Uzasadnienie
W dniu 4 grudnia 2008 r. Z. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie niezałatwienia wniosku skarżącego z dnia 10 października 2008 r. o przyznanie pomocy w formie opału do kuchni węglowej. Skarżący podkreślił, iż organ nie rozstrzygnął tego wniosku w terminie przepisanym prawem.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej, działający z upoważnienia Wójta Gminy, wniósł o jej oddalenie.
Kierownik OPS wyjaśnił, że w dniu 10 października 2008 r. do organu wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie opału do kuchni węglowej. W związku z rozpatrzeniem tego wniosku, pracownicy socjalni w dniu 14 października 2008 r. przeprowadzili wywiad środowiskowy, a decyzją z dnia 12 listopada 2008 r., znak: [...], organ przyznał stronie pomoc w postaci zasiłku celowego specjalnego w formie pomocy rzeczowej 500 kg węgla, wskazując podmiot, który zrealizuje świadczenie i termin realizacji świadczenia. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 14 listopada 2008 r., który w dniu 18 listopada 2008 r. wniósł od niej odwołanie. Odwołanie to zostało przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego pismem z dnia 19 listopada 2008 r.
Ponadto Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej wskazał, iż w dniu 12 listopada 2008 r. skarżący osobiście złożył w Samorządowym Kolegium Odwoławczym zażalenie na bezczynność Wójta Gminy w zakresie przyznania opału do kuchni węglowej. Zażalenie to w dniu 17 listopada 2008 r. zostało przekazane do Ośrodka Pomocy Społecznej, a następnie organ I instancji wraz z odwołaniem od decyzji z dnia 12 listopada 2008 r., znak: [...], przesłał je do Kolegium celem rozpatrzenia.
Do dnia sporządzenia odpowiedzi na skargę, jak podkreślił Kierownik OPS, zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie ani odwołanie nie zostało rozpoznane przez Kolegium.
Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2009 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie adwokata.
Na rozprawie przed Sądem w dniu 21 kwietnia 2009 r. pełnomocnik skarżącego – adwokat A. S. popierając skargę Z. W., wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Z przepisu tego wynika a contrario, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania (por. wyrok NSA z 16 marca 2000 r., I SAB 201/99, niepubl.). W takim przypadku sąd powinien umorzyć postępowanie w sprawie ze skargi na bezczynność jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy, który obliguje sąd do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie jest bezprzedmiotowe z innych przyczyn (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006, s. 317-318).
Z akt sprawy wynika, iż Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej, działając z upoważnienia Wójta Gminy, decyzją z dnia 12 listopada 2008 r., znak: [...], przyznał Z. W. pomoc w postaci zasiłku celowego specjalnego w formie pomocy rzeczowej 500 kg węgla, wskazując podmiot, który zrealizuje świadczenie i termin realizacji świadczenia. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 14 listopada 2008 r., a skarżący w dniu 18 listopada 2008 r. wniósł odwołanie od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Oznacza to, iż wbrew zarzutom skarżącego, Wójt Gminy nie pozostawał w bezczynności w przedmiocie niezałatwienia wniosku skarżącego z dnia 10 października 2008 r. o przyznanie pomocy w formie opału do kuchni węglowej, gdyż wniosek ten załatwił decyzją z dnia 12 listopada 2008 r., znak: [...], którą przyznano Z. W. wnioskowaną pomoc. Tym samym organ administracji nie tkwił w bezczynności, a postępowanie w niniejszej sprawie, dotyczącej bezczynności tego organu, jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu na podstawie powołanego art. 161 § 1 pkt 3 ustawy.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 19, w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 litera "c" i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz.1348 ze zm.).