Uzasadnienie
[...] Towarzystwo [...] z siedzibą w W. (strona, skarżący, Stowarzyszenie) wniosło skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Ł. (organ) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Strona w dniu 30 marca 2026 r. skierowała do Komendanta Powiatowego Policji w Ł. drogą elektroniczną (na adres e-mail: [...]gov.pl) wniosek o udostępnienie informacji publicznej na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 902; dalej: "u.d.i.p."). Przedmiotem wniosku było przekazanie treści dotyczących podjętych interwencji zawartych w notatnikach funkcjonariuszy wydziału ruchu drogowego komendy w dniach 18-24 grudnia 2025 r.
Strona stwierdziła, że do dnia 15 kwietnia 2026 r. (dzień złożenia skargi) organ nie udostępnił żądanych informacji, nie wydał decyzji administracyjnej o odmowie ich udostępnienia ani nie poinformował skarżącego w jakikolwiek sposób o przeszkodach w terminowym załatwieniu wniosku.
Wobec powyższego skarżący wniósł o:
- - stwierdzenie, że Komendant Powiatowy Policji w Ł. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z 30 marca 2026 r. o udostępnienie treści notatników służbowych;
- - zobowiązanie organu do rozpoznania ww. wniosku w terminie 14 dni od doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi;
- - zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Komendant wniósł o jej oddalenie w całości jako nieuzasadnionej ewentualne - stwierdzenie, że Komendant Powiatowy Policji w Ł. nie pozostawał w bezczynności albo że bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa.
Organ nadmienił, że rozpatrując wniosek ustalono, że we wskazanym w nim okresie policjanci [...] Komendy Powiatowej Policji w Ł. zrealizowali 73 ośmiogodzinne służby, które zostały udokumentowane w notatnikach służbowych. Podczas realizowanych interwencji policjanci wylegitymowali 420 osób i przeprowadzili 387 kontroli drogowych pojazdów.
Organ uznał, iż przygotowanie informacji obejmującej wskazany okres działania organu a także jej zakres, wymagałby pogłębionej analizy oraz użycia dodatkowych sił i środków w związku z żądaniem, co stanowiłoby informację przetworzoną, przygotowaną specjalnie dla wnioskodawcy według wskazanych przez niego kryteriów.
Komendant Powiatowy Policji 9 kwietnia 2026 r. wystąpił do [...] Towarzystwa [...] z wezwaniem do wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego przetworzenia informacji publicznej, wskazując w nim między innymi fakt, iż nie dysponuje w tym zakresie gotową informacją prostą, która podlegałaby udostępnieniu wnioskodawcy. Przygotowanie informacji obejmującej wskazany okres działalności organu wymagałoby pogłębionej analizy oraz użycia dodatkowych sił i środków w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych, czyli innymi słowy byłaby to informacja przetworzona, przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów.
Wezwanie do wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego przetworzenia informacji publicznej wysłano w dniu 10 kwietnia 2026 r. do [...] Towarzystwa [...] pod wskazany adres za pośrednictwem Poczty Polskiej. Strona została poinformowana o powyższym wiadomością wysłaną na adres poczty elektronicznej ([...]).
W dniu 15 kwietnia 2026 r. o godzinie 20:51 za pośrednictwem platformy ePUAP do Komendy Powiatowej Policji w Ł. wpłynęła skarga na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (wniosek z 30 marca 2026 r.). Strona wskazała, że do dnia złożenia skargi organ nie udostępnił żądanej informacji.
Organ zanegował powyższe twierdzenie strony informując, że po wystosowaniu 10 kwietnia 2026 r. wezwania do wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego przetworzenia informacji publicznej, strona nie zareagowała na wezwanie pomimo jego doręczenia 16 kwietnia 2026 r. Tym samym zdaniem organu skarżący zapoznał się z wezwaniem i nie odniósł się do niego, co nie daje podstawy do twierdzenia, że organ pozostawał w bezczynności.
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, "p.p.s.a.’").
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
W rozpoznanej sprawie skarga została wniesiona na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Ł. w udostępnieniu informacji publicznej. Zasady i tryb udostępniania informacji publicznej uregulowane zostały w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 902 –"u.d.i.p."). Przepisy tej zatem ustawy odgrywają kluczową rolę dla ustalenia czy organ rzeczywiście pozostaje w zarzucanej mu bezczynności.
W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że z "bezczynnością" organu mamy do czynienia wówczas, gdy w przewidzianym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub co prawda prowadził postępowanie, ale pomimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął w terminie stosownej czynności (zob. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, s. 86). Celem zaś złożenia skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest zwalczanie nieuzasadnionego braku działania (zwłoki) w załatwianiu przez organ określonej sprawy administracyjnej.
Ustawa o dostępie do informacji publicznej definiuje informację publiczną jako każdą informację o sprawach publicznych oraz stanowi, że podlega ona udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). W tym też kontekście rozpatrywać należy uszczegółowienie informacji stanowiących informację publiczną zawarte w art. 6 ust. 1 tej ustawy. W świetle tego przepisu przesłanką kwalifikującą konkretną informację do kategorii informacji publicznej jest spełnianie przez nią kryterium przedmiotowego. Decydująca jest zatem wyłącznie treść i charakter konkretnej informacji. Dziedziny aktywności, które dotyczą spraw publicznych wymienione w art. 6 u.d.i.p. obejmują zatem: politykę zewnętrzną i wewnętrzną państwa (ust. 1), sposób organizacji i zasady funkcjonowania podmiotów publicznych (ust. 2-3), dokumenty wytworzone w ramach działalności podmiotów publicznych (ust.
4) i majątek publiczny (ust. 5). Przedmiotem informacji publicznej jest więc nie każde działanie władzy publicznej, lecz tylko takie, które zawiera pewien dodatkowy element w postaci "sprawy publicznej". Sprawą publiczną, w świetle art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, jest działalność zarówno organów władzy publicznej, jak i samorządu gospodarczego i zawodowego oraz osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym, czyli mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Jednocześnie pamiętać należy, że prawo, o którym mowa nie może być rozumiane w sposób absolutny, tj. jako prawo obywateli do uzyskiwania nieograniczonego dostępu do każdego bez wyjątku dokumentu czy każdej informacji będącej w posiadaniu podmiotu publicznego, w tym organu władzy publicznej. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 u.d.i.p., każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej.
Organ, do którego wpłynął wniosek o udostępnienie informacji publicznej co do zasady udostępnia ją wnioskodawcy w formie wskazanej we wniosku w terminie 14 dni od wpływu wniosku albo odmawia jej udostępnienia wydając decyzję administracyjną lub umarza postępowanie w przypadku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej w formie zwykłego pisma może nastąpić w szczególności w przypadku, gdy podmiot zobowiązany nie posiada żądanej informacji bądź gdy żądana informacja nie jest informacją publiczną (por. np.: wyrok WSA w Olsztynie z dnia 20 maja 2021 r., sygn. akt II SAB/Ol 10/21, CBOSA).
Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. do udostępniania informacji publicznej obowiązane są organy władzy publicznej, a takimi niewątpliwie pozostają organy administracji rządowej, właściwe w sprawach ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego. Podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji publicznej są bowiem szeroko pojęte władze publiczne, a także podmioty dysponujące majątkiem publicznym oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne.
W rozpoznawanej sprawie nie budziło wątpliwości, że przedmiotowy wniosek o udostępnienie informacji publicznej skierowany został do podmiotu, na którym ciąży obowiązek informacyjny. Komendant Powiatowy Policji jest bowiem terenowym organem administracji rządowej na obszarze województwa w sprawach, o których mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j.: Dz. U. z 2025 r., poz. 636 - "u.o.p."), a więc w sprawach ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego (art. 6 ust. 1 pkt 2 u.o.p.). Komendant Powiatowy Policji, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, jest ponadto organem właściwym w postępowaniu administracyjnym, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Policji (art. 6a ust. 1 u.o.p.). Komendant Powiatowy Policji jest zatem organem władzy publicznej, a więc podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznych, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.
Bezsporne jest również, że informacja o działaniach funkcjonariuszy Policji wykonujących ww. zadania stanowi informację o sprawach publicznych (por. wyrok NSA z dnia 27 października 2020 r., sygn. akt I OSK 2266/19, CBOSA).
W świetle powyższego spełnione zostały oba wymogi zastosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej, tak podmiotowy jak i przedmiotowy (bowiem dotyczący udostępnienia treści notatników służbowych - w zakresie podjętych interwencji - przez funkcjonariuszy [...] w Ł. w dniach 18-24 grudnia 2025 r.).
Sąd nie podzielił stanowiska skarżącego Stowarzyszenia, co do bezczynności organu w przedmiotowej sprawie. Mając na uwadze przedstawiony powyżej stan sprawy należy bowiem zauważyć, że w terminie otwartym do załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej Komendant Powiatowy Policji w Ł. wystąpił do wnioskodawcy – pismem z dnia 9 kwietnia 2026 r., o wykazanie szczególnej istotności dla interesu publicznego przetworzenia informacji publicznej (k. 4, akt adm.). Z pisma tego wynika, że Komendant zakwalifikował żądaną przez Stowarzyszenie we wniosku informację jako przetworzoną. Wezwanie organu zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 16 kwietnia 2026 r. (k. 8, akt adm.). Stowarzyszenie złożyło zaś skargę na bezczynność 15 kwietnia 2026 r. wskazując między innymi, że żądana informacja ma status informacji prostej.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że Komendant nadał pismo wzywające skarżącego do wykazania szczególnego interesu prawnego w uzyskaniu informacji w dniu 10 kwietnia 2026 r. Wniosek o udostępnienie informacji został zaś złożony drogą mailową w dniu 30 marca 2026 r. o godzinie 23.36 (k. 1, akt adm.). Ustawa o dostępie do informacji publicznej nakazuje organom udostępnienie informacji, jak również ewentualnie podjęcie innych działań w zakresie wniosku o dostęp do informacji publicznej w terminie 14 dni od jego złożenia – art. 13 ust. 1 u.d.i.p.
Nie można więc uznać, że organ wzywając pismem z dnia 9 kwietnia 2026 r. o wykazanie szczególnego interesu prawnego znajdował się w bezczynności. Jak wyjaśniano powyżej z bezczynnością mamy do czynienia przede wszystkim wówczas, gdy w przewidzianym terminie organ nie podjął w sprawie żadnych czynności przewidzianych prawem. Należy wskazać, że organ rozpatrujący wniosek w ustawowym terminie dokonał czynności (pismo z dnia 9 kwietnia 2026 r., doręczone 16 kwietnia 2026 r. skarżącemu), która w świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej była dopuszczalna. Skarga Stowarzyszenie złożona zaś 15 kwietnia 2026 r. była co najmniej przedwczesna. Organ dokonując czynności, wzywając skarżące Stowarzyszenie o wykazanie szczególnego interesu prawnego dokonał czynności przewidzianej ustawowo, a w związku z tym nie można zasadne uznać, iż był bezczynny. Dodatkowo wezwanie organu zostało dokonane w terminie otwartym do rozpatrzenia wniosku i spowodowało dopuszczalne przedłużenie czasu jego rozpatrzenia.
Poza niniejszą sprawą pozostaje kwestia prawidłowości kwalifikacji prawnej dokonanej przez Komendanta w piśmie z dnia 9 kwietnia 2026 r. o przetworzonym charakterze informacji. Z akt sprawy (z uwagi na złożenie skargi 15 kwietnia 2026 r.) nie wynika, jakie dalsze czynności w odniesieniu do wniosku z dnia 30 marca 2026 r. podjął organ. Sąd ocenia sprawę na dzień złożenia skargi, a z uwagi na nie wystąpienie po stronie organu stanu bezczynności nie ma żadnych podstaw do jej uwzględnienia.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.