Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 kwietnia 2026 r. E. P. wniosła skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o skreśleniu z listy studentów.
Pismem z dnia 13 lipca 2026 r. skarżąca wniosła o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Joanny Wojciechowskiej.
Skarżąca w uzasadnieniu wniosku wskazała, że "w świetle uchybień w postępowaniu: sygn. akt II SAB/Sz 841/25, sygn. akt II SAB/Sz 111/26 zachodzą wątpliwości co do bezstronności i rzetelności wyłonionego sądu".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143), zwana dalej "p.p.s.a.", przewiduje w art. 18 możliwość wyłączenia sędziego z mocy prawa. Przesłanki wymienione w tym przepisie opierają się na związkach sędziego z przedmiotem lub podmiotami postępowania. Powiązania te są tego rodzaju, że niezależnie od subiektywnych odczuć osób występujących w sprawie czynią prawdopodobnym przypuszczenie, że rozpoznanie sprawy nie będzie odpowiadało wymogom bezstronności.
Z kolei art. 19 p.p.s.a., umożliwia wyłączenie sędziego na wniosek złożony przez sędziego lub stronę, gdy zachodzą w sprawie okoliczności, poza wymienionymi w art. 18 tej ustawy, a które wskazywałyby na uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie.
W ocenie Sądu, okoliczności przedstawione w przedmiotowym wniosku, nie uzasadniają konieczności wyłączenia sędziego Joanny Wojciechowskiej od rozpatrywania sprawy skarżącej.
Strona powołując się ogólnikowo na uchybienia w postępowaniach w sprawach o sygn. akt II SAB/Sz 841/25 oraz II SAB/Sz 111/26 nie wskazała jakiego rodzaju uchybienia ma na myśli. Analiza akt wymienionych spraw wskazuje przy tym, że sędzia Joanna Wojciechowska była sprawozdawcą jedynie w sprawie o sygn. akt II SAB/Sz 111/26, w której postanowieniem z dnia 22 czerwca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę E. P. na bezczynność Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii w przedmiocie dostarczenia karty przebiegu studiów. Jak wynika z uzasadnienia tego rozstrzygnięcia, na przeszkodzie merytorycznego rozpoznania skargi stał wyrok WSA w Szczecinie z dnia 19 lutego 2026 r., gdyż zakończył on sprawę związaną ze skreśleniem skarżącej ze studiów w związku z niezaliczeniem określonych przedmiotów. Domaganie się przez skarżącą wydania karty przebiegu studiów z uwzględnieniem przedmiotów, których zaliczenie zostało zakwestionowane przez organ stanowiłoby w istocie niedozwolone obejście ustaleń prawomocnego wyroku WSA z dnia 19 lutego 2026 r.
W ocenie Sądu sformułowania użyte przez skarżącą we wspomnianym wniosku mogą być przejawem subiektywnych przeświadczeń o braku obiektywizmu sędziego, z powodu wydania przez nią niekorzystnego dla strony rozstrzygnięcia w innej sprawie – o sygn. akt sygn. akt II SAB/Sz 111/26. Wniosek, w żadnym fragmencie nie zawiera jednak argumentacji, która wskazywałaby na uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w niniejszej sprawie, co czyni przedmiotowe żądanie niezasadnym.
Zdaniem Sądu, za okoliczność uzasadniającą wyłączenie sędziego nie może być uznany fakt, że brał on udział w rozpoznawaniu innej sprawy zainicjowanej przez stronę skarżącą w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie, wyrażając przy tym określone poglądy prawne. Wykonywanie przez sędziów funkcji orzeczniczych - które z mocy regulacji konstytucyjnych (art. 184 Konstytucji RP) i ustawowych (art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w przypadku sędziów sądów administracyjnych polegają na kontroli zgodności z prawem działalności administracji - zawsze wiąże się z określoną oceną prawną tychże działań organów administracji publicznej, a więc wyrażeniem konkretnego poglądu prawnego w danej sprawie. Przyjęcie, że sędzia podlega wyłączeniu od rozpoznania sprawy tylko dlatego, że dokonał oceny prawnej w innych przedmiotowo sprawach (nawet między tymi samymi stronami postępowania) byłoby naruszeniem zasady niezawisłości sędziowskiej i prowadziłoby do paraliżu sądownictwa, gdyż z istoty sądowego rozstrzygania spraw wynika, że przynajmniej dla jednej ze stron postępowania określone orzeczenie sądowe lub wyrażony w nim pogląd jest niekorzystny, co w razie przyjęcia poglądów prezentowanych w niniejszym wniosku, uprawniałoby tę niezadowoloną z rozstrzygnięcia stronę do żądania wyłączenia sędziów, którzy je podjęli od rozpoznania każdej kolejnej sprawy, w której występowałby ten sam lub zbliżony problem prawny (por. postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2016 r., II FZ 337/16, publ. na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tym miejscu należy także zwrócić uwagę na pogląd wyrażony w orzecznictwie, zgodnie z którym nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, że wnioskodawca kwestionuje zasadność i prawidłowość rozstrzygnięć podejmowanych z udziałem sędziego objętego wnioskiem. Rozstrzygnięcia te mogą być kwestionowane jedynie w drodze właściwych środków zaskarżenia, przysługujących stronie w toku postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2012 r., sygn. akt I OZ 368/12, publ. na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z wyjaśnienia złożonego przez sędziego wskazanego we wniosku o wyłączenie wynika, że nie istnieją przesłanki z art. 18 p.p.s.a., jak również okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w rozpoznawanej sprawie stosownie do art. 19 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga, że autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2011r., sygn. I OZ 314/11).
W sytuacji gdy nie budzi wątpliwości prawdziwość złożonych przez sędziego oświadczeń, wobec niewskazania okoliczności, które mogłyby podważyć prawdziwość tych oświadczeń, wniosek o wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Z tej przyczyny Sąd, na podstawie art. 22 § 1 oraz § 2 w zw. z art. 18 oraz art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.