Uzasadnienie
Pismem z 7 maja 2026 r. M. N. złożył skargę na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prokuratora Rejonowego w J. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, wnosząc o:
- 1. stwierdzenie bezczynności organu oraz przewlekłego prowadzenia postępowania;
- 2. zobowiązanie organu do udzielenia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z 27 lutego 2026 r.;
- 3. stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;
- 4. przyznanie skarżącemu sumy pieniężnej w wysokości 500 zł;
- 5. wymierzenie organowi grzywny;
- 6. zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że 27 lutego 2026 r. złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej statystyk pracy prokuratorów Prokuratury Rejonowej w J.. Wniosek obejmował dane w układzie:
. rok,
. imię i nazwisko prokuratora,
. kwalifikacja prawna czynu (artykuł Kodeksu karnego), następnie w takim podziale udzielenie danych statystycznych obejmujących:
. liczbę prowadzonych spraw,
. liczbę odmów wszczęcia dochodzenia,
. liczbę odmów wszczęcia śledztwa,
. liczbę wszczętych śledztw,
. liczbę umorzeń postępowań przygotowawczych,
. liczbę spraw zakończonych wniesieniem aktu oskarżenia do sądu,
. liczbę wniesionych zażaleń na odmowy wszczęcia oraz umorzenia postępowań tego prokuratora.
Skarżący podkreślił, że żądanie dotyczyło wyłącznie informacji odnoszących się do wykonywania funkcji publicznych przez prokuratorów, pozostających w dyspozycji organu i możliwych do pozyskania z prowadzonych rejestrów i ewidencji. We wniosku wskazał również szczególnie istotny interes publiczny uzasadniający udostępnienie żądanych danych.
Skarżący zarzucił, że organ nie udostępnił informacji publicznej w terminie określonym w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902), dalej "u.d.i.p.", ani nie załatwił sprawy w terminie wynikającym z zawiadomienia o jego przedłużeniu. Do dnia wniesienia skargi nie udostępniono informacji zgodnej z treścią wniosku, ani nie wydano decyzji odmownej.
Wskazał, że 12 marca 2026 r. otrzymał informację o przedłużeniu terminu do 17 kwietnia 2026 r. z uwagi na konieczność dokonania czasochłonnych zestawień i analiz danych pochodzących z różnych systemów. 30 kwietnia 2026 r. otrzymał pierwszą odpowiedź organu zawierającą statystyczne zestawienie. Zdaniem skarżącego odpowiedź ta jest całkowicie niezgodna z wnioskiem i nie zrealizowała jego żądania. Po zwróceniu przez skarżącego 30 marca 2026 r. uwagi na nieprawidłowość udzielonej odpowiedzi organ pismem z 7 kwietnia 2026 r. wskazał, że przekazane dane odpowiadają treści wniosku, jednocześnie zwrócił się o doprecyzowanie, jakich danych zdaniem skarżącego nie zawiera przekazana odpowiedź. 8 kwietnia 2026 r. skarżący odpowiedział organowi, że wniosek precyzyjnie określał zarówno strukturę danych, jak i zakres żądanych informacji, zaś przekazana odpowiedź organu nie zawiera danych statystycznych w wymaganym układzie i tym samym nie stanowi realizacji obowiązku udostępnienia informacji publicznej.
Odnosząc się do drugiej odpowiedzi organu z 16 kwietnia 2026 r., skarżący wskazał, że obejmuje ona częściowe dane statystyczne, jednak nadal nie uwzględnia podziału według kwalifikacji prawnych czynów, wskazanego we wniosku jako jeden z podstawowych elementów żądania.
Skarżący zarzucił zatem, że przekazane przez organ odpowiedzi mają charakter częściowy i nie odpowiadają strukturze żądania określonej we wniosku. Nadto organ dysponuje żądanymi danymi i jest w stanie je wyodrębnić.
Skarżący dodał, że jego wniosek dotyczy informacji mających szczególnie istotny interes publiczny, pozwalający na ocenę praktyki stosowania prawa, jednolitości podejmowanych decyzji procesowych oraz sposobu wykonywania funkcji publicznych przez prokuratorów.
W odpowiedzi na skargę Prokurator wniósł o jej oddalenie, wskazując, że nie pozostawał w bezczynności ani nie prowadził postępowania w sposób przewlekły. Organ podał, że wniosek skarżącego z 27 lutego 2026 r. obejmował dane dotyczące sposobu wykonywania zadań przez prokuratorów tej jednostki za okres od 2021 r. do 2026 r., w tym dane dotyczące liczby prowadzonych spraw, sposobów ich zakończenia oraz środków zaskarżenia, z uwzględnieniem poszczególnych prokuratorów i kwalifikacji prawnej czynów.
Organ wyjaśnił, że ze względu na szeroki zakres czasowy i przedmiotowy żądania, pismem z 12 marca 2026 r., działając na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p., poinformował wnioskodawcę o przyczynach opóźnienia oraz wskazał nowy termin udostępnienia informacji. 30 marca 2026 r. dane zostały przesłane wnioskodawcy pocztą elektroniczną. Wobec zgłoszonych przez niego zastrzeżeń co do formy przekazanych informacji organ 7 kwietnia 2026 r. zwrócił się o sprecyzowanie, jakich danych wnioskodawca nie otrzymał. Po wskazaniu, że oczekuje on danych zbiorczych w formie zestawienia statystycznego, 16 kwietnia 2026 r. przekazano mu dodatkowo dane w formie tabelarycznej, w podziale na poszczególne lata i prokuratorów, obejmujące wpływ spraw, sposób ich załatwienia oraz liczbę zażaleń na wydane rozstrzygnięcia.
Zdaniem organu wszystkie informacje objęte wnioskiem zostały zatem udostępnione i nastąpiło to z zachowaniem terminów przewidzianych w ustawie o dostępie do informacji publicznej oraz w formie wskazanej przez wnioskodawcę, tj. na podany przez niego adres poczty elektronicznej. Podejmowane przez organ czynności zmierzały do pełnego i merytorycznego załatwienia wniosku.
Organ zakwestionował stanowisko skarżącego, zgodnie z którym żądane zestawienia miały służyć szczególnie istotnemu interesowi publicznemu. Wskazał, że ze względu na zasadę indywidualizacji każdej sprawy karnej same dane statystyczne, bez analizy okoliczności poszczególnych postępowań, nie pozwalają na miarodajną ocenę prawidłowości lub jednolitości praktyki prokuratorskiej.
W replice z 11 czerwca 2026 r. na odpowiedź organu na skargę skarżący podtrzymał skargę w całości. Wskazał, że sam organ w odpowiedzi na skargę prawidłowo określił zakres wniosku jako obejmujący dane statystyczne w podziale na rok, imię i nazwisko prokuratora oraz kwalifikację prawną czynu. Zdaniem skarżącego pozostaje to w sprzeczności z twierdzeniem organu, że udostępnił wszystkie żądane informacje i załatwił wniosek zgodnie z jego treścią.
Skarżący podniósł, że informacje przekazane 30 marca 2026 r. nie miały postaci żądanego zestawienia statystycznego, natomiast dane przekazane następnie 16 kwietnia 2026 r. w formie tabelarycznej nie uwzględniały kwalifikacji prawnej czynu. W jego ocenie oznacza to, że organ nie zrealizował wniosku w pełnym zakresie, pomimo że był świadomy jego treści.
Skarżący zakwestionował również zasadność zawartych w odpowiedzi na skargę rozważań dotyczących celu wykorzystania uzyskanych danych oraz możliwości wyprowadzenia na ich podstawie błędnych wniosków, mogących prowadzić do podważenia zaufania do organów wymiaru sprawiedliwości. Wskazał, że okoliczności te pozostają bez znaczenia dla oceny, czy organ udostępnił informację publiczną zgodnie z zakresem złożonego wniosku, a tym samym wykraczają poza przedmiot postępowania.
Skarżący zaznaczył, że informował organ o niezgodności przekazywanych danych z treścią wniosku, jednak na dzień złożenia repliki żądana informacja nadal nie została udostępniona w pełnym zakresie.
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4. Pojęcie bezczynności oznacza sytuację, gdy organ będąc właściwym i zobowiązanym do załatwienia sprawy, nie czyni tego w terminie określonym przepisami prawa. Istotą ochrony udzielanej przez sądy administracyjne w razie uwzględnienia skargi na bezczynność jest zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie aktu lub podjęcia czynności, bądź stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa oraz stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 149 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a.).
Przechodząc do oceny zasadności skargi, Sąd ustalił, że we wniosku z 27 lutego 2026 r., przesłanym drogą elektroniczną, skarżący zwrócił się do Prokuratora Rejonowego w J. o udostępnienie informacji publicznej poprzez przesłanie danych statystycznych "w zakresie, w jakim wynikają one z prowadzonych ewidencji, rejestrów lub sprawozdań statystycznych, bez konieczności tworzenia nowych analiz merytorycznych lub ocen". Dane te, w podziale na rok, imię i nazwisko prokuratora oraz kwalifikację prawną czynu (artykuł Kodeksu karnego przyjęty na etapie wszczęcia postępowania), miały obejmować liczbę prowadzonych spraw, liczbę odmów wszczęcia dochodzenia, liczbę odmów wszczęcia śledztwa, liczbę wszczętych śledztw, liczbę umorzeń postępowań przygotowawczych, liczbę spraw zakończonych wniesieniem aktu oskarżenia do sądu oraz liczbę wniesionych zażaleń na odmowy wszczęcia i umorzenia postępowań. Zakres czasowy żądanych danych obejmował lata 2021 - 2025 oraz okres od 1 stycznia 2026 r. do dnia udzielenia odpowiedzi.
Nie budzi wątpliwości Sądu, że żądane dane stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 w związku z art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. d i f u.d.i.p. Dotyczą one bowiem funkcjonowania organu władzy publicznej, w szczególności sposobu załatwiania spraw oraz informacji wynikających z prowadzonych rejestrów i ewidencji. Bezsporne jest również, że Prokurator, jako organ władzy publicznej, jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.
Istota sporu sprowadzała się do oceny, czy organ pozostawał w bezczynności lub przewlekle prowadził postępowanie w przedmiocie rozpoznania wniosku z 27 lutego 2026 r., a w szczególności czy informacje przekazane skarżącemu w odpowiedziach z 30 marca i 16 kwietnia 2026 r., oceniane łącznie, wyczerpywały zakres jego żądania.
Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeżeli informacja nie może zostać udostępniona w tym terminie, podmiot zobowiązany powinien, stosownie do art. 13 ust. 2 u.d.i.p., powiadomić wnioskodawcę o powodach opóźnienia oraz wskazać termin, w jakim informacja zostanie udostępniona, nie dłuższy jednak niż dwa miesiące od dnia złożenia wniosku.
W rozpoznawanej sprawie organ pismem z 12 marca 2026 r., a zatem przed upływem terminu określonego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., poinformował skarżącego o niemożności udostępnienia informacji w terminie czternastodniowym i wskazał nowy termin jej udostępnienia - do 17 kwietnia 2026 r. Jako przyczynę wskazał szeroki zakres czasowy i przedmiotowy żądania oraz konieczność dokonania czasochłonnych zestawień i analizy danych pochodzących z różnych systemów. Następnie 30 marca 2026 r. organ przekazał skarżącemu pierwszą część żądanych informacji, zaś 16 kwietnia 2026 r., a więc przed upływem wyznaczonego terminu, przesłał pozostałą część wnioskowanych danych w formie tabelarycznej.
W ocenie Sądu brak jest podstaw do rozpatrywania każdej z udzielonych odpowiedzi w oderwaniu od siebie. Przedmiotem kontroli w sprawie ze skargi na bezczynność jest bowiem to, czy wniosek o udostępnienie informacji publicznej został załatwiony, nie zaś to, czy każda z kolejnych wiadomości kierowanych do wnioskodawcy, oceniana samodzielnie, zawierała pełny zakres żądanych informacji. W sytuacji gdy organ udostępnia informację etapami, dla oceny wykonania obowiązku wynikającego z u.d.i.p. znaczenie ma łączny zakres danych przekazanych wnioskodawcy.
Z tego względu nie można podzielić stanowiska skarżącego, który brak pełnej realizacji wniosku wywodzi z tego, że w odpowiedzi z 30 marca 2026 r. nie udostępniono danych statystycznych, zaś w odpowiedzi z 16 kwietnia 2026 r. nie uwzględniono kwalifikacji prawnej czynu. Analiza obu przekazanych skarżącemu zestawień prowadzi do wniosku, że oceniane łącznie zawierają one pełny zakres informacji objętych wnioskiem z 27 lutego 2026 r.
Nie ma przy tym podstaw do utożsamiania wykonania obowiązku udostępnienia informacji publicznej z obowiązkiem przedstawienia wszystkich żądanych danych w jednym dokumencie lub jednym zestawieniu. Decydujące znaczenie ma to, czy informacje objęte wnioskiem zostały wnioskodawcy udostępnione w terminie. Skoro zatem informacje zawarte łącznie w odpowiedziach z 30 marca 2026 r. i 16 kwietnia 2026 r., udostępnione przed upływem terminu z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., odpowiadały zakresowi wniosku, brak jest podstaw do przyjęcia, że organ pozostawał w bezczynności tylko dlatego, że poszczególne elementy żądanej informacji zostały przedstawione w dwóch pismach.
Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut skarżącego dotyczący niezgodności formy przekazanych informacji z treścią wniosku. Skarżący domagał się udostępnienia danych wynikających z prowadzonych przez organ ewidencji, rejestrów lub sprawozdań statystycznych, bez konieczności tworzenia nowych analiz merytorycznych lub ocen. Dla oceny wykonania obowiązku wynikającego z ustawy o dostępie do informacji publicznej zasadnicze znaczenie ma zatem to, czy żądane dane zostały udostępnione i czy na ich podstawie możliwe jest ustalenie informacji objętych wnioskiem, nie zaś to, czy zostały przedstawione dokładnie w układzie i formie oczekiwanymi przez wnioskodawcę. Skoro zaś źródłem udzielanych informacji miały być wyłącznie ewidencje, rejestry lub sprawozdania statystyczne, którymi dysponuje organ na dzień udzielenia odpowiedzi, to nie sposób zarzucić organowi, że informacja publiczna dotycząca kwalifikacji prawnej czynów została przesłana w takiej, a nie innej formie. Sąd nie kontroluje prawdziwości udzielanych przez organ zobowiązany informacji publicznych.
W konsekwencji Sąd uznał, że organ rozpoznał wniosek skarżącego w całości. Informacje przekazane 30 marca 2026 r., uzupełnione danymi udostępnionymi 16 kwietnia 2026 r., obejmowały wszystkie elementy żądania określonego we wniosku z 27 lutego 2026 r. (w tym dane pozwalające na ich odniesienie do kwalifikacji prawnej czynów, która w wielu przypadkach określa zbieg lub ciąg przestępstw). Jednocześnie pełna informacja została udostępniona przed upływem terminu wskazanego przez organ na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p.
W tych okolicznościach brak było podstaw zarówno do stwierdzenia bezczynności, jak i przewlekłego prowadzenia postępowania. Organ podjął czynności zmierzające do rozpoznania wniosku, poinformował skarżącego w ustawowym terminie o przyczynach niemożności jego niezwłocznego załatwienia, wskazał termin udostępnienia informacji, a następnie przed jego upływem przekazał wszystkie posiadane dane, o które wnosił skarżący.
Skoro organ nie pozostawał w bezczynności, ani nie prowadził postępowania przewlekle, brak było również podstaw do zobowiązania go do ponownego rozpoznania wniosku, stwierdzenia, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, a także do wymierzenia organowi grzywny lub przyznania skarżącemu sumy pieniężnej. Środki przewidziane w art. 149 p.p.s.a. mogą bowiem znaleźć zastosowanie w razie stwierdzenia bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, czego w niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę w całości.