Uzasadnienie
I. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na przewlekłe prowadzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach postępowania, zakończonego decyzją tego organu z 22 stycznia 2026 r. znak: SKO.PZ-71/3419/492/2025 (zaskarżonego w odrębnej sprawie tut. Sądu o sygn. akt II SA/Ke 192/26) w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy, zarzucając organowi, że wydał to rozstrzygnięcie "przy zaniechaniu terminowego załatwienia sprawy (ok. 5 miesięcy)".
W odpowiedzi na skargę organ zawarł wniosek o jej odrzucenie, wskazując na brak uprzedniego złożenia przez skarżącą ponaglenia, co wynika także z akt administracyjnych sprawy o sygn. akt II SA/Ke 192/26.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", uprawniony jest do orzekania w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.) oraz skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 9).
Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (aniżeli wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W niniejszym przypadku przeszkodę do merytorycznego rozpoznania sprawy stanowi, zdaniem Sądu, okoliczność wniesienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez SKO w Kielcach już po załatwieniu sprawy przez organ decyzją z 22 stycznia 2026 r.
W uchwale z 7 marca 2022 r. o sygn. akt II OPS 1/21 (dostępnej na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl), podjętej w składzie 7 sędziów, Naczelny Sąd Administracyjny wyraził stanowisko, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W uzasadnieniu tej uchwały wskazano, że za inną przyczynę niedopuszczalności skargi, o jakiej mowa w powyższym przepisie (nawet po uprzednim złożeniu ponaglenia do organu administracji w toku postępowania administracyjnego, co jednak nie zostało wykazane w tej sprawie), należałoby uznać okoliczność braku przedmiotu skargi w chwili jej wniesienia, rozumianego jako przewlekłość niedającą się już usunąć ze względu na rozstrzygnięcie sprawy przez organ administracji w sposób kończący postępowanie administracyjne. Nie jest już bowiem możliwe osiągnięcie celu skargi, którym jest rozstrzygnięcie sprawy, skoro organ dokonał już takiego rozstrzygnięcia.
W przywołanej uchwale jasno wskazano więc, że zakończenie postępowania administracyjnego przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania uniemożliwia jej rozpoznanie. Sąd nie może w takiej sytuacji badać, czy przed zakończeniem sprawy organ prowadził postępowanie w sposób przewlekły.
Mając na uwadze przedstawione na wstępie rozważania prawne należy uznać, że w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy, na datę wniesienia skargi organ, któremu skarżący zarzuca przewlekłość, rozstrzygnął już sprawę w sposób kończący postępowanie administracyjne w I instancji.
Tym samym skargę tę jako niedopuszczalną z powodu braku przedmiotu zaskarżenia należało odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.