Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. akt II SAB/Bk 18/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę S. F.Z. w B. w likwidacji na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku.
Powyższe postanowienie wraz uzasadnieniem i pouczeniem o możliwości jego zaskarżenia skargą kasacyjną oraz o sposobie i terminie wniesienia tegoż środka zaskarżenia zostało doręczone R. K. (likwidatorowi ww. Stowarzyszenia) w dniu [...] listopada 2014 r. (k. 117).
W dniu 5 grudnia 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) R.K. złożył, osobiście sporządzoną, skargę kasacyjną od ww. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skargę kasacyjną należało odrzucić.
Stosownie do art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W myśl natomiast art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Natomiast stosownie do art. 175 §1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, co należy rozumieć jako obowiązek jej sporządzenia przez profesjonalny podmiot.
O sposobie zaskarżenia postanowienia WSA w Białymstoku z dnia 14 listopada 2014 r. R. K. (likwidator ww. Stowarzyszenia) został pouczony w piśmie dotyczącym doręczenia postanowienia wraz z uzasadnieniem. Tymczasem strona skarżąca w dniu 05 grudnia 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) złożyła skargę kasacyjną sporządzoną osobiście.
W związku z tym, że skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez stronę skarżącą na mocy art. 175 § 1 p.p.s.a., należało ją odrzucić.