Uzasadnienie
W dniu 19 czerwca 2013 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] złożył wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki, która, zdaniem PINB, nastąpiła w wyroku WSA w Krakowie z dnia 11 lipca 2012 r. PINB wskazał, że punkcie II sentencji tego w wyroku orzeczono, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Następnie zaś Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 2806/12 uchylił wyrok WSA w Krakowie w punkcie II i orzekł, że bezczynność organu nie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Te okoliczności, w ocenie PINB, uzasadniają sprostowanie oczywistej omyłki w wyroku WSA w Krakowie z dnia 11 lipca 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Wniosek PINB o sprostowanie wyroku nie może być uwzględniony, ponieważ w wyroku nie wystąpiły niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, które mogą być sprostowane w trybie przytoczonego art. 156 § 1 ppsa. Wyjaśnić trzeba, że uchylenie przez Naczelny Sąd Administracyjny punktu II przedmiotowego wyroku WSA w Krakowie nie sprawia, że uchylona część sentencji wyroku Sądu I instancji może być potraktowana jako oczywista omyłka w rozumieniu art. 156 § 1 ppsa. Orzeczenie NSA sprawia natomiast, że wyrok WSA w Krakowie w zakresie, w jakim został uchylony, nie stał się prawomocny i w tym zakresie prawnie wiążący jest wyrok NSA.
W związku z powyższym należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 156 § 1 i 2 ppsa.