Uzasadnienie
R. B. (dalej jako: "strona skarżąca") wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w przedmiocie uznania za stronę postępowania dotyczącego ustalenia warunków zabudowy
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 sierpnia 2026 r. wezwano skarżącego do wskazania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi zwracał się z ponagleniem do właściwego organu, a jeżeli tak, to do nadesłania ww. ponaglenia.
Tym samym zarządzeniem wezwano skarżącego do podania numeru PESEL pod rygorem odrzucenia skargi w terminie 7 dni.
Przesyłka zawierająca wezwania została doręczona stronie skarżącej w dniu 4 września 2026 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 19 akt sądowych).
W piśmie nadanym w placówce pocztowej dnia 11 września 2026 r., a zatem w zakreślonym terminie, skarżący podał swój numer PESEL (k. 21), nie wskazał natomiast, czy przed wniesieniem skargi zwracał się z ponagleniem do właściwego organu, nie przedłożył także ww. ponaglenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143) - zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei w myśl art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Stosownie do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691 - dalej jako "k.p.a."), strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie;
- 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia i powinno zawierać uzasadnienie (art. 37 § 2 i § 3 k.p.a.).
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że wniesienie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a., stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłość postępowania organu administracji publicznej. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18, postanowienia NSA z dnia 8 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 2754/20 i 23 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 950/19). Przy czym przyjmuje się, że ponaglenie jest sformalizowanym środkiem dyscyplinującym organy administracji publicznej, w reakcji na który organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie. Formalizm ponaglenia polega na tym, że powinno ono przybrać formę pisemną bądź elektroniczną (lecz nie wiadomość e-mail), a nadto zawierać uzasadnienie i być skierowane do właściwego organu (por. postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 18 października 2021 r., sygn. akt II SAB/Wr 65/21).
W związku z tym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 sierpnia 2026 r. wezwano skarżącego do wskazania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi zwracał się z ponagleniem do właściwego organu, a jeżeli tak, to do nadesłania ww. ponaglenia.
Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona stronie skarżącej w dniu 4 września 2026 r., oznacza to, że zakreślony termin na wykonanie obowiązku upływał w dniu 11 września 2026 r. i termin ten upłynął bezskutecznie, gdyż wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała, że zwracała się z ponagleniem do właściwego organu, a zatem, że wyczerpała przysługujące jej środki zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., co czyni jej skargę niedopuszczalną.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.