Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 października 2017 r. M. B. wniósł osobiście skargę w niniejszej sprawie.
Sąd zawiadamiając skarżącego i organ o rozprawie, wyznaczonej na dzień 22 lutego 2018 r., pouczył strony o treści art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Ów przepis określa, że strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie.
Na rozprawie sądowej w dniu 22 lutego 2018 r. skarżący M. B. stawił się osobiście i udzielił do protokołu pełnomocnictwa adw. A. O. do reprezentowania go w sprawie. Zarówno w trakcie tej rozprawy, jak i później, w tym podczas kolejnej rozprawy w dniu 24 maja 2018 r., pełnomocnik skarżącego, ani skarżący nie złożyli wniosku o zwrot kosztów.
Wyrokiem z dnia 30 maja 2018 r., sygn. akt II SAB/Po 185/17 tutejszy Sąd po rozpoznaniu skargi M. B. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej po pierwsze zobowiązał organ do wydania decyzji dotyczącej stosunku służbowego M. B. w terminie 14 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami, a po wtóre stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Pismem z dnia 3 lipca 2018 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o uzupełnienie wyroku poprzez przyznanie kosztów zastępstwa procesowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek, o którym mowa w § 1, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym (1a). Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (§ 3).
W myśl art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z kolei zgodnie z art. 210 § 1 p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie.
W zawiadomieniu o rozprawie wyznaczonej na dzień 22 lutego 2018 r. w punkcie 7 wyraźnie pouczono strony o treści art. 210 § 1 p.p.s.a. Zawiadomienie to zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 15 stycznia 2018 r. Ponadto skarżący, jak również ustanowiony przez niego w trakcie postępowania sądowego pełnomocnik ani w skardze, ani w kolejnych pismach, jak i na rozprawie nie wnosili o zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Tym samym skoro do zamknięcia rozprawy skarżący nie złożył wniosku o zwrot kosztów postępowania, brak było podstaw żądania podlegającego rozstrzygnięciu.
W związku z powyższym wniosek o uzupełnienie wyroku należało ocenić jako nieuzasadniony, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 157 § 1, 2 i 3 oraz art. 210 p.p.s.a.
/-/ B. Drzazga