Uzasadnienie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 lipca 2010 r. sygn. akt j.w. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie z uwagi na nieuiszczenie przez P. B. pomimo wezwania wpisu sądowego, odrzucił wniesioną przez niego skargę na bezczynność Prokuratora Okręgowego [...] w przedmiocie udzielenia mu informacji publicznej.
Kolejnym postanowieniem Sądu z dnia 9 listopada 2010 r. w wyniku rozpatrzenia wniosku skarżącego zostało mu przyznane prawo pomocy w postaci ustanowienia radcy prawnego, z jednoczesną odmową zwolnienia od kosztów sądowych (zażalenie wniesione na to postanowienie przez wnioskodawcę zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2011 r. sygn. akt I OZ 990/10).
Zgodnie z zalegającym w aktach sądowych sprawy pismem Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych w R. pełnomocnikiem skarżącego została wyznaczona r. pr. A. B., która w piśmie z dnia 22 marca 2011 r. informując WSA w Rzeszowie o sporządzeniu i przesłaniu skarżącemu opinii o braku podstaw do wniesienia w sprawie skargi kasacyjnej, zawnioskowała w nim także o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu. We wniosku zostało zawarte oświadczenie pełnomocnika, że koszty udzielonej skarżącemu pomocy nie zostały pokryte ani w całości, ani w części. Jako załącznik do wniosku została dołączona przez pełnomocnika kserokopia potwierdzenia nadania do skarżącego przesyłki poleconej z oznaczeniem sądowej sygnatury akt sprawy z dnia 24 stycznia 2011 r.
Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W przypadku radców prawnych reguluje je rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1349 ze zm.), które w § 15 stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 i 4 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego (pkt 2).
Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosiłaby 240 zł. W drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – o ile sprawy nie prowadził ten sam radca co w pierwszej instancji - jest to 75 % tej stawki, nie mniej jednak niż 120 zł. (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia).
Uwzględniając charakter sprawy oraz nakład pracy pełnomocnika związany z zapoznaniem się z jej aktami i sporządzeniem w/w opinii, przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną kwotę 180 zł. (przesłanie opinii tylko skarżącemu uniemożliwia zapoznanie się z jej treścią i wyłącza tym samym ewentualną możliwość - w przypadku stwierdzenia takiej zasadności - przyznania wynagrodzenia w dopuszczalnej wysokości przenoszącej 100 % stawki minimalnej).
W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, sąd podwyższa opłaty o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia).
Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) wynosi ona 22 %, niemniej jednak w dniu 1 stycznia 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578), która poprzez art. 19 pkt 5 do ustawy o podatku o towarów i usług dodała art. 146a pkt 1 stanowiący, że w okresie od 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka ta wynosi 23 %, co od kwoty 180 zł. daje 41,40 zł.
Pełnomocnik skarżącego nie wykazał żadnych poniesionych przez siebie a związanych z udzieloną pomocą prawną wydatków.
W związku z powyższym na podstawie powołanych przepisów w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.