Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek skarżącego R.S. o zwolnienie od kosztów sądowych iustanowienie radcy prawnego, w sprawie skargi na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w K. We wniosku tym skarżący oświadczył, iż obecnie przebywa w zakładzie karnym w K., gdzie odbywa karę pozbawienia wolności. Od lutego 2014 r. skarżący pracuje w wymiarze 5/8 etatu i aktualnie otrzymuje miesięczne wynagrodzenie w wysokości około 1.200 zł. Według oświadczenia jest ono w całości przesyłane rodzinie, gdyż sytuacja materialne dzieci skarżącego jest trudna.
Skarżący ma zasądzone alimenty na rzecz trzech córek w wysokości 900 zł miesięcznie. Zadłużenie z tytułu ich nie płacenia wynosi ponad 150.000 zł. Skarżący nie posiada żadnego majątku nieruchomego ani cennych rzeczy ruchomych. Do wniosku skarżący dołączył zaświadczenie Głównego Księgowego ZK w K. z informacją o środkach pieniężnych uzyskanych z tytułu stosunku pracy za rok 2013 i 2014 oraz wysokość zadłużeni skarżącego, z rozbiciem na poszczególne zajęcia komornicze.
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,(Dz. U. nr 153, poz.1270). prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika urzędu.
W ocenie orzekającego sytuacja majątkowa i życiowa skarżącego, pobyt w zakładzie karnym, ograniczone możliwości zarobkowe - w całości przekazywane rodzinie, bardzo wysokie zadłużenie skarżącego, uzasadniają decyzję o uwzględnieniu wniosku w całości.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).