Uzasadnienie
Józef K. we wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym równocześnie ze skargą oświadczył, że utrzymuje się z renty ZUS w wysokości ok. 520 zł miesięcznie, przewlekle choruje i jest zmuszony do stałego przyjmowania leków na które wydaje ok. 200 zł miesięcznie, mieszka sam w mieszkaniu komunalnym i korzysta z pomocy opieki społecznej, nie ma żadnych oszczędności ani majątku.
W myśl art. 245 § 1 ustawy cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienia adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy).
Mając na uwadze wysokość dochodów wnioskodawcy, a także Jego sytuację materialną, rodzinną i zdrowotną należy uznać, że zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym żądanie wnioskodawcy, tj. do zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie.
W tych okolicznościach należało orzec jak na wstępie na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 i art. 257 § 2 pkt 7 p.p.s.a.