Uzasadnienie
Na podstawie zarządzenia z dnia 15 lipca 2026 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie pełnomocnictwa upoważniającego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz przez wskazanie numerów PESEL skarżącego oraz jego przedstawiciela ustawowego. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczono siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 18 lipca 2026 r. W ustawowym terminie, który upłynął w dniu 27 lipca 2026 r., nie uzupełniono braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143), dalej w skrócie p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Stosownie zaś do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony jeżeli jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Brak wskazania numeru PESEL w niniejszym przypadku stanowi brak formalny skargi.
Wobec stwierdzonych braków formalnych skargi, Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej do ich uzupełnienia w wyznaczonym terminie. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi skutkuje zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jej odrzuceniem.
W niniejszej sprawie mimo prawidłowego wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie uzupełniono braków formalnych skargi.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono po myśli art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.