Uzasadnienie
W wyroku z dnia 1 lipca 2015 r. omyłkowo nie rozpoznano złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie zwrotu poniesionych kosztów postępowania – kosztów sporządzenia skargi oraz wysyłanej w sprawie korespondencji.
W piśmie z dnia 20 lipca 2015 r. skarżący złożył zażalenie na nieprzyznanie mu zwrotu kosztów postępowania. Pismo to potraktowane zostało przez sąd jako wniosek o uzupełnienie wyroku złożony w trybie art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.
Złożony przez skarżącego wniosek o zwrot kosztów postępowania kosztów sporządzenia skargi oraz wysyłanej w sprawie korespondencji nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, w myśl art. 205 § 1 p.p.s.a., zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Pojęcie kosztów sądowych dotyczy kosztów poniesionych w postępowaniu sądowym i zgodnie z art. 211, 212 § 1 i 213 p.p.s.a. obejmuje opłaty sądowe (wpis i opłatę kancelaryjną) oraz zwrot wydatków (należności tłumaczy i kuratorów ustanowionych w danej sprawie, koszty ogłoszeń oraz diety i koszty podróży należne sędziom i pracownikom sądowym z powodu wykonania czynności sądowych poza budynkiem sądowym, określone w odrębnych przepisach).
Prawo zwrotu poniesionych w związku z postępowaniem sądowym kosztów przysługuje skarżącemu jedynie w zakresie wskazanym w ustawie. Przepisy p.p.s.a. nie zaliczają do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście kosztów sporządzenia skargi ani kosztów korespondencji.
Wniosek skarżącego podlegał zatem oddaleniu na podstawie art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a. a contrario.