Uzasadnienie
Z. W. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nie rozpatrzenia jego wniosku z [...] r. dotyczącego przyznania świadczeń z pomocy społecznej.
W skardze powyższej wniósł także o przyznanie prawa pomocy.
Sąd zważył, co następuje
W świetle art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Innymi słowy - nawet jeśli zachodzą przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, określone w art. 246 p.p.s.a., oczywista bezzasadność skargi wyłącza możliwość przyznania stronie prawa pomocy. W kwestii interpretacji terminu "oczywistej bezzasadności skargi" w rozumieniu art. 247 p.p.s.a., w orzecznictwie i piśmiennictwie przyjmuje się, że chodzi o sytuacje, gdy bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może być uwzględniona. Taki przypadek zachodzi zwłaszcza w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. M. Niezgódka-Medek [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, Zakamycze 2006, s. 558).
Przesłanki odrzucenia skargi określa art. 58 § 1 p.p.s.a. Jedną z przesłanek wymienionych w tym przepisie jest powaga rzeczy osądzonej polegająca na braku możliwości wszczęcia sprawy już raz wszczętej i prawomocnie osądzonej (art. 58 § 1 pkt 4 in fine p.p.s.a.).
Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy podkreślić należy, że przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność Wójta Gminy polegająca na nie rozpatrzeniu wniosku Z. W. z dnia [...] r. dotyczącego przyznania świadczeń z pomocy społecznej. Jednakże w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami toczyło się już raz postępowanie w sprawie sygn. akt II SAB/Lu 1/06 zakończone prawomocnym wyrokiem z dnia [...] r. co uniemożliwia skuteczne wniesienie kolejnej skargi w tym samym przedmiocie.
Bezzasadność skargi należy bowiem łączyć nie tylko z jej merytoryczną oceną, ale i możliwością jej wniesienia.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 247 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.