Uzasadnienie
W dniu 25 października 2007 r. została złożona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wniesiona przez Stowarzyszenie "[...]" w K. na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...] w K. Skarga została podpisana przez P. B. jako Przewodniczącego Stowarzyszenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby upoważnione do działania w ich imieniu.
Sądowi orzekającemu w niniejszej sprawie z urzędu wiadomo, że skarżące Stowarzyszenie "[...]" w K. nie posiada organów. Znane jest też Sądowi stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane w uzasadnieniu postanowienia z 3 lipca 2008 r. w sprawie o sygn. akt I OZ 156/08
Z dokumentów rejestrowych, znajdujących się w aktach tutejszego Sądu, sygn.: II SAB/Kr 52/07, sygn.: II SAB 50/07, wynika, że w postanowieniu Sądu Rejonowego [...] w K. z dnia [...] września 2007 r., sygn. akt: [...] stwierdzono, iż kadencja władz Stowarzyszenia, a to zarządu i komisji rewizyjnej upłynęła w dniu [...] czerwca 2003 r. Sąd rejestrowy wskazał ponadto, że zgodnie z § 4 ust. 1 statutu, walne zgromadzenie odbywa się tuż przed lub też po upływie kadencji władz. Ze względu na upływ kadencji władz w dniu [...] czerwca 2003 r., były przewodniczący [...] nie był uprawniony do zwołania walnego zebrania na dzień [...] maja 2006 r., gdyż [...] nie miał już ani zarządu ani komisji rewizyjnej. Walne zebranie wyznaczone na dzień [...] maja 2006 r. zwołane zostało zatem nieprawidłowo, a co za tym idzie nie było władne do podejmowania skutecznych uchwał i to w żadnym zakresie. Brak organów osoby prawnej oznacza sytuację, że osoba ta nie ma zdolności sądowej.
W myśl art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. Zgodnie natomiast z art. 58 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę z powyższych powodów dopiero wówczas, gdy braki uniemożliwiające stronie działanie nie zostaną uzupełnieniowe.
Art. 31 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli braki w zakresie zdolności sądowej lub procesowej albo w składzie właściwych organów dają się uzupełnić, sąd wyznaczy odpowiedni termin.
Braki w zakresie zdolności sądowej, procesowej albo w składzie organów osoby prawnej mogą mieć charakter dających się uzupełnić (art. 31 § 1 p.p.s.a.), bądź nie dających się uzupełnić (art. 31 § 3 p.p.s.a.).
Według poglądów doktryny brak zdolności sadowej strony da się uzupełnić wtedy, gdy dokonanie stosownej czynności zmierzające do uzupełnienia braku zależy od aktywności podmiotu (M. Romańska w: T. Woś., H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008 r., Wydanie 2, komentarz do art. 31 ustawy, s. 200 - 202). Tylko w wypadku, gdy strona ma możliwość uzupełnienia zaistniałych braków możliwe jest oznaczenie przez sąd realnego terminu do wykonania nałożonego obowiązku. Jak stanowi art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. – Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855), jeżeli stowarzyszenie nie posiada zarządu zdolnego do działań prawnych, sąd na wniosek organu nadzorującego lub z własnej inicjatywy ustanawia dla niego kuratora.
Z powyższego wynika, że usunięcie braku zdolności procesowej w rozpatrywanej sprawie nie jest zależne od inicjatywy Stowarzyszenia "[...]" w K. Skoro Stowarzyszenie "[...]" w K. nie jest w stanie we własnym zakresie powołać organów zdolnych do jego reprezentacji, to zdaniem Sądu, braki w zakresie zdolności sądowej strony skarżącej nie dają się uzupełnić. Zbędnym jest więc wzywanie strony skarżącej do uzupełnienia tego braku w określonym terminie i stosowanie przepisu art. 58 § 2 p.p.s.a. Dlatego też P. B. działający w imieniu strony skarżącej nie posiada umocowania do podejmowania czynności prawnych w jej imieniu.
W takim stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jak sentencji postanowienia.