Uzasadnienie
Wyrokiem z 29 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M. M. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie wydania zaświadczenia.
Wnioskiem z 10 stycznia 2018 r. skarżący, powołując się na art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zmianami), dalej "P.p.s.a.", wniósł o uzupełnienie tego wyroku poprzez:
- - "orzeczenie w przedmiocie daty zmiany stosunku służbowego w zakresie stanowiska, na stanowisko zastępcy dyżurnego Komendy Powiatowej Policji z mocy norm prawnych i na skutek wielokrotnego powierzania obowiązków służbowych na tym stanowisku w formie pisemnej i równorzędnej formie ustnej,
- - orzeczenie co do daty nastąpienia zmiany składników uposażenia, na składniki prawnie przypisane do faktycznie zajmowanego i na którym wykonywał obowiązki służbowe oraz, z którego to stanowiska korzystał z konstytutywnych zwolnień od zajęć służbowych, tj. stanowiska zastępcy dyżurnego KPP, z którego to stanowiska od 1 tycznia 2007 r., aż do dnia zwolnienia ze służby czynnej w Policji wiązał go zakres - karta stanowiska i szczegółowy zakres obowiązków dla tego stanowiska przypisany, a ze stanowiska tego nigdy nie został odwołany,
- - orzeczenie w przedmiocie nierozstrzygniętym, jakim jest niedopełnienie przez Komendanta Powiatowego Policji wydania zaświadczenia określonego w przepisach działu III rozdział VII ustawy kodeks postępowania administracyjnego, po właściwie i z czynnym udziałem strony przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym w administracji".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od dnia doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić. Prawidłowa wykładnia tego przepisu wskazuje na to, że ma on zastosowanie – poza sytuacją, gdy sąd nie zamieścił w nim dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić – tylko wówczas, gdy sąd nie orzekł o całości skargi, nie zaś wówczas, gdy sąd orzekł, ale w sposób odmienny od oczekiwań strony. W niniejszej sprawie wniesiona przez M. M. skarga została w całości oddalona. Oznacza to, że Sąd orzekł o całości skargi, w związku z czym brak jest jakichkolwiek podstaw do uzupełnienia tego wyroku.
Zauważyć należy, że w istocie żądanie M. M. zmierza po pierwsze do uzyskania orzeczenia będącego zaprzeczeniem wydanego wyroku, a po drugie takiego orzeczenia, którego nawet uwzględniając skargę na bezczynność sąd administracyjny nie mógłby wydać na podstawie art. 149 P.p.s.a.(tiret 1 i 2 wniosku).
Mając powyższe na uwadze oraz dodatkowo to, że obowiązujące przepisy nie przewidują obowiązku zamieszczenia w wyroku oddalającym skargę dodatkowego orzeczenia, należy stwierdzić, że nie zachodzą przesłanki do uzupełnienia wyroku, o jakich mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a.