Uzasadnienie
S. G., we wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF w dniu 16 maja 2013 r., zwrócił się o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy wynika, że prowadzi on trzyosobowe gospodarstwo domowe wraz z żoną i synem. Według oświadczenia, żaden z członków rodziny nie osiąga dochodów. Rodzina nie posiada również żadnego majątku, oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Wnioskodawca podkreślił, że ZUS bezprawnie pozbawił go prawa do emerytury. Wskazał też, że został umieszczony, na podstawie orzeczenia sądu, w rejestrze dłużników niewypłacalnych.
Stosownie do treści art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – tekst jednolity ze zm.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie zaś prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy).
Mając na względzie fakt, że strona wniosła o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych (wniosek zawarty w rubryce 4 formularza PPF), należało rozważyć, czy wnioskodawca spełnia wyżej wymienione przesłanki przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym. Na obecnym zaś etapie koszty sądowe zamykają się w kwocie wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku i dane zawarte w oświadczeniu wnioskodawcy, w szczególności fakt braku dochodów w jego gospodarstwie domowym oraz braku majątku i oszczędności, należało uznać, że wykazał on, że nie ma realnych możliwości finansowych pozwalających na poniesienie pełnych kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego referendarz, na mocy przepisu art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.