Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] marca 2026 r. Fundacja "P." z siedzibą w [...] (dalej: "Skarżący", "Fundacja"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, powołując się na art. 21 oraz art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U z 2022 r. poz. 902, dalej: "u.d.i.p."), wniosła skargę na bezczynność Marszałka Województwa [...] (dalej: "Organ") w rozpoznaniu wniosku Fundacji z dnia [...] stycznia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej.
W skardze Skarżąca zawarła wniosek o: 1) stwierdzenie, że Organ dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;
- 2) zobowiązanie Marszałka Województwa [...] do rozpoznania wniosku Skarżącej z dnia [...] stycznia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia Organowi prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 3)wymierzenie Organowi grzywny na zasadzie art. 149 § 2 wzw. z art. 154 § 6 p.p.s.a.;
- 4) zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazała, że w dniu 17 stycznia 2025 r. złożyła do Organu wniosek o udostępnienie następującej informacji publicznej: Koncepcja założenia spółki kolejowej Województwa [...], biznesplan jej działania oraz projekt umowy powołania spółki.
Decyzją z dnia [...] marca 2025 r. Marszałek Województwa [...] odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie przekazania dokumentu Koncepcja utworzenia kolejowej spółki taborowej przez Województwo [...]. W uzasadnieniu decyzji Organ podniósł, że wnioskowane przez Fundację dokumenty ujęte są w jednym wspólnym opracowaniu pod wyżej przytoczoną nazwą. Zdaniem Organu dokument ten dotyczy utworzenia nowego przedsiębiorcy i ewentualne jego udostępnienie może naruszyć tajemnicę przedsiębiorcy i wpłynąć na osłabienie jego pozycji wyjściowej na rynku.
Na skutek wniesionego przez stronę odwołania decyzją z dnia [...] kwietnia 2025 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej: "SKO") uchyliło powyższą decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia SKO stwierdziło, że Organ nie wykazał, aby zaistniały warunki uzasadniające odmowę udostępnienia informacji publicznej.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2025 r. Marszałek Województwa [...] odmówił Fundacji udostępniania wnioskowanej informacji publicznej. Organ uznał, że informacje ujęte w Koncepcji utworzenia kolejowej spółki taborowej przez Województwo [...] są objęte nie tylko tajemnicą przedsiębiorcy, lecz także należy uznać je za informacje niejawne. Zdaniem Organu informacja objęta przedmiotem żądania wniosku szczegółowo opisuje sposób wykorzystania składników majątku należących do przedsiębiorstwa P sp. z o.o., które są lub mogą być wykorzystywane do prowadzenia działalności w dziedzinie obronności i bezpieczeństwa państwa. Upublicznienie tych danych miałoby - zdaniem Organu - naruszyć interes publiczny poprzez ujawnienie potencjalnych zdolności operacyjnych lub logistycznych mających zastosowanie w sytuacjach kryzysowych.
Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2025 r., nr [...] SKO uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji nie wykazał, iż w danej sprawie istnieją przesłanki materialne oraz formalne dla uznania, że dana informacja stanowi tajemnicę przedsiębiorcy.
Decyzją z dnia [...] września 2025 r. Marszałek Województwa [...] odmówił Fundacji udostępnienia żądanej informacji publicznej. Podobnie jak w przypadku decyzji z dnia [...] czerwca 2025 r. organ wskazał na dwie podstawowe przyczyny odmowy udostępnienia informacji publicznej, tj.: ochronę tajemnicy przedsiębiorcy (art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 11 ust. 2 u.z.n.k.) oraz ochronę tajemnicy ustawowo ochronionych (art. 5 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z ustawą ochronie informacji niejawnych.
Na skutek wniesionego przez Fundację odwołania, decyzją z dnia [...] grudnia 2025 r. nr [...] uchyliło powyższą decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W ocenie SKO w okolicznościach niniejszej sprawy nie zostało należycie wykazane, że zaistniały warunki uzasadniające odmowę udostępnienia informacji publicznej.
Pismem z dnia [...] lutego 2026 r. Marszałek Województwa [...] poinformował Skarżącą, że w związku z powołaniem spółki L. sp. z o.o. wymienione dokumenty ujęte w jednym opracowaniu pn. Koncepcja utworzenia kolejowej spółki taborowej przez Województwo [...] zostały przekazane na podstawie umowy o przeniesieniu praw autorskich do przedmiotowej Spółki. Mając to na uwadze Organ wskazał, że jedyne prawa do dysponowania [...] Koncepcją ma obecnie Prezes Zarządu L. sp. z o.o., do którego prosimy kierować ewentualne wnioski i zapytania.
W ocenie Skarżącej stanowisko Organu wyrażone w piśmie z dnia [...] marca 2026 r. jest błędne, wobec czego organ pozostaje w bezczynności w rozpatrzeniu jego wniosku.
Skarżąca wskazała, że na tle stanu faktycznego sprawy nie ulega wątpliwości, że czynność materialno-techniczna podjęta przez Organ pismem z dnia [...] lutego 2026 r. nie realizuje wskazań organu odwoławczego co do sposobu ponownego rozpatrzenia sprawy z wniosku Skarżącego. Zdaniem Skarżącej działanie organu polegające na rzekomym braku możliwości udostępnienia przedmiotu żądania o udostępnienie informacji publicznej z uwagi na potrzebę ochrony prawnoautorskiej dokumentu pt. Koncepcja utworzenia kolejowej spółki taborowej przez Województwo [...] (dalej: "Koncepcja") oraz rzekomą utratę jego posiadania z uwagi na przekazanie autorskich praw majątkowych do tego dokumentu do wojewódzkiej spółki komunalnej, stanowi element dalszej strategii procesowej Organu, mającej na celu uniemożliwienie Skarżącej uzyskania wnioskowanych informacji, mimo wielokrotnych, korzystnych dla Fundacji, rozstrzygnięć SKO.
Zdaniem Skarżącej pomimo podjęcia przez Organ opisanej powyżej czynności materialno-technicznej - Marszałek Województwa [...] w dalszym ciągu pozostaje w bezczynności w rozpatrzeniu wniosku Fundacji. Stanowisko Organu wyrażone w piśmie z dnia [...] lutego 2026r. jest nieprawidłowe co najmniej z dwóch powodów:
- a. ze względu na to, że ochrona prawnoautorska dokumentów objętych zakresem żądania wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie wyłącza obowiązku ich udostępnienia w trybie u.d.i.p.;
- b. z uwagi na to, że Organ jest zobowiązany do archiwizacji Koncepcja jako elementu dokumentacji potwierdzającej przygotowania do realizacji inwestycji związanej z gospodarowaniem mieniem komunalnym województwa; w związku z tym Organ powinien w dalszym ciągu dysponować dokumentem, o udostępnienie którego wnosi Fundacja.
Analizując dane zagadnienie Skarżąca w konkluzji stwierdziła, że w każdym przypadku informacja objęta zakresem żądania powinna być udostępniona Skarżącej niezależnie od zakresu jej ochrony prawnoautorskiej.
Niezależnie od powyższego na uwzględnienie nie zasługują także argumenty Organu dotyczące tego, że podpisanie z nowoutworzoną spółką "umowy o przeniesieniu praw autorskich" spowodowało skutki tego rodzaju, że Marszałek Województwa [...] nie dysponuje już wnioskowanymi dokumentami. Abstrahując od faktu, że siedziba spółki L. sp. z o.o. mieści się w siedzibie Urzędu Marszałkowskiego w [...], należy podkreślić, że organ ma obowiązek przechowywać Koncepcja jako dokument archiwalny dokumentujący przygotowania do utworzenia wojewódzkiej spółki komunalnej.
W odpowiedzi na skargę Marszałek Województwa [...] wniósł o jej oddalenie w całości.
W uzasadnieniu Organ wskazał, że wnioskiem z dnia [...] stycznia 2025 r. Fundacja "[...]" zwróciła się o udostępnienie informacji publicznej w postaci dokumentu pn. "Koncepcja utworzenia kolejowej spółki taborowej przez Województwo[...]" (dalej: "Koncepcja"). Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...] września 2025 r. Organ odmówił udostępnienia żądanej informacji, wskazując na przesłanki określone w art. 5 ust. 1 oraz art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarżąca wniosła odwołanie od decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] grudnia 2025 r., znak [...], uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia Organowi.
W dniu [...] lutego 2026 r. Organ zawarł umowę o przeniesienie autorskich praw majątkowych do "Koncepcja" na spółkę L. sp. z o.o. w organizacji, o czym poinformował Skarżącą pismem z dnia [...] lutego 2026 r.
Organ stoi na stanowisku, że zaskarżone działanie zostało zrealizowane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, a zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.
Koncepcja zawiera informacje o charakterze finansowym, organizacyjnym i technicznym, które posiadają realną wartość gospodarczą i nie zostały ujawnione publicznie. Obejmuje ona w szczególności modele finansowania inwestycji, prognozy kosztowe, strukturę operacyjną planowanego podmiotu, harmonogram inwestycyjny oraz analizy ryzyk. Ujawnienie tych danych mogłoby doprowadzić do uzyskania przewagi konkurencyjnej przez inne podmioty działające na rynku, a tym samym naruszyć interes ekonomiczny podmiotu realizującego zadania transportowe.
Spełnione są zatem zarówno materialne, jak i formalne przesłanki uznania tych informacji za tajemnicę przedsiębiorstwa. Informacje te nie zostały rozpowszechnione, mają wymierną wartość gospodarczą oraz pozostają pod ochroną poprzez ograniczenie dostępu do nich i objęcie ich obowiązkiem poufności. Podkreślenia wymaga, że dokument nie ma charakteru archiwalnego ani wyłącznie analitycznego, lecz stanowi aktualne narzędzie wykorzystywane w działalności podmiotu wykonującego zadania w zakresie transportu kolejowego.
Jak wynika z umowy przeniesienia autorskich praw majątkowych, obejmuje on m.in. "biznes plan Spółki (...) wraz z możliwymi źródłami finansowania" oraz został przekazany "w celu realizacji zadań publicznych (...) oraz działalności statutowej Nabywcy". Oznacza to, że dokument posiada aktualną wartość gospodarczą i pozostaje elementem działalności podmiotu funkcjonującego na rynku. Jednocześnie strony umowy zobowiązały się do zachowania w poufności treści dokumentu, przy czym wskazano również, że może on stanowić tajemnicę przedsiębiorstwa. Okoliczność ta potwierdza, że podjęto realne działania w celu zachowania poufności informacji, co stanowi jedną z przesłanek ich ochrony.
Organ ustalił również, że w niniejszej sprawie nie jest możliwe udostępnienie dokumentu w formie częściowej. Dokument ma charakter kompleksowy, a jego poszczególne elementy pozostają ze sobą w ścisłym związku funkcjonalnym. Usunięcie wybranych fragmentów prowadziłoby do zniekształcenia jego treści, a ponadto mogłoby umożliwić pośrednie odtworzenie informacji objętych ochroną.
Dodatkowo dokument zawiera informacje dotyczące infrastruktury kolejowej o znaczeniu strategicznym, w tym zaplecza technicznego w[...], które ma znaczenie dla zapewnienia zdolności operacyjnych transportu kolejowego. Ujawnienie szczegółów organizacyjnych i technicznych w tym zakresie mogłoby negatywnie wpłynąć na bezpieczeństwo transportowe oraz interes publiczny związany z funkcjonowaniem systemu kolejowego.
Organ podkreślił, że przeniesienie autorskich praw majątkowych do dokumentu nie stanowiło samoistnej podstawy odmowy udostępnienia informacji publicznej. Okoliczność ta ma znaczenie pomocnicze, gdyż potwierdza aktualność dokumentu, jego wykorzystanie w działalności podmiotu oraz jego wartość gospodarczą. Podstawą odmowy pozostają wyłącznie przesłanki ustawowe określone w art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W ocenie Organu w toku postępowania dokonano prawidłowego wyważenia prawa do informacji publicznej z koniecznością ochrony tajemnicy przedsiębiorcy oraz interesu publicznego. W realiach niniejszej sprawy ujawnienie dokumentu prowadziłoby do powstania realnej i istotnej szkody zarówno w sferze gospodarczej, jak i w zakresie funkcjonowania infrastruktury transportowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Obejmuje ona, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, a więc wówczas gdy organ pomimo ciążącego na nim obowiązku nie wydaje decyzji administracyjnej, postanowienia albo też uchyla się od podjęcia innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa bądź też uchyla się od wydania pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach, opinii zabezpieczającej i odmowy wydania opinii zabezpieczającej.
Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: pkt 1 - zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; pkt 2 - zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; pkt 3 - stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Ponadto, według art. 149 § 2 p.p.s.a. Sąd w przypadku o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.
Problematyka dostępu do informacji publicznej unormowana została przez ustawodawcę w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 902). Według art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Przykładowy katalog informacji publicznych podlegających udostępnieniu wymienia art. 6 ust. 1 u.d.i.p.
Zgodnie z art. 7 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznych następuje poprzez: ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w art. 8 (pkt 1); udostępniania, o którym mowa w art. 10 i 11 (pkt 2) - czyli na wniosek; w drodze wyłożenia lub wywieszenia w miejscach ogólnie dostępnych; przez zainstalowane w miejscach ogólnie dostępnych, urządzenia umożliwiające zapoznanie się z tą informacją; wstępu na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, udostępniania materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia (pkt 3); udostępniania w portalu danych, o których mowa w ustawie z dnia 11 sierpnia 2001 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego (Dz. U. poz. 1641), zwanym dalej "portalem danych" (pkt 4).
Według art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust.
2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.
Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.).
Ustawa o dostępie do informacji publicznej wymienia trzy formy załatwienia sprawy w przedmiocie udzielenia informacji na wniosek zainteresowanego podmiotu. Mianowicie organ do którego wniesiono wniosek winien udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 u.d.i.p.), bądź też odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), albo umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) wydając decyzję administracyjną.
Bezczynność organu na gruncie przepisów u.d.i.p. polega więc na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, albo też udziela informacji niepełnej, czy też niezgodnej z wnioskiem, niejasnej, czy niewiarygodnej oraz gdy odmawia jej udzielenia w nieprzewidzianej do tej czynności formie, ponadto nie informuje strony o tym, że nie posiada wnioskowanej informacji. Jeżeli natomiast żądanie nie dotyczy informacji publicznej, wówczas organ powinien poinformować o tym autora wniosku zwykłym pismem, jeśli zaś tego nie czyni pozostaje bezczynny.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt badanej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, że w sprawie wniosku Skarżącej z dnia [...] stycznia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej postaci dokumentu – Koncepcja założenia spółki kolejowej Województwa [...], biznesplan jej działania oraz projekt umowy powołania spółki - zostało wszczęte postępowanie administracyjne, o czym strona została zawiadomiona przez Organ pismem z dnia [...] lutego 2025 r. W toku tego postępowania wydane zostały trzy decyzje organu I instancji o odmowie udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej oraz trzy decyzje SKO o charakterze kasacyjnym dotyczące tychże decyzji organu I instancji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. W toku postępowania administracyjnego, po wydaniu przez SKO decyzji z dnia [...] grudnia 2025 r. uchylającej decyzję Marszalka Województwa [...] z dnia [...] września 2025 r. organ I instancji pismem z dnia [...] lutego 2026 r. poinformował Wnioskodawcę, że nie jest już w posiadaniu żądanych dokumentów, gdyż w związku z powołaniem spółki L. sp. z o.o., na podstawie umowy o przeniesieniu praw autorskich, dokumenty zostały przekazane powołanej spółce.
Wskazać należy, że w stanie faktycznym i prawnym niniejszej sprawy skierowanie przez organ ww pisma informującego z dnia [...] lutego 2026 r. nie stanowi załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej co wynika z faktu, że w sprawie tej zostało oficjalnie wszczęte postępowanie administracyjne. Z chwilą wszczęcia postępowania administracyjnego postępowanie to toczy się według wszystkich reguł i zasad określonych w kodeksie postępowania administracyjnego.
Zgodnie z treścią art. 104 kpa organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej (§ 1). Decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji (§ 2). Decyzja może mieć również charakter procesowy i kończyć postępowanie poprzez umorzenie postępowania administracyjnego, o czym stanowi art. 105 kpa. Stosownie do treści tego przepisu gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części (§ 1.). Organ administracji publicznej może umorzyć postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz gdy nie jest to sprzeczne z interesem społecznym (§ 2).
Przepisem szczególnym określającym uprawnienie organu do wydania decyzji administracyjnej w sprawie z wniosku o udostępnienie informacji publicznej jest art. 16 ust. 1 u.d.i.p. W myśl tego przepisu odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji (ust. 1). Do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni;
2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji.
W piśmiennictwie prezentowany jest pogląd, który Sąd w niniejszym składzie podziela, zgodnie z którym skoro przepisy Kpa mają bezpośrednie zastosowanie do decyzji o odmowie udostępnienia oraz decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie o udostępnienie informacji publicznej, to mają one zastosowanie do całego procesu wydawania decyzji, przy czym będą to przepisy kpa, które odnoszą się do tej formy działania administracji publicznej (art. 107 § 1 kpa) lub pozostają w związku z wydaniem decyzji. Chodzi zatem głównie o przepisy kpa regulujące procedurę, która kończy się wydaniem decyzji, jak i te, które normują dalsze postępowanie w sprawie zakończonej wydaniem decyzji, a więc możliwość jej weryfikacji. Wskazuje się również, że na podstawie art. 105 kpa w zw. z art. 16 u.d.i.p. umorzeniu podlegać będzie postępowanie w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, jeżeli stanie się ono bezprzedmiotowe, np. w przypadku cofnięcia przez wnioskodawcę żądania udostępnienia informacji publicznej (por. Agnieszka Piskorz-Ryń, Marlena Sakowska- Baryła, Komentarze do ustawy o dostępie do informacji publicznej, LEX, Michał Kłaczyński, Sergiusz Szuster, Dostęp do informacji publicznej, Komentarz, LEX).
Okoliczności badanej sprawy zdają się wskazywać, że wskazania co do wymogu decyzyjnego zakończenia postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie nie powinny budzić wątpliwości, skoro w jej toku wydane już zostały decyzje merytoryczne przez organ I instancji, które następnie były uchylane przez organ odwoławczy.
Stosownie do treści art. 35 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (§ 1). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (§ 3).
Z akt sprawy wynika, że od daty wpływu akt sprawy z SKO - po wydaniu przez ten organ decyzji kasacyjnej z dnia [...] grudnia 2025 r. - pomimo upływu terminów procesowych - Marszałek Województwa [...] nie załatwił sprawy z wniosku skarżącej Fundacji poprzez wydanie decyzji administracyjnej. Jednocześnie, pomimo wymogu wynikającego z art. 36 kpa, organ nie informował strony o przyczynie zwłoki, nie wskazał nowy termin załatwienia sprawy oraz nie pouczył o prawie do wniesienia ponaglenia.
W tych okolicznościach sprawy zarzut bezczynności organu okazał się zasadny, o czym - na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - orzeczono w pkt II sentencji wyroku. Na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 Sąd zobowiązał Marszalka Województwa [...] do załatwienia wniosku skarżącej Fundacji w terminie 30 od trzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy - pkt I sentencji wyroku. Jednocześnie na mocy art. art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd uznał, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzeczono w pkt II wyroku. Oceniając tę kwestię Sąd miał na uwadze przede wszystkim znaczne przekroczenie terminów procesowych przewidzianych w kpa dla załatwienia indywidualnej sprawy administracyjnej, nadto uchybienie obowiązkowi wynikającemu z art. 36 kpa. Należało mieć również na względzie brak uzasadnienia dla przekroczenia terminów procesowych, bowiem sprawa nie ma skomplikowanego charakteru, nadto - jak wynika z akt - stan badanej sprawy nie wymaga przeprowadzenia postepowania wyjaśniającego w znacznym rozmiarze.
Konsekwencją oceny bezczynności jako rażąco naruszającej prawo jest uwzględnienie wniosku skarżącej Fundacji o wymierzenie grzywny, o czym - na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a.- orzeczono w punkcie III sentencji wyroku. W ocenie Sądu grzywna w wysokości 300 zł spełni rolę dyscyplinującą i prewencyjną.
Orzekając w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny, Sąd przychylił się do stanowiska prezentowanego w wyroku NSA z dnia 5 maja 2026 r. sygn. akt III OSK 2152/25, zgodnie z którym jedyną normatywną przesłankę warunkującą nałożenie na organ grzywny bądź przyznanie skarżącemu od organu sumy pieniężnej stanowi uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji. To, że nie przewidziano w tym przypadku innych kryteriów, jakie sąd administracyjny winien uwzględnić rozważając zastosowanie tych środków, jak też użycie przez ustawodawcę sformułowania "może orzec" oznacza, że decyzja o wymierzeniu grzywny lub przyznaniu sumy pieniężnej (albo zastosowaniu obu tych środków), została pozostawiona uznaniu sędziowskiemu. Za ich orzeczeniem przemawia w szczególności sytuacja, gdy stwierdzona bezczynność lub przewlekłości ma kwalifikowany charakter, tj. wystąpiła z rażącym naruszeniem prawa.
Sąd winien wziąć pod uwagę możliwość zastosowania tych środków także wówczas, gdy okoliczności danej sprawy są niemożliwe do zaakceptowania w kontekście ochrony praw strony. Rozważając zastosowanie środków przewidzianych w art. 149 § 2 p.p.s.a. w konkretnej sprawie, sąd administracyjny powinien uwzględnić funkcje, jakie one pełnią.
O kosztach postępowania orzeczono w pkt IV sentencji wyroku, na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.