawy i sposób jej rozstrzygnięcia, a także wyczerpująco wyjaśniono przyczyny odrzucenia skargi. Tak więc nie występują wątpliwości wymagające rozstrzygnięcia w trybie żądanym we wniosku.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 158 P.p.s.a. w zw. z art. 166 P.p.s.a orzekł, jak na wstępie.