Uzasadnienie
Pismem z 14 lipca 2026 r. Fundacja W. w L. (dalej także jako: Fundacja, skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Prokuratora Okręgowego w Lublinie (dosłownie: "Prokuratora Prokuratury Rejonowej w C. del. do Prokuratury Okręgowej w Lublinie M. G."). Podpis pod skargą złożył K. K..
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 27 sierpnia 2026 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez: (a) podpisanie skargi przez osobę posiadającą umocowanie do reprezentowania skarżącej (Fundacji) oraz (b) do jednoznacznego określenia organu, którego dotyczy skarga na bezczynność poprzez wskazanie czy organem tym jest Prokurator Prokuratury Rejonowej w C. del. do Prokuratury Okręgowej w Lublinie M. G. czy Prokurator Okręgowy w Lublinie.
Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono 7 września 2026 r. (k. 39). Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na to, że skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi, pomimo wezwania Sądu.
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej jako: p.p.s.a.) każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Brak podpisu na skardze stanowi brak formalny, w wyniku którego skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu.
W rozpoznawanej sprawie podpis pod skargą złożył K. K.. Do skargi dołączono uchwałę 2026/02, zgodnie z którą K. K. został powołany na członka zarządu fundacji (k. 12). Zgodnie z Krajowym Rejestrem Sądowym podmiotem uprawnionym do reprezentowania Fundacji jest prezes albo dwóch członków zarządu działających łącznie (odpis z KRS, k. 14-22). Skarga nie została zatem prawidłowo podpisana. K. K., jako członek zarządu, może reprezentować Fundację jedynie łącznie z drugim członkiem zarządu. Mógłby również reprezentować Fundację jako pełnomocnik, jednak wymagałoby to posiadania pełnomocnictwa, udzielonego zgodnie z ww. zasadami reprezentacji Fundacji. Żadnego takiego pełnomocnictwa nie złożono, a dołączony do skargi dokument wskazywałby na działanie jako członek organu osoby prawnej, a nie jako pełnomocnik.
W dalszej kolejności należy wskazać, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy (art. 57 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). To strona skarżąca wskazuje organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzone postępowanie jest przedmiotem skargi.
Wskazane przez skarżącą oznaczenie organu budzi wątpliwości w zakresie, czy intencją skarżącej było zaskarżenie bezczynności Prokuratora Okręgowego w Lublinie czy Prokuratora Prokuratury Rejonowej w C. del. do Prokuratury Okręgowej w Lublinie M. G.. W związku z powyższym sąd wezwał do jednoznacznego określenia organu. Sąd wprawdzie przyjął wstępnie (na etapie rejestracji skargi), że organem, którego dotyczy skarga jest Prokurator Okręgowy w Lublinie, jednak literalnie odczytywana treść skargi prowadziłaby do wniosku, że Fundacja wskazała jako organ jednego z prokuratorów delegowanych do Prokuratury Okręgowej w Lublinie. Przyjęcie takiej konstrukcji skutkowałoby koniecznością odrzucenia skargi z powodu braku zdolności sądowej po stronie podmiotu wskazanego jako organ – podmiotem, na którym ciąży obowiązek udzielenia odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest podmiot kierujący daną jednostką organizacyjną, a nie osoba upoważniona do działania w imieniu kierownika jednostki.
Skarżąca zobowiązana była usunąć wskazane braki formalne w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, do czego została zobligowana wezwaniem. Wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi zostało doręczone w dniu 7 września 2026 r. Termin do usunięcia braku upłynął bezskutecznie z dniem 14 września 2026 r. W zakreślonym terminie strona skarżąca nie usunęła powyżej wskazanych braków formalnych skargi.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
O zwrocie uiszczonego wpisu od odrzuconej skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.