Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2014 r., sygn. akt II SAB/Rz 99/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, po rozpoznaniu skargi Stowarzyszenia A, dalej "Stowarzyszenie", w pkt I zobowiązał Sąd Dyscyplinarny Izby Notarialnej w R. do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 8 września 2014 r., w pkt II stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz w pkt III zasądził od Sądu Dyscyplinarnego Izby Notarialnej w R. na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zażalenia Stowarzyszenia na postanowienie zawarte w pkt III wyroku, postanowieniem z dnia 24 marca 2015 r. sygn. akt I OZ 249/15 uchylił pkt III zaskarżonego wyroku i w tym zakresie przekazał sprawę Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie do ponownego rozpoznania wskazując, iż Sąd I instancji pominął fakt, iż skarżące Stowarzyszenie było reprezentowane przez radcę prawnego P.P., który składając skargę wniósł o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Tym samym w sprawie orzekając o kosztach postępowania Sąd I instancji nie uwzględnił treści powołanego art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a.") w zakresie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego i zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 200 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Wniosek o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 ustawy P.p.s.a. W myśl art. 205 § 2 powołanej ustawy, do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490), mającego zastosowanie w niniejszej sprawie stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynoszą 240 zł. Po myśli natomiast art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz.U. tekst jednolity 2016.1827 ze zm., dalej "u.o.s.") w zw. z pkt VI załącznika do ustawy opłacie skarbowej w wysokości 17 zł podlega: złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa lub prokury albo jego odpisu, wypisu lub kopii - w sprawie z zakresu administracji publicznej lub w postępowaniu sądowym. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 P.p.s.a.), a do opłat sądowych zaliczany jest wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 P.p.s.a.).
W wyroku z dnia 17 grudnia 2014 r. WSA w Rzeszowie pominął fakt, iż skarżące Stowarzyszenie było reprezentowane przez radcę prawnego, który składając skargę wniósł o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit c. rozporządzenia oraz art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z pkt VI u.o.s. zasądził od organu, który dopuścił się bezczynności zwrot niezbędnych kosztów postępowania obejmujących zwrot kosztów sądowych (tj. uiszczonego wpisu w wysokości 100, 00 zł), kosztów zastępstwa procesowego (240, 00 zł) i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17, 00 zł).