Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztyniez 6 sierpnia 2026 r., sygn. akt II SAB/Ol 169/26

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Skład
Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 6 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi D. O. na bezczynność Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Warmińsko-Mazurskim w przedmiocie wydania decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia postanawia umorzyć postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Uzasadnienie

W dniu 1 czerwca 2026 r. (data wniesienia skargi do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Warmińsko-Mazurskim; dalej jako: organ) D. O. (dalej jako: skarżąca), zastępowana przez pełnomocnika, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność organu w związku z nierozpoznaniem w terminie wniosku o wydanie decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia wnosząc o:

  1. 1) zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku;
  2. 2) zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania podług norm przepisanych;
  3. 3) stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Pismem procesowym z 23 lipca 2026 r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje

Wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie w sprawie należało umorzyć.

Stosownie do art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143) dalej zwanej: ustawą p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli:

  1. 1. skarżący skutecznie cofnął skargę,
  2. 2. w razie śmierci strony, jeśli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania,
  3. 3. gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Jak wynika natomiast z treści art. 60 ustawy p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Nie dopatrując się zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, sąd postępowanie w sprawie umorzył na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.

Z tych przyczyn na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.