Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (WSA) odrzucił skargę A. T. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w przedmiocie wydania zaświadczenia.
Z kolei postanowieniem z dnia 26 marca 2015 r. referendarz sądowy w tut. Sądzie przyznała skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Jako pełnomocnik strony wyznaczony został adwokat M. W., o czym Okręgowa Rada Adwokacka [...] poinformowała Sąd w piśmie z dnia 24 kwietnia 2015 r.
Po rozpoznaniu wniosku A. T. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego orzeczenia WSA w Rzeszowie uwzględnił go (postanowienie z 6 maja 2015 r.). Przedmiotowa skarga kasacyjna (zawierająca wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną i oświadczenie, że nie zostało ono w całości ani w części pokryte) została oddalona postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2015 r. sygn. akt I OSK 1945/15.
W skierowanym do WSA w Rzeszowie piśmie z dnia 15 września 2015 r. adwokat M. W. wniósł o przyznanie wynagrodzenia za wykonane na zasadzie prawa pomocy zastępstwo prawne.
Żądanie pełnomocnika skarżącej należało uwzględnić. Oparte jest ono o art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", zgodnie z którym wyznaczony adwokat uprawniony jest do otrzymania stosownego wynagrodzenia. Zasady jego przyznawania określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 poz. 461), określane dalej jako "rozporządzenie". Według § 19 pkt 1 tego aktu, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują _@POCZ@__@KON@opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Stawkę minimalną w postępowaniu przed sądami administracyjnymi _@POCZ@__@KONw pierwszej instancji w tzw. innej sprawie (tj. takiej, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna oraz nie dotyczącej skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego) stanowi kwota 240 zł, co wynika z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia (zawartego w rozdziale 5 rozporządzenia).
Natomiast stawką za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej jest 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji (jak w sprawie niniejszej) - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, na co wskazuje § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia.
Należy jeszcze wskazać, że w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Z powyższych względów przyznano adwokatowi M. W. kwotę 221,40 zł za udzieloną stronie skarżącej pomoc prawną w postaci sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wymienionego na wstępie postanowienia tut. Sądu z dnia 24 lutego 2015 r. Na kwotę tę składa się opłata w wysokości 180 zł, powiększona o stawkę podatku VAT obowiązującą w dniu orzekania o powyższym (41,40 zł).
Podstawę niniejszego orzeczenia stanowią: art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 P.p.s.a. oraz § 19 pkt 1, § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia.