Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2026 r. P. C. zwrócił się, za pośrednictwem systemu e-Doręczeń, do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]o udzielenie informacji publicznej w zakresie:
- 1. Liczby zawiadomień skierowanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]w latach 2021-2025 do organów ścigania (prokuratura/policja), realizujących obowiązek wynikający z art. 304 § 1 k.k,, w związku z podejrzeniem poświadczenia nieprawdy i innych przestępstw urzędniczych (w szczególności z art. 271 k.k. lub przepisów pokrewnych) - z podaniem liczby takich zawiadomień w rozbiciu na poszczególne lata.
- 2. Liczby ujawnionych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]wiatach 2021-2025 przypadków (podejrzeń) poświadczenia nieprawdy lub innych nieprawidłowości mogących stanowić podstawę do zawiadomienia organów ścigania w trybie art. 304 § 1 k.k. - również w rozbiciu na poszczególne lata.
- 3. Liczby członków Samorządowego Kolegium Odwoławcze w [...].
W dniu [...] lutego 2026 r. P. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na bezczynność organu w sprawie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2026 r. Wskazał, że wniosek zawierał jego imię i nazwisko oraz adres do korespondencji. Powołując się na art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, podał, że organ nie może uzależniać udzielenia informacji od podawania dodatkowych danych. Bezczynność organu, który dysponował wszystkimi danymi niezbędnymi do wysłania odpowiedzi, jest nieuzasadniona i narusza prawo.
Pismem z dnia [...] lutego 2026 r. organ udzielił odpowiedzi na ww. wniosek, wskazując jednocześnie, że rozpatrzył go w dniu [...] lutego 2026 r.
W odpowiedzi na skargę, pismem z [...] kwietnia 2026 r. organ wskazał, że udzielił żądanej informacji publicznej, zgodnie z wnioskiem strony. Opóźnienie w zakresie udzielenia informacji spowodowane było natłokiem spraw, które wpłynęły do Kolegium na początku roku 2026 oraz konicznością wdrożenia w tym okresie oprogramowania Resak, Asystent i Rpuap, będącego elektroniczną formą ewidencji i informacji o sprawach i pismach prowadzenia automatyzacji spraw i pism poprzez rejestrację, datowanie i klasyfikację, co spowodowało czasowe usterki w zakresie ewidencjonowania pism przychodzących.
W piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2026 r. P. C. podniósł, że wskazywane przez organ przyczyny zwłoki tj. natłok spraw oraz trudności techniczne związane z wdrażaniem oprogramowania, nie usprawiedliwiały naruszenia terminu określonego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. W jego ocenie organ pozostawał w bezczynności do dnia [...] lutego 2026 r., a udzielenie odpowiedzi nastąpiło dopiero po wniesieniu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z zm., dalej: P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w określonych przypadkach, w tym także w sprawach dotyczących udostępnienia informacji publicznej (art. 3 § 2 pkt 1 - 4a oraz pkt 8 P.p.s.a.). Na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania: 1. zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;
- 2. zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
- 3. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie, zgodnie z art. 149 § 1 a P.p.s.a., sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Przedmiotem skargi wniesionej w rozpatrywanej sprawie jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]w udzieleniu odpowiedzi na wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z [...] stycznia 2026 r. Wniosek złożony został na podstawie ustawy z dnia [...] września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902, dalej: u.d.i.p.). W sprawie nie ma sporu co do tego, że żądana informacja stanowi informację publiczną, a organ, do którego wniosek został skierowany był zobowiązany do udzielenia informacji - art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.
Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni, za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w ww. terminie wówczas podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.).
W okolicznościach sprawy organ po złożeniu przez skarżącego wniosku nie podjął, aż do dnia wniesienia skargi, żadnej czynności wymaganej przepisami u.d.i.p. (nie udzielił odpowiedzi i nie poinformował o wydłużeniu terminu do rozpoznania wniosku), a udostępnienie informacji nastąpiło dopiero pismem z [...] lutego 2026 r., tj. po wniesieniu skargi do Sądu.
Jak wynika z treści odpowiedzi na skargę, opóźnienie w udzieleniu informacji organ tłumaczył natłokiem spraw, które wpłynęły do Kolegium na początku 2026 r., oraz koniecznością wdrożenia oprogramowania Resak, Asystent i Rpuap, co spowodowało czasowe usterki w zakresie ewidencjonowania pism przychodzących.
Skoro zatem wniosek o udostępnienie informacji publicznej został złożony w sposób właściwy i spełniony został warunek podmiotowy, jak i przedmiotowy obowiązku udostępnienia tej informacji, to wobec braku podjęcia przez organ, do dnia wniesienia skargi, działań przewidzianych w ustawie o dostępie do informacji publicznej, uznać należało, że pozostawał on w bezczynności, która ustała z chwila udostępnienia skarżącemu żądanej informacji publicznej z dnia [...] lutego 2026 r. Bez znaczenia jest przy tym przyczyna, dla której organ nie poinformował skarżącego o powodach opóźnienia i wydłużeniu terminu do udzielania odpowiedzi.
Ponieważ organ przed rozpoznaniem skargi załatwił wniosek skarżącego postępowanie sądowe dotyczące zobowiązania organu do rozpatrzenia wniosku z [...] stycznia 2026 r. podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08), o czym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono w pkt I sentencji wyroku.
Udostępnienie informacji publicznej po wniesieniu skargi na bezczynność w tym przedmiocie, a przed jej rozpoznaniem, nie zwalnia jednak sądu od podjęcia pozostałych rozstrzygnięć właściwych dla tego rodzaju skargi. W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł, że organ dopuścił się bezczynności, gdyż jego pismo stanowiące odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji zostało wysłane do skarżącego z uchybieniem ustawowego terminu jej udostępnienia. Jednocześnie na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a. Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niepozwalające na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne (por. B. Adamiak i J. Borkowski, Komentarz do kodeksu postępowania administracyjnego, Warszawa 1998 r., s. 808-812).
Oznacza to, że kwalifikacja naruszenia jako rażącego wymaga wystąpienia okoliczności wykraczających poza zwykłe naruszenie prawa. W niniejszej sprawie okres bezczynności, liczony od upływu ustawowego terminu do udostępnienia informacji, nie uzasadnia przyjęcia, że doszło do naruszenia o takim charakterze. Ponadto z akt sprawy nie wynika, aby organ celowo uchylał się od wykonania ciążącego na nim obowiązku lub świadomie ignorował wniosek skarżącego. Jak wynika z wyjaśnień organu opóźnienie było spowodowane dużym wpływem spraw i wdrażaniem nowego oprogramowania. Okoliczności te nie dają zatem podstaw do stwierdzenia, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a. Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot poniesionych kosztów postępowania w postaci uiszczonej opłaty sądowej w wysokości 100 zł.