Uzasadnienie
Zgodnie z dyspozycją art. 57 § 1 w zw. z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi natomiast, iż Sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. Co do rygoru niezastosowania się przez stronę do zarządzenia przewodniczącego z wezwaniem o uzupełnienie braków formalnych, przepis art. 58 § 1 pkt 3 jest normą szczególną w stosunku do normy ogólnej zamieszczonej w art. 49 § 1. Tym samym skarga do sądu administracyjnego, której braków formalnych nie uzupełniono podlega odrzuceniu.
W przedmiotowej sprawie, w związku ze złożeniem przez P. S. działającą jako pełnomocnik E. S. i "A", skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 5 października 2010 roku, pełnomocnik skarżących został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi m.in. poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego "A" przed wojewódzkim sądem administracyjnym oraz do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut) zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącego przedłożył wyłącznie kopię Regulaminu Stowarzyszenia "A" nazwaną "Statutem". Nie przedłożył natomiast odpisu z KRS, a w szczególności pełnomocnictwa do działania imieniem "A". Z przedłożonej kopii "Statutu" wynika natomiast, że P. S. nie jest uprawniona do reprezentacji w/w Stowarzyszenia. W tym stanie rzeczy należy uznać, że P. S. działającą jako pełnomocnik "A" nie uzupełniła braków formalnych skargi, w związku z czym, skarga wniesiona przez "A" podlega odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na mocy wyżej przytoczonych przepisów oraz art. 58 § 3 p.p.s.a.