Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcachz 8 lipca 2026 r., sygn. akt II SAB/Ke 89/26

Uzasadnienie

Skargą z 4 maja 2026 r., skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, uzupełnioną pismem z 17 czerwca 2026 r., J. R. zakwestionował bezczynność Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Kielcach, polegającą na niezałatwieniu w całości jego wniosku z 9 kwietnia 2026 r. o udostępnienie informacji publicznej, złożonego drogą elektroniczną, zarzucając organowi naruszenie art. 61 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej, a ponadto art. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych.

W uzasadnieniu skarżący zarzucił organowi częściowe udzielenie odpowiedzi – mającej jedynie charakter pozorny – podkreślając w szczególności, że:

1. 1. nie wskazano imion i nazwisk osób odpowiedzialnych za przygotowanie i wydanie (wskazanych we wniosku) rozstrzygnięć, ograniczając się do ogólnego wskazania, że sprawy były prowadzone przez "głównych specjalistów";
2. 2. nie określono zakresu udziału poszczególnych osób w postępowaniach;
3. 3. nie przedstawiono rzeczywistego przebiegu postępowań, a jedynie ogólny opis trybu działania urzędu;
4. 4. nie wskazano szczegółowych podstaw faktycznych przyjętych rozstrzygnięć;
5. 5. nie udostępniono dokumentacji źródłowej (w tym kart informacyjnych przedsięwzięcia i załączników);
6. 6. nie odniesiono się do kwestii powiązań funkcjonalnych, przestrzennych i czasowych pomiędzy elementami inwestycji;
7. 7. nie udostępniono korespondencji prowadzonej w sprawie;
8. 8. nie wskazano, czy inwestycja była analizowana jako jedno przedsięwzięcie ani,na jakiej podstawie przyjęto określoną kwalifikację.

Strona zauważyła, że w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej – w całości lub części – organ zobowiązany jest do wydania decyzji administracyjnej. Skoro w niniejszej sprawie nie wydano żadnej decyzji odmownej, oznacza to, że organ pozostaje w stanie bezczynności – wobec czego skarżący został pozbawiony możliwości skorzystania z trybu odwoławczego. Dodatkowo skarżący podniósł, że żądane informacje nie znajdują się w aktach postępowania prowadzonego przez Burmistrza Gminy Włoszczowa, w szczególności dotyczy to informacji dotyczącej organizacji pracy Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Kielcach, wskazania konkretnych osób odpowiedzialnych za przygotowanie projektów rozstrzygnięć, zakresu powierzonych im czynności, sposobu obiegu dokumentów, procesu ich weryfikacji oraz podejmowania decyzji wewnątrz organu. Faktu posiadania żądanych informacji nie kwestionuje Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska, przyznając że sprawy były prowadzone przez głównych specjalistów, następnie dokumenty były weryfikowane i podpisywane przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska.

Strona, powołując się na orzecznictwo, wskazała na poważny problem prawny związany z przygotowaniem i procedowaniem inwestycji – wobec czego nie można uznać, aby zadane pytania miały charakter marginalny, bądź pozostawały bez znaczenia dla interesu publicznego oraz społecznej kontroli sposobu wykonywania zadań publicznych przez organ.

Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o:

1. - stwierdzenie bezczynności organu,
2. - zobowiązanie organu do rozpatrzenia jego wniosku w całości poprzez udostępnienie żądanej informacji publicznej – w zakresie nieudostępnionym – w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku,
3. - zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę, uzupełnionej pismem z 26 czerwca 2026 r., organ wniósł o jej oddalenie, a z ostrożności procesowej – o odrzucenie jako niedopuszczalnej – uwagi na brak uprzedniego ponaglenia organu. Odnosząc się do zarzutów wskazano, że:

1. - skarżący doprecyzował zakres danych tj. wskazanie imion i nazwisk dopiero w przedmiotowej skardze na bezczynność oraz w nowym - kolejnym - wniosku przedłożonym 4 maja 2026 r., ponadto będąc stroną postępowania miał wgląd do akt sprawy na każdym etapie postępowania;
2. - udział poszczególnych osób został opisany w odpowiedzi z 29 kwietna 2026 r.;
3. - skarżący nie określił, jakich informacji oczekuje pod pojęciem "przebieg postępowań", a w postanowieniach opiniujących przedsięwzięcia opisywane są poszczególne etapy postępowania od wpływu wniosku o opinię poprzez wezwania do uzupełnień, a także zakres przedsięwzięć i ich oddziaływania ze stanowiskiem organu zakresie; z kolei podstawy faktyczne rozstrzygnięcia zostały opisane w postanowieniach organu, w których posiadaniu był skarżący;
4. - skarżący jako strona postępowania miał wgląd do akt sprawy na każdym etapie postępowania – w tym również w odniesieniu do zarzutów o braku udostępnienia korespondencji prowadzonej w sprawie, dokumentacji źródłowej (w tym kart informacyjnych przedsięwzięć i załączników) i braku odniesienia się do kwestii powiązań funkcjonalnych, przestrzennych i czasowych pomiędzy elementami inwestycji, przy czym dane/informacje zostały szczegółowo rozpisane w postanowieniach tut. organu w których posiadaniu był skarżący;
5. - uzasadnienie przyjętej kwalifikacji przedsięwzięcia względem rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz analiza skumulowanego oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia i inwestycji realizowanych na działkach inwestycyjnych była przedmiotem analiz tut. organu i została uwzględniona w wydanych postanowieniach oraz w decyzjach Burmistrza Gminy Włoszczowa o środowiskowych uwarunkowaniach, przy czym skarżący jako strona postępowania miał wgląd w akta spraw na każdym etapie postępowania;
6. - w aktach sprawy znajdują się metadane pism/postanowień organu w niniejszych sprawach, w tym dane osób biorących udział w postępowaniu, zakres ich czynności oraz sposób obiegu dokumentów.

Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga zasługuje na częściowe uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1 - 7 i § 3 p.p.s.a, a także, jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., na bezczynność organów administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy. Zakres badania przez sąd sprawy ze skargi na bezczynność organu administracji publicznej sprowadza się w pierwszym rzędzie do rozważenia, czy w ustalonym stanie faktycznym na organie administracji publicznej spoczywa obowiązek wydania aktu lub dokonania czynności kończących postępowanie oraz wyjaśnienia, jakie terminy określa ustawodawca do załatwiania spraw określonego rodzaju.

Na wstępie, w odniesieniu do niezasadnego wniosku organu o odrzucenie skargi, zaznaczyć trzeba, że brak wniesienia – przed złożeniem skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej – ponaglenia nie jest brakiem formalnym skargi, o jakim mowa w art. 53 § 2b p.p.s.a. Należy bowiem wyjaśnić, że w postępowaniu toczącym się na podstawie przepisów u.d.i.p. nie stosuje się przepisów K.p.a. (z wyjątkiem, o którym mowa w art. 16 ust. 2 u.d.i.p., pozostającym poza granicami rozpoznawanej sprawy), w związku z czym nie ma w takim postępowaniu obowiązku wyczerpania trybu przewidzianego w art. 53 § 2b p.p.s.a., tj. wniesienia ponaglenia do właściwego organu przed wniesieniem skargi na bezczynność (art. 37 K.p.a.). Powyższe stanowisko jest utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 listopada 2019 r., sygn. akt I OSK 4287/18, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 marca 2020 r., sygn. akt I OSK 1917/18, dostępne w CBOSA).

Przystępując do merytorycznej kontroli sprawy należy wskazać, że u.d.i.p. wprowadziła definicję legalną "informacji publicznej", przez którą należy rozumieć, zgodnie z art. 1 ust. 1, "każdą informację o sprawach publicznych". Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. zawiera przykładowe wyliczenie rodzajów informacji publicznej podlegających udostępnieniu. W doktrynie zasadnie wskazuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (zob. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa NSA, Toruń 2002, s. 28-29).

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że złożonym 9 kwietnia 2026 r. wnioskiem (poz.

4) skarżący dochodził od Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Kielcach "udostępnienia informacji publicznej poprzez przedstawienie szczegółowych informacji dotyczących procesu wydania postanowień z dnia 18 lipca 2025 r. znak: WOO-II.4220.140.2025.PW.7, oraz z dnia 17 listopada 2025 r. znak: WOO-II.4220.314.2025.JO.9, w tym:

wskazania osób odpowiedzialnych za przygotowanie i wydanie tych rozstrzygnięć określenia zakresu ich udziału w postępowaniach, przedstawienia przebiegu postępowań oraz podstaw faktycznych i prawnych przyjętych rozstrzygnięć."

W odpowiedzi z 29 kwietnia 2026 r. organ wyraził stanowisko, że w dokumentacji sprawy przeanalizowano oddziaływanie przedmiotowego przedsięwzięcia oraz skumulowane oddziaływanie z pozostałymi obiektami planowanymi w ramach budowy galerii handlowej przy ul. Wiśniowej we Włoszczowie i opisał przebieg postępowania po wydaniu ww. postanowień, akcentując, że zostały przekazane pełnomocnikowi skarżącego przy pismach z 18 lipca 2025 r. i 19 listopada 2025 r. Jednocześnie poinformowano, że w ww. postanowieniach wskazano podstawę prawną rozstrzygnięć oraz opisano, jakie dokumenty były podstawą do analizy i oceny wpływu planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Postępowania w ww. sprawach, procedowane w trybie art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, były prowadzone przez głównych specjalistów – którzy w zakresie obowiązków mają m.in. przygotowanie opinii o braku lub konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanych przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Następnie projekty dokumentów były sprawdzane/weryfikowane przez bezpośrednich przełożonych oraz podpisane przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Kielcach.

Analizując treść wniosku skarżącego o: wskazanie osób odpowiedzialnych za przygotowanie i wydanie tych rozstrzygnięć określenie zakresu ich udziału w postępowaniach, nie budzi wątpliwości Sądu, że żądania te dotyczyły udostępnienia informacji publicznej – czego Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Kielcach, będący organem władzy publicznej zobowiązanym do jej udzielenia, nie kwestionuje.

Jakkolwiek do pełnomocnika skarżącego przesłano cyt. powyżej pismo z 29 kwietnia 2026 r., to strony różnią się stanowiskami co do wypełnienia w tym zakresie przez organ ustawowego obowiązku udostępnienia informacji publicznej.

Zestawiając treść złożonego wniosku – w wyszczególnionej wyżej części (dwa przedostatnie punkty poz.

1. 4) – z udzieloną odpowiedzią należy stwierdzić, że organ dopuścił się w tym zakresie bezczynności.

Mianowicie, pomimo jednoznacznie wyartykułowanego żądania "wskazania osób odpowiedzialnych za przygotowanie i wydanie tych rozstrzygnięć", odnoszącego się do konkretnie wskazanych postanowień Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Kielcach z 18 lipca 2025 r. znak: WOO-II.4220.140.2025.PW.7 i z 17 listopada 2025 r. znak: WOO-II.4220.314.2025.JO.9 (zawierających opinie o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięć, których łączna realizacja budzi sprzeciw skarżącego) organ nie podał – z imienia i nazwiska (przyporządkowanego do funkcji) – tychże osób, ograniczając się do ogólnikowego stwierdzenia, że postępowania w ww. sprawach "prowadzone były przez głównych specjalistów, którzy w zakresie obowiązków mają m.in. przygotowanie opinii o braku lub konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanych przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Następnie projekty dokumentów były sprawdzane/weryfikowane przez bezpośrednich przełożonych oraz podpisane przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Kielcach". Tym samym, pomimo wniosku skarżącego, dotyczącego określenia zakresu udziału ww. osób w przedmiotowych postępowaniach, wobec braku ich zidentyfikowania – z imienia i nazwiska – w obu tych zakresach złożonego wniosku organ dopuścił się bezczynności.

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Kielcach – jako organ władzy publicznej – był podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902), zwanej dalej "u.d.i.p.", a udzielenie przedmiotowej informacji odbywa się na zasadach i w trybie określonych przepisami u.d.i.p. W świetle art. 10 ust. 1 i 2 oraz art. 14 ust. 1 u.d.i.p. nie budzi wątpliwości, że warunkiem powstania po stronie organu władzy publicznej obowiązku udostępnienia określonej informacji publicznej jest skuteczne złożenie wniosku. Nie dotyczy to jedynie informacji, które z mocy prawa podlegają publikacji w Biuletynie informacji Publicznej lub centralnym repozytorium. Skuteczne złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej inicjuje postępowanie, w ramach którego organ zobowiązany jest w pierwszej kolejności ocenić charakter żądanej informacji pod kątem uznania jej za informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., a następnie, w razie uznania żądanej informacji za publiczną, informację tę udostępnić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 1 u.d.i.p. – z zastrzeżeniem art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p.), lub w tym terminie wydać na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzję o odmowie jej udostępnienia, bądź też - w razie uznania, że żądana informacja nie spełnia kryteriów informacji publicznej, lub, że jest ona dostępna w innym trybie (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), powiadomić wnioskodawcę, że w przypadku jego żądania przepisy u.d.i.p. nie znajdują zastosowania.

Skoro w orzecznictwie sądowym prezentowane jest stanowisko, że nawet cyt.: "informacją publiczną jest żądana przez skarżącą informacja dotycząca osób odpowiedzialnych za merytoryczne opisywanie faktur w Urzędzie Gminy" (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 20 marca 2025 r. o sygn. akt II SAB/Lu 4/25, dostępny j.w.), to tym bardziej nie budzi wątpliwości tut. Sądu, że wyartykułowane przez skarżącego żądanie dotyczące wskazania osób odpowiedzialnych za przygotowanie i wydanie postanowień w przedmiocie wyrażenia opinii o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dotyczy informacji publicznej, tym bardziej, że – jak sam Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Kielcach (podpis z imieniem i nazwiskiem pod ww. postanowieniami) przyznaje – postępowania te były prowadzone przez inne osoby – głównych specjalistów, a następnie sprawdzane/weryfikowane przez ich bezpośrednich przełożonych.

Lakoniczna – mająca, jak trafnie zauważył pełnomocnik skarżącego, charakter pozorny – odpowiedź zawarta w piśmie z 29 kwietnia 2026 r. nie stanowiła właściwego załatwienia wniosku strony w tym zakresie. Organ powinien bowiem udzielić pełnej odpowiedzi zgodnie z wnioskiem albo wydać decyzję o odmowie dostępu do informacji. W perspektywie zapytania skarżącego o podanie osób odpowiedzialnych za przygotowanie i wydanie rozstrzygnięć udzielona odpowiedź we wskazanym piśmie organu była niewystarczająca.

W rezultacie, mając na uwadze, że przedmiotem wniosku w niniejszej sprawie była typowa informacja o sprawach publicznych (czego zresztą organ nie kwestionuje), uznać należy, że już na tej podstawie organ zobowiązany był przedmiotowy wniosek załatwić w trybie i na zasadach określonych przepisami u.d.i.p. W niniejszej sprawie wniosek o udzielenie informacji publicznej został złożony pocztą elektroniczną 9 kwietnia 2026 r. (czwartek) i w kontekście cyt. regulacji art. 13 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 1 u.d.i.p. organ miał czas do 23 kwietnia 2026 r. na udzielenie zgodnej z ww. zakresem żądania odpowiedzi – któremu to wymogowi bezsprzecznie nie sprostał. Nie sposób się bowiem zgodzić z organem co do tego, że udział poszczególnych osób został opisany/wskazany w udzielonej odpowiedzi z 29 kwietnia 2026 r., nie nadesłano także akt sprawy, w których dane takie miałyby się znajdować.

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że żądana we wniosku z 9 kwietnia 2026 r. informacja stanowi informację publiczną, a nie udostępniając jej organ pozostaje w bezczynności. Z tego powodu, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd zobowiązał organ w pkt I sentencji wyroku do rozpatrzenia ww. wniosku w wyszczególnionym zakresie w terminie 14 dni od daty zwrotu organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt I wyroku).

Jednocześnie na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt II wyroku). Orzekając w zakresie uregulowanym w przepisie art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd uwzględnił, że rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ terminów załatwienia sprawy (por. m.in. wyroki: WSA w Białymstoku z dnia 11 maja 2017 r., sygn. akt II SAB/Bk 38/17; WSA w Łodzi z dnia 20 kwietnia 2017r., sygn. akt II SAB/Łd 13/17 oraz WSA w Krakowie z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt II SAB/Kr 35/17, dostępne j.w.). Oceny sposobu prowadzenia postępowania pod kątem bezczynności należy dokonywać, mając na uwadze zindywidualizowane okoliczności sprawy (por. wyrok NSA z 17 listopada 2015 r., sygn. akt II OSK 652/15, dostępny j.w.), co nakazuje uwzględniać m.in. stopień zaniedbań ze strony organu i naruszenia terminów załatwienia sprawy, obiektywną sytuację, w jakiej działa oraz sposób zachowania tak organu, jak i strony.

Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania przez organ jakichkolwiek czynności, oczywistego lekceważenia wniosku strony i jawnego natężenia braku woli załatwienia sprawy. Taka szczególna sytuacja w sprawie nie zaistniała. Organ udzielił bowiem stronie wyjaśnień, co prawda niepełnych, jednak w rezultacie nie można zarzucić braku jakiejkolwiek reakcji na ww. wniosek. Nie sposób przy tym pominąć szerokiego charakteru złożonego pisma, które oprócz wniosku o udzielenie żądanych informacji (łącznie 5 pkt), na które częściowo udzielono odpowiedzi, zawierało także żądanie "zaprzestania naruszeń prawa" (poz. od 1 do 3). W tym kontekście nie można zatem uznać, że działanie organu było nacechowane złą wolą, bądź przypisać organowi lekceważący stosunek do norm prawa.

Sąd oddalił skargę w pozostałym zakresie – dotyczącym wniosku skarżącego co do udostępnienia informacji publicznej poprzez przedstawienie szczegółowych informacji dotyczących procesu wydania postanowień z dnia 18 lipca 2025 r. znak: WOO-II.4220.140.2025.PW.7, i z dnia 17 listopada 2025 r. znak: WOO-II.4220.314.2025.JO.9 [...] oraz przedstawienia przebiegu postępowań i podstaw faktycznych i prawnych przyjętych rozstrzygnięć, podzielając w tym zakresie argumentację organu zaprezentowaną tak w piśmie z 29 kwietnia 2026 r., jak i w odpowiedzi na skargę.

Mianowicie, organ w udzielonej na wniosek odpowiedzi poinformował stronę, że:

1. - "aktualnie w tut. urzędzie nie są prowadzone postępowania dotyczące inwestycji realizowanej na terenie m. Włoszczowy przy ul. Wiśniowej (galerii handlowej);
2. - Dla przedsięwzięcia pod nazwą; "Budowa trzech budynków handlowych, terenowych murów oporowych, wraz z infrastrukturą techniczną i drogową na częściach działek nr ewid. 4685/21, 4685/22, 4685/25, 4685/33, 4685/34, 7071, budowa dwóch stacji transformatorowych na działce nr ewid. 7071, budowa budynku usługowego - usługi gastronomiczne, murów oporowych, pylonu reklamowego oraz masztów reklamowych do 3 sztuk wraz z infrastrukturą techniczną i drogową na częściach działek o nr ewid. 4685/33, 4685/34 na terenie miasta Włoszczowa oraz rozbiórka odcinków trzech istniejących linii napowietrznych SN 15 kV oraz budowa trzech odcinków linii kablowych JN 15 kV wraz ze stanowiskami słupowymi oraz odcinka linii napowietrznej w rejonie ul. Wiśniowej we Włoszczowie na działkach nr ewid. 7070, 7071, 4685/21, 4685/22, 4685/23, 4685/33, 4685/34", powiat włoszczowski, województwo świętokrzyskie, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Kielcach postanowieniem znak: WOO z dnia 18.07.2025 r. wyraził opinię o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia. W dokumentacji sprawy przeanalizowano oddziaływanie przedmiotowego przedsięwzięcia oraz skumulowane oddziaływanie z pozostałymi obiektami planowanymi w ramach budowy galerii handlowej przy ul. Wiśniowej we Włoszczowie. Ww. postanowienie zostało przekazane do Radcy Prawnego (pełnomocnika skarżącego) przy piśmie tut. organu znak: WOO-II.4220.140.2025.PW.8 z dnia 18.07.2025 r. Burmistrz Gminy Włoszczowa dla ww. przedsięwzięcia wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach znak: MRO.6220.18.2024.IJP3 z dnia 14.08.2025 r. Ww. decyzja Burmistrza Gminy Włoszczowa została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach znak: SKO.OŚ-60/3710/187/2025 z dnia 20.11.2025 r.;"
3. - dla przedsięwzięcia "Dostosowanie linii 110kV relacji GPZ Koniecpol - GPZ Włoszczowa odcinek 92 — 93 do obowiązujących norm oraz przepisów", planowanego na działkach ewid. nr 7070 i 7071, obręb 0008 Włoszczowa, gmina Włoszczowa, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Kielcach postanowieniem znak: WOO-II.4220.314.2025.JO.9 z dnia 17 listopada 2025 r. wyraził opinię o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Ww. postanowienie zostało przekazane do Radcy Prawnego (pełnomocnik skarżącego) przy piśmie tut. organu znak: WOO-II.4220.314.2025.JO.9 z dnia 19.11.2025 r. Burmistrz Gminy Włoszczowa dla ww. przedsięwzięcia wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach znak: MRO.6220.11.2025.IJP3 z dnia 05.12.2025r. Ww. decyzja Burmistrza Gminy Włoszczowa decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach znak: SKO.OŚ-60/5081/293/2025 z dnia 09.03.2026 r. została uchylona w całości i przekazana do ponownego rozpatrzenia do Burmistrza Gminy Włoszczowa."

Co istotne, organ – odwołując się do ww. postanowień (doręczanych pełnomocnikowi skarżącego) – zaakcentował, że wskazał w nich podstawę prawną podjętych rozstrzygnięć oraz opisał, jakie dokumenty były podstawą do analizy i oceny wpływu planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Wyjaśniono jednocześnie, że zgodnie z art. 75 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowych przedsięwzięć był Burmistrz Gminy Włoszczowa.

Natomiast Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska (jako jeden z trzech organów opiniujących) zajmował stanowisko w sprawie wydania opinii co do obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i określenia ewentualnego zakresu raportu w trybie art. 64 tej ustawy. Końcowo poinformowano stronę, że postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczącego przedsięwzięcia pod nazwą: "Przebudowa odcinka istniejącej linii 110 kW relacji Koniecpol-Włoszczowa na linię kablową po nowej trasie" zostało zawieszone postanowieniem Burmistrza Gminy Włoszczowa znak: MRO.6220.24.2023.IJP3 z dnia 20.12.2024 r.". W tej sytuacji, zdaniem Sądu, nie można – korzystając z instrumentów prawnych przewidzianych w u.d.i.p. – występować z żądaniem uzyskania dostępnych już stronie – w zwykłym trybie, przewidzianym w K.p.a. – danych lub dodatkowych merytorycznych informacji, dotyczących sprawy, w której wnioskodawca występuje jako strona.

Interes strony składającej wniosek o udostępnienie informacji publicznej musi być bowiem tożsamy z interesem publicznym. Skarżący, mający status strony w ww. odrębnych postępowaniach i mający dostęp do akt spraw, składając wniosek, żąda "szczegółowych" informacji dotyczących przebiegu postępowania oraz podstaw faktycznych i prawnych przyjętych rozstrzygnięć, dążąc do uzyskania dodatkowych informacji, które mają służyć wyłącznie jego prywatnej strategii prowadzenia tychże spraw. Takie działanie nie ma na celu dbałości o dobro wspólne, lecz stanowi próbę instrumentalnego wykorzystania procedury administracyjnej do celów prywatnych, a wykorzystywanie wniosku w takich celach prowadzi do wypaczenia instytucji dostępu do informacji publicznej.

Należy bowiem pamiętać, że konstytucyjne uprawnienia obywatelskie powinny być interpretowane w ścisłym powiązaniu z celami, którym mają w założeniu służyć. Ratio legis ustawy o dostępie do informacji publicznej to społeczna kontrola nad funkcjonowaniem instytucji. W tym zakresie żądanie ww. informacji – motywowane chęcią uzyskania danych na własnej potrzeby, wykracza poza cel i funkcję ustawy o dostępnie do informacji publicznej. Próba wydobycia dodatkowych danych drogą administracyjną, w trybie u.d.i.p. stanowi próbę obejścia procedury administracyjnej, co zdaje się potwierdzać strona, przyznając w skardze, że – oprócz żądania udostępnienia dokumentacji źródłowej (w tym kart informacyjnych przedsięwzięcia i załączników) i korespondencji prowadzonej w sprawie (o co pierwotnie nie wnosiła) – domaga się w istocie odniesienia się przez organ do kwestii powiązań funkcjonalnych, przestrzennych i czasowych pomiędzy elementami obu wskazanych wyżej inwestycji i wskazania, czy inwestycja była analizowana jako jedno przedsięwzięcie i na jakiej podstawie przyjęto określoną kwalifikację – co, zdaniem Sądu, stanowiłoby niejako "uzupełnienie" w trybie pozakodeksowym – jedynie na podstawie u.d.i.p. – prowadzonych w ww. sprawach postępowań.

W tym zakresie nie budzi wątpliwości prawidłowość odpowiedzi organu, który opisał przebieg postępowań w ww. sprawach, akcentując (w zakresie wniosku poza informacjami publicznymi, o jakich mowa w pkt I wyroku) że skarżącemu – będącemu stroną postępowania, której przysługuje wgląd do akt sprawy na każdym etapie postępowania – doręczano podejmowane rozstrzygnięcia.

W konsekwencji Sąd orzekł o oddaleniu skargi w pozostałym zakresie – na podstawie art. 151 p.p.s.a. (pkt III wyroku).

O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt IV wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 w zw. z art. 206 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 118), mając na uwadze częściowe oddalenie złożonej skargi i nieuwzględnienie w tym zakresie podnoszonych przez pełnomocnika strony zarzutów.