Uzasadnienie
Fundacja z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Szpitala [...] w K. sp. z o.o. z siedzibą w K. w udostępnieniu informacji publicznej na wniosek z dnia 13 lutego 2026 roku, zarzucając organowi naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902) poprzez nieudzielenie informacji w pełnym żądanym zakresie oraz naruszenie art. 16 ust. 1 tej ustawy przez niewydanie decyzji odmownej. Strona skarżąca wniosła o:
- 1) zobowiązanie Szpitala [...] w K. sp. z o.o. do rozpatrzenia wniosku Fundacji [...] i udzielenie informacji publicznej w żądanym zakresie w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku;
- 2) stwierdzenie, że bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa;
- 3) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 2.000 zł;
- 4) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego wszelkich kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi Fundacja wskazała, że wnioskiem z 13 lutego 2026 roku skierowała do Szpitala [...] w K. sp. z o.o. wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Żądane informacje dotyczą działalności podmiotu publicznego w postaci podmiotu leczniczego, w szczególności sposobu wykonywania świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych. Mają one charakter danych statystycznych i zagregowanych, nieodnoszących się do indywidualnych pacjentów, a zatem mieszczą się w zakresie informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W szczególności informacje o metodach wykonywania zabiegów przerwania ciąży odnoszą się do sposobu organizacji i realizacji świadczeń zdrowotnych przez podmiot publiczny, a nie do danych o stanie zdrowia konkretnych pacjentów.
Wniosek zawierał 8 skonkretyzowanych pytań, odpowiedź na kolejne (7) zależała od twierdzącej odpowiedzi na pytanie zawarte w petitum: "czy w placówce dokonuje się terminacji ciąży w przypadkach określonych w art. 4a ustawy z dnia 7 stycznia 1993 e. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży (Dz. U. z 2022 r. poz. 1575 z późn. zm.)".
"Jeśli odpowiedź na powyższe jest twierdząca, wnoszę ponadto w tym samym trybie o udzielenie informacji odnośnie:
- 1. liczby świadczeń wykonywanych na podstawie art. 4a ustawy z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży, z wyszczególnieniem poszczególnych miesięcy, z podziałem na każdy miesiąc, w których te świadczenia były dokonywane, począwszy od 1 stycznia 2020r., a skończywszy na 31 grudnia 2025r., z podziałem według określonych ustawowo przypadków, z powodu których podjęto się realizacji świadczenia według ustawy z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży art. 4a ust. 1 pkt 1 bądź 3 (oraz 2 i 4 - obecnie uchylone). Wnosimy o wskazanie tygodnia ciąży w momencie wykonania każdego ze świadczeń. Wnosimy również o wskazanie przesłanki z klasyfikacji ICD wskazującą właściwy KOD oraz ilość przypadków.
- 2. Ile świadczeń określonych w art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 stycznia 1993 roku o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży (Dz.U. 2022 poz. 1575) udzielono w Państwa szpitalu w okresie od 1 stycznia 2020r. do 31 grudnia 2025r. ze wskazań psychiatrycznych, z uwagi na zagrożenie zdrowia psychicznego kobiety ciężarnej, z podziałem na poszczególne miesiące od 1 stycznia 2020r. do 31 grudnia 2025r. oraz ze wskazaniem tygodnia ciąży. Wnosimy również o wskazanie przesłanki z klasyfikacji ICD wskazującą właściwy KOD oraz ilość przypadków.
- 3. Jaka była podstawa do wykonania ww. zabiegów ze wskazań psychiatrycznych i w związku z jakim zaburzeniem, z uwagi na zagrożenie zdrowia psychicznego kobiety ciężarnej. Wnosimy również o wskazanie przesłanki z klasyfikacji ICD wskazującą właściwy KOD oraz ilość przypadków.
- 4. Jaką zastosowano metodę wykonania zabiegu przerwania ciąży? Ile razy metodą wykonania zabiegu przerwania ciąży była aborcja próżniowa?
- 5. Ile razy podano dopłodowo zastrzyk dosercowy z chlorku potasu, aby nie doszło do urodzenia żywego dziecka, w wyniku przerwania ciąży?
- 6. Jakie wady płodu występowały w zdiagnozowanych przypadkach, w których wykonano zabieg przerwania ciąży z przyczyn psychiatrycznych, z uwagi na zagrożenie zdrowia psychicznego kobiety ciężarnej, ze wskazaniem tygodnia ciąży. Wnosimy również o wskazanie przesłanki z klasyfikacji ICD wskazującą właściwy KOD oraz ilość przypadków.
- 7. Jakie procedury stosowane są w placówce w przypadkach żywych urodzeń będących skutkiem wykonanego w placówce przerwania ciąży? Ile razy doszło do urodzenia żywego i zastosowania tych procedur w okresie od 1 stycznia 2020r. do 31 grudnia 2025 r.?"
Organ pismem z dnia 2 kwietnia 2026 roku udzielił odpowiedzi jedynie w części (liczba zabiegów, tygodnie ciąży, brak żywych urodzeń). W pozostałym zakresie - dotyczącym stosowanych metod (w tym podawania chlorku potasu) oraz wad płodu w zdiagnozowanych przypadkach Organ stwierdził, że przedmiot zapytań nie spełnia definicji informacji publicznej i odmówił odpowiedzi zwykłym pismem.
Stanowisko organu jest całkowicie błędne, bowiem zdaniem strony skarżącej wszystkie objęte wnioskiem informacje mają charakter informacji publicznych.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie. Potwierdziła zarówno fakt i datę złożenia wniosku, jak i treść oraz datę udzielenia odpowiedzi na wniosek. Zdaniem organu wnioskowane informacje objęte są prawnie chronioną tajemnicą lekarską, ponadto wchodzą w zakres prawa do prywatności pacjentów konkretnego podmiotu leczniczego i jako dane szczególnie wrażliwe zawarte w ich dokumentacji medycznej nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Podkreślić należy, że Szpital nie naruszył art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wszystkie informacje, których podania Szpital odmówił, nie stanowiły bowiem informacji publicznych. Były to natomiast dane medyczne, stanowiące informacje prawnie chronione, szczególnie wrażliwe, wchodzące w zakres prawa do prywatności pacjentów konkretnego podmiotu leczniczego, o czym Szpital poinformował skarżącą w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku skarżącej.
Wskazać należy, że stosownie do art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia jednostkowymi danymi medycznymi są dane osoby fizycznej o udzielonych, udzielanych i planowanych świadczeniach opieki zdrowotnej oraz dotyczące jej stanu zdrowia, w tym profilaktyki zdrowotnej i realizacji programów zdrowotnych. Zatem danymi medycznymi są dane osobowe, inne dane osób fizycznych dotyczące uprawnień do świadczeń zdrowotnych (np. stwierdzenie jednostki chorobowej, zdarzenie medyczne kwalifikujące pacjenta do świadczeń zdrowotnych określonego typu), jak i dane przetwarzane w związku z planowanymi, udzielanymi i udzielonymi świadczeniami opieki zdrowotnej oraz profilaktyką zdrowotną i realizacją programów zdrowotnych (zob. D. Wąsik (w:) Ustawa o systemie informacji w ochronie zdrowia, Komentarz, Warszawa 2015, art., 2).
Szpital odmówił skarżącemu podania informacji w zakresie wskazania podstaw do wykonania świadczeń ze wskazań psychiatrycznych, zaburzeń posiadanych przez kobietę ciężarną, metod wykonania zabiegu przerwania ciąży (w tym informacji o aborcję próżniową, zastrzyk dosercowy z chlorku potasu), wad płodu w przypadkach gdy aborcja została wykonana z uwagi na zagrożenie zdrowia psychicznego kobiety ciężarnej. Nie ma wątpliwości, że wszystkie te informacje stanowią jednostkowe dane medyczne, dotyczące konkretnej osoby fizycznej, względem której wykonano określoną procedurę medyczną (w tym wypadku zabieg przerwania ciąży), a nie działalności szeroko pojętego państwa, a tym samym nie mieszczą się one w definicji informacji publicznej, o której mowa w art. 1 ust. 1 Ustawy o dostępie - a tym samym brak było podstaw do ich przekazania Skarżącej. Tożsame stanowisko zostało wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 14 stycznia 2026 r., sygn. III OSK 417/25.
Należy zatem uznać, że postępowania Szpitala było prawidłowe, w związku z czym nie doszło do naruszenia art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 Ustawy o dostępie. Tym samym, Szpital nie pozostaje w bezczynności wobec braku udzielenia odpowiedzi na część zadanych przez Skarżącą pytań.
W związku z tym, że informacje których podania odmówił Szpital nie mieściły się w zakresie informacji publicznych, należy uznać, że postępowanie Szpitala polegające na poinformowaniu, pismem z dnia 2 kwietnia 2026 roku, Skarżącej o odmowie ich udzielenia było prawidłowe.
Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) - dalej określanej, jako "p.p.s.a." -- sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:
- 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;
- 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
- 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.).
Jeżeli natomiast sąd dojdzie do przekonania, że skarga jest bezzasadna – oddala ja na nasadzie art. 151 p.p.s.a.
Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie nie udzielił zainteresowanej jednostce żądanej przez nią informacji publicznej stosownie do przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902), dalej jako u.d.i.p. ani nie załatwił wniosku w inny przewidziany przepisami tej ustawy sposób. Aby nie narazić się na zarzut bezczynności, podmiot zobowiązany powinien:
- 1. udostępnić wnioskowaną informację publiczną, jeśli znajduje się w jej posiadaniu (art. 10 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.);
- 2. wydać decyzję o odmowie jej udostępnienia, jeśli stwierdzi istnienie ograniczeń w dostępie do informacji publicznej bądź jeśli stwierdzi, że brak jest szczególnie uzasadnionego interesu publicznego w udostępnieniu informacji publicznej przetworzonej (art. 16 i art. 17 u.d.i.p. w związku z art. 5 i art. 3 ust. 1 u.d.i.p.);
- 3. poinformować, że w danej sprawie przysługuje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.);
- 4. poinformować, że nie posiada żądanej informacji publicznej (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.);
- 5. poinformować, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.).
Termin udzielenia odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej wynosi 14 dni. Zgodnie bowiem z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust.
- 2. Termin ten dotyczy każdej ze wskazanych powyżej w pkt 1 – 5 czynności organu.
Podkreślić przy tym należy, że odpowiedzi, o których mowa w pkt 3 – 5 przybierają formę tzw. "zwykłego pisma".
W razie złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się wnioskodawca, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz że żądana informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej (por. Szustakiewicz, "Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych", Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i n.).
Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy w pierwszej kolejności trzeba zauważyć, że podmiotem zobowiązanym do rozpoznania wniosku złożonego w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej nie jest Szpital jako osoba prawna, lecz Dyrektor Szpitala – i to ten właśnie podmiot został wskazany w wyroku.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie sygn. III OSK 417/25 "informacje odnoszące się do ilości przeprowadzonych aborcji w okresie objętym wnioskiem Fundacji z dnia (...) wraz ze wskazanym w tym wniosku podziałem czasowym posiadają walor informacji publicznej związanej z wykonywaniem przez Spółkę przepisu art. 4a ustawy o planowaniu rodziny, ochronnie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży. Dodać należy, że zabiegi te są pokrywane ze środków NFZ, a zatem pytanie o to czy i jak są wykorzystywane środki publiczne przez podmiot leczniczy, nawet jeśli ma on charakter całkowicie prywatny jest uzasadnione brzmieniem art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Przepis ten statuuje szerokie prawo do informacji publicznej, dając społeczeństwu prawo do kontroli (wiedzy) jak wykorzystywane są publiczne środki niezależnie od podmiotu, który nimi dysponuje. Dzięki temu obywatele mogą ocenić na ile podmioty, które otrzymały publiczne środki na określoną działalność wywiązują się z niej, a przekazanie tych środków tym podmiotom było uzasadnione".
Zatem przynajmniej częściowo wniosek dotyczy informacji publicznej i w konsekwencji sposób jego załatwienia podlega kognicji sądu administracyjnego.
Stan faktyczny podlegający ocenie nie budzi wątpliwości: wniosek skarżącej Fundacji (który wpłynął do organu 24 marca 2026 r.) został w dniu 2 kwietnia 2026 r. załatwiony w ten sposób, że na niektóre pytania udzielono odpowiedzi, a w pozostałym zakresie poinformowano, że nie dotyczą one informacji publicznej.
Istotą sporu w niniejszej sprawie jest zakwalifikowanie niektórych informacji jako niepodlegających udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Jak wynika z porównania listy pytań z udzieloną odpowiedzią organ nie udzielił informacji w następującym zakresie:
"3. Jaka była podstawa do wykonania ww. zabiegów ze wskazań psychiatrycznych i w związku z jakim zaburzeniem, z uwagi na zagrożenie zdrowia psychicznego kobiety ciężarnej. Wnosimy również o wskazanie przesłanki z klasyfikacji ICD wskazującą właściwy KOD oraz ilość przypadków.
- 4. Jaką zastosowano metodę wykonania zabiegu przerwania ciąży? Ile razy metodą wykonania zabiegu przerwania ciąży była aborcja próżniowa?
- 5. Ile razy podano dopłodowo zastrzyk dosercowy z chlorku potasu, aby nie doszło do urodzenia żywego dziecka, w wyniku przerwania ciąży?
- 6. Jakie wady płodu występowały w zdiagnozowanych przypadkach, w których wykonano zabieg przerwania ciąży z przyczyn psychiatrycznych, z uwagi na zagrożenie zdrowia psychicznego kobiety ciężarnej, ze wskazaniem tygodnia ciąży. Wnosimy również o wskazanie przesłanki z klasyfikacji ICD wskazującą właściwy KOD oraz ilość przypadków."
W ocenie Sądu zawarte w odpowiedzi na wniosek stwierdzenie, że żądane informacje w tym zakresie są objęte prawnie chronioną tajemnicą lekarską, a ponadto wchodzą w zakres prawa do prywatności pacjentów i jako dane szczególnie wrażliwe nie podlegają udostępnieniu w trybie u.d.i.p. – jest prawidłowe.
Zarówno skarżąca Fundacja, jak i inne podmioty już wcześniej zwracały się do różnych podmiotów leczniczych z wnioskami o analogicznej treści. Zakres żądanych informacji niejednokrotnie był już przedmiotem oceny przez sądy administracyjne obu instancji. Wyroki tych sądów zostały zresztą przywołane zarówno w skardze, jak i w odpowiedzi na skargę.
I tak w powołanym już wcześniej wyroku sygn. III OSK 417/25 NSA stwierdził: "Niezasadna jest również skarga kasacyjna Fundacji, bowiem WSA w Krakowie nie naruszył art. 1 ust.1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c u.d.i.p., poprzez uznanie, że żądane przez Fundację dane w zakresie rozpoznania przyczyny aborcji i wieku płodu – stanowią informację medyczną i jako takie nie są informacją publiczną. Wskazać należy, że zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia (Dz.U. z 2025 r., poz. 302 ze zm.), jednostkowymi danymi medycznymi są dane osoby fizycznej o udzielonych, udzielanych i planowanych świadczeniach opieki zdrowotnej oraz dotyczące jej stanu zdrowia, w tym profilaktyki zdrowotnej i realizacji programów zdrowotnych. Danymi medycznymi są więc "zarówno dane osobowe, inne dane osób fizycznych dotyczące uprawnień do świadczeń zdrowotnych (np. stwierdzenie jednostki chorobowej, zdarzenia medyczne kwalifikujące pacjenta do świadczeń zdrowotnych określonego typu), jak i dane przetwarzane w związku z planowanymi, udzielanymi i udzielonymi świadczeniami opieki zdrowotnej oraz profilaktyką zdrowotną i realizacją programów zdrowotnych (np. zaordynowane leki, wyniki badań radiologicznych i laboratoryjnych)", (D. Wąsik [w:] Ustawa o systemie informacji w ochronie zdrowia.
Komentarz, Warszawa 2015, art. 2). Dane medyczne zawierają zarówno dane osobowe osoby, która otrzymała świadczenie medyczne jak i informacje dotyczące samego świadczenia. Nie mieszczą się one w statuowanej w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. definicji informacji publicznej, ponieważ nie dotyczą one działalności szeroko pojętego Państwa, lecz dotyczą konkretnej jednostkowej osoby fizycznej, wobec której wykonano określoną procedurę medyczną".
Z kolei w wyroku z dnia 19 marca 2025 r., sygn. III OSK 2551/24 NSA zwrócił uwagę, że "Skarżąca Fundacja domagała się informacji o tym, w ilu przypadkach przeprowadzenie terminacji ciąży z uwagi na zagrożenie dla życia lub zdrowia kobiety ciężarnej wynikało z jej problemów psychicznych, a nadto wiązało się z jednoczesnym stwierdzeniem u poczętego dziecka wady i jakie to były wady. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że podstawą przeprowadzenia terminacji ciąży na podstawie art. 4c ust. 1 pkt 1 ustawy aborcyjnej jest wywołane ciążą zagrożenie dla życia lub zdrowia kobiety ciężarnej. Istotą udzielenia świadczenia zdrowotnego na podstawie tego przepisu jest więc stwierdzenie negatywnego wpływu ciąży na życie lub zdrowie kobiety ciężarnej. Skarżąca Fundacja domaga się natomiast udzielenia informacji: "w przypadkach aborcji ze względu na zdiagnozowane problemy psychiczne matki - ile razy stwierdzono wady u poczętego dziecka i jakie to były wady".
Należy stwierdzić, że przeprowadzenie terminacji ciąży z uwagi na "problemy psychiczne matki" nie odnosi się do wykonania tego zabiegu w warunkach, o jakich mowa w art. 4c ust. 1 pkt 1 ustawy aborcyjnej. Pojęcie "problem psychiczny" ma charakter nieostry, niemedyczny i nie da się go przyporządkować do przesłanek, jakimi są zagrożenie zdrowia lub życia kobiety ciężarnej. Przepis art. 4c ust. 1 lit 1 ustawy aborcyjnej nie przewiduje możliwości terminacji ciąży z uwagi na "zdiagnozowane problemy psychiczne matki", lecz z uwagi na zagrożenie, jakie ciążą stanowi dla życia lub zdrowia kobiety ciężarnej.
Również kwestia charakteru wad, jakimi dotknięte jest dziecko poczęte nie ma bezpośredniego wpływu na dopuszczalność przeprowadzenia terminacji ciąży na podstawie art. 4c ust. 1 pkt 1 ustawy aborcyjnej. Jak już wyżej podano, do udzielenia świadczenia na tej podstawie konieczne jest stwierdzenie, że ciąża stanowi przyczynę wywołującą zagrożenie dla życia lub zdrowia kobiety ciężarnej. Sama ciąża – dziecko poczęte – nie musi zawsze być dotknięta wadami. Zagrożenie dla zdrowia lub życia kobiety nie musi wynikać z wadliwości ciąży, lecz samego faktu, że kobieta jest w ciąży. Żądanie informacji o charakterze wad dziecka poczętego zdiagnozowanych w ramach udzielenia świadczenia zdrowotnego w postaci terminacji ciąży na podstawie art. 4c ust. 1 pkt 1 ustawy aborcyjnej dotyczy więc faktów nieistotnych z perspektywy treści normatywnej tego przepisu i wyznaczonego nim zakresu działania Spółki. Informacje te odnoszą się do diagnostycznych rozpoznań współistniejących, których wystąpienie nie jest konieczne do legitymizacji terminacji ciąży na podstawie art. 4c ust. 1 pkt 1 ustawy aborcyjnej.
Jak słusznie podaje skarżąca kasacyjnie spółka, informacje medyczne dotyczące dziecka poczętego mogą w ogóle nie być gromadzone lub nie znajdować się w dokumentacji medycznej kobiety w ciąży, u której stwierdzono podstawy do przerwania ciąży na podstawie art. 4c ust. 1 pkt 1 ustawy aborcyjnej. Nie są one bowiem konieczne do stwierdzenia zasadności udzielenia tego świadczenia zdrowotnego".
W rozpoznawanej obecnie sprawie pytania nie dotyczyły kwestii "zdiagnozowanych problemów psychicznych matki" lecz wskazań psychiatrycznych oraz "w związku z jakim zaburzeniem" występują (pytanie nr 3), a także wad płodu, jakie występowały w zdiagnozowanych przypadkach, w jakich wykonano zabieg przerwania ciąży z przyczyn psychiatrycznych (pytanie nr 6) – niemniej jednak zacytowane właśnie rozważania NSA Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela. Stanowi to dodatkową argumentację świadczącą o braku posiadania przez wskazane informacji przymiotu informacji publicznej.
Jak wynika z powyższego – wszystkie wnioskowane informacje mające walor informacji publicznej zostały wnioskodawcy udostępnione. W pozostałym zakresie organ prawidłowo przyjął, że informacje nie mają cechy "informacji publicznej" i nie podlegają udostępnieniu w trybie u.d.i.p. Kompletna i zgodna z prawem odpowiedź została udzielona przed upływem czternastodniowego terminu wynikającego z art. 13 u.d.i.p.
Wobec powyższego nie sposób zarzucić organowi bezczynności, a skarga w niniejszej sprawie podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.