Uzasadnienie
Skarżąca J. B., w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100zł, wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wniosku podała, że jest inwalidką (nie może się poruszać), a ze świadczeń emerytalnych pokrywa koszty opieki osoby trzeciej oraz koszty zakupu leków.
Na postawie oświadczeń majątkowych oraz przedłożonych dokumentów (k. 63-67 akt sądowych) ustalono, iż Wnioskodawczyni (94 lata) prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się ze świadczeń emerytalnych (1.300zł brutto miesięcznie). Posiada majątek nieruchomy w postaci działki o pow. 1288m², na której posadowiony jest przedwojenny budynek mieszkalny o powierzchni 97m². Oświadczyła także, że nie posiada wartościowych ruchomości, oszczędności, czy papierów wartościowych.
Sytuacja majątkowa i rodzinna przedstawiona przez Skarżącą wskazuje, iż należy ona do grona osób spełniających przesłanki przyznania prawa pomocy. Wysokość osiąganego dochodu uzasadnia ocenę, że Skarżąca bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych nie jest w stanie wygospodarować środków finansowych na jakiekolwiek koszty niniejszego postępowania. Wysokość dochodu Wnioskodawczyni, wedle zasad doświadczenia życiowego, nie przekracza kosztów utrzymania koniecznego dla jednej osoby. Uwzględnić przy tym należało zwiększenie kosztów utrzymania spowodowane wydatkami na poratowanie zdrowia i niezbędną opiekę osoby trzeciej. Uzasadnione jest również stanowisko, że Skarżąca, nie ma realnych możliwość sfinansowania przedmiotowego wydatku z pożyczki lub kredytu.
W tych okolicznościach odmowa przyznania prawa pomocy powodowałaby ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje ustawowo przypisane kosztom postępowania. Stad należało uwzględnić wniosek w całości.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 1 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ S. Michalski