Uzasadnienie
E. P., dalej jako "skarżąca", pismem z 6 kwietnia 2026 r., wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ze skargą na bezczynność Rektora Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie, dalej jako "organ", w przedmiocie rozpoznania jej wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z 12 października 2022 r., o skreśleniu jej z listy studentów.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że decyzja o skreśleniu skarżącej z listy studentów jest ostateczna i prawomocna. Dalej organ podniósł, że zgodnie z art. 157 § 1 k.p.a. właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja została wydana przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze – ten organ. W niniejszej sprawie właściwym do rozpoznania wniosku skarżącej jest zatem Minister Zdrowia.
Organ wyjaśnił, że uprzednio, omyłkowo uznał się za właściwy do rozpoznania wniosku, jednak na skutek pogłębionej analizy obowiązujących przepisów, w szczególności art. 157 § 1 k.p.a., doszedł do przekonania, iż właściwym organem w tym wypadku jest Minister Zdrowia. W związku z powyższym podjął działania zmierzające do przekazania wniosku skarżącej temu organowi, zgodnie z właściwością.
Z przedłożonych Sądowi dokumentów wynika, że skarżąca w dniu 6 kwietnia 2026 r. wniosła ponaglenie do Rektora PUM w Szczecinie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 – j.t.), dalej jako "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2).
Na podstawie art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Organem właściwym do rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej jest – stosownie do przywołanego wyżej art. 157 § 1 k.p.a., organ wyższego stopnia w stosunku do organu, który wydał decyzję.
W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, iż – stosownie do art. 427 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1671 – j.t.), dalej jako "u.s.w.", organem właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji rektora jest minister. Nadzór nad uczelniami medycznymi sprawuje minister właściwy do spraw zdrowia (art. 433 u.s.w.).
W rozpoznawanej sprawie zatem, organem właściwym, do którego należało zwrócić się o stwierdzenie nieważności decyzji o skreśleniu z listy studentów jest Minister Zdrowia. W związku z powyższym ponaglenie również należało wnieść do tego organu.
Skarżąca swój wniosek skierowała do Rektora PUM w Szczecinie, czyli organu, który wydał decyzję o skreśleniu jej z listy studentów, do tego też organu wniosła ponaglenie.
Należało zatem uznać, że skarżąca nie wyczerpała środka zaskarżenia, stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a.
Z tych względów, Sąd – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi.