Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 grudnia 2009r. w ramach prawa pomocy ustanowiono dla skarżącej G. L. radcę prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła do jej reprezentowania r. pr. A. N. W dniu 20 września 2010r. r. pr. A. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu sporządzoną skargę kasacyjną od wyroku Sądu z dnia 21 maja 2010r. oraz zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 22 lipca 2010r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Pełnomocnik pismem z dnia 18 marca 2011r. ponownie złożyła wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 360 zł, wraz z oświadczeniem, że nie zostały one uiszczone nawet w części.
Na podstawie §14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji, wyznaczonemu radcy przysługuje wynagrodzenie w wysokości 75 % stawki minimalnej, nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna wynosi w niniejszej sprawie 240 zł (§14 ust. 2 pkt 1c) powyższego rozporządzenia).
Zatem za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej pełnomocnikowi przysługuje kwota 180 zł. Na podstawie §14 ust. 2 pkt 2 d) powyższego rozporządzenia pełnomocnikowi przysługuje w postępowaniu zażaleniowym kwota 120 zł. Wobec powyższego wynagrodzenie radcy prawnego ustanowionego z urzędu w niniejszej sprawie wynosi łącznie 300 zł.
Zgodnie z §15 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 wskazanego rozporządzenia.
Uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy poniesiony przez pełnomocnika, na podstawie art. 250 ppsa należało przyznać radcy prawnemu tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 300 zł podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, w kwocie 69 zł (§2 ust. 3 powyższego rozporządzenia).
Mając powyższe na względzie na podstawie art. 258 §2 pkt 8 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/K. Witkowicz-Grochowska