Uzasadnienie
Złożony wniosek jest zasadny.
Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był umieścić z urzędu.
Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2010r. (sygn. akt II SAB/Ol 73/09) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zobowiązał Dyrektora Aresztu Śledczego do wydania aktu administracyjnego w przedmiocie wniosku skarżącego z dnia 7 maja 2009r. dotyczącego równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego w terminie 1 miesiąca od daty zwrotu akt sprawy. W sentencji tego rozstrzygnięcia Sąd nie wypowiedział się w kwestii zgłoszonego przez skarżącego pismem z dnia 12 listopada 2009r. (karta 18 akt) zwrotu poniesionych kosztów postępowania związanych ze sprawą.
Wnioskiem z dnia 22 lutego 2010r. skarżący wystąpił o uzupełnienie wyżej wskazanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie poprzez orzeczenie odnośnie zwrotu poniesionych kosztów postępowania sądowego, o które wystąpił w piśmie złożonym w dniu 17 listopada 2009r., bowiem Sąd pomimo wniosku nie orzekł o kosztach postępowania sądowego uwzględniając skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
W niniejszej sprawie skarżący zasadnie wniósł o uzupełnienie wyroku poprzez przyznanie kosztów postępowania sądowego stosownie do art. 200 ustawy ppsa. Zgodnie z powołanym przepisem w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przyjazdu i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata lub radcy prawnego stosownie do art. 205 § 1 tej ustawy.
Skoro zatem została uwzględniona skarga strony na bezczynność organu oraz został złożony wniosek o przyznanie zwrotu poniesionych kosztów postępowania sądowego to Sąd winien w tym przedmiocie wypowiedzieć się w sentencji wydanego wyroku. Ponieważ zapadły wyrok z 14 stycznia 2010r. nie zawiera takiego rozstrzygnięcia, zasadne jest orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania stosownie do art. 157 § 2 i 3 ustawy ppsa. w postanowieniu o uzupełnieniu wyroku, skoro uzupełnienie dotyczy zwrotu kosztów.
Wskazać nadto należy, iż spis kosztów przedstawiony w piśmie z dnia 12 listopada 2009r. obejmował zarówno koszty poniesione w związku z wniesioną skargą na bezczynność przedstawione w pkt 1 i 4 spisu, jak również koszty poniesione w toku postępowania administracyjnego poprzedzającego wniesienie skargi na bezczynność organu w pkt 2 i 3. Ponieważ koszty postępowania sądowego wykazane zostały jedynie w pkt 1 i 4 spisu, gdyż stanowią one niezbędne koszty postępowania, o których mowa w art. 205 § 1 ustawy ppsa. Sąd uwzględnił tylko te koszty w orzeczeniu o zwrocie kosztów postępowania sądowego.