Uzasadnienie
Skargą z dnia 3 marca 2010 r. skarżąca J. W. zarzuciła Wojewodzie P. bezczynność polegającą na niezałatwieniu wniosku z dnia 18 grudnia 2008 r. o wznowienie postępowania w celu stwierdzenia nieważności decyzji Starosty H. z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozowlenia na budowę budynku inwentarskiego (wolnostanowiskowej bezściółkowej obory z boksami legowiskowymi dla krów mlecznych o obsadzie 200 DJP), zamkniętego szczelnego zbiornika na płynne odchody zwierzęce o pojemności 1211 m3 i dwukomorowego szczelnego zbiornika na ścieki socjalno – bytowe o pojemności 5 m3 na działce oznaczonej nr ewid. gruntów 25, położonej we wsi I., gm. N. i wniosła o orzeczenie bezczynności, zobowiązanie organu do załatwienia wniosku zgodnie z art. 104 § 1 kpa oraz o zasądzenie zwrotu kosztów sądowych.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda P. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podał, że po uwzględnieniu przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenia J. W. na jego bezczynność w załatwieniu wniosku z dnia 18 grudnia 2008 r. i wyznaczeniu 30 – dniowego terminu do jego rozpatrzenia (postanowienie z dnia [...] marca 2010 r.), w dniu [...] marca 2010 r. została wydana decyzja o odmowie wznowienia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty H. z dnia [...] listopada 2004 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2010 r. uchylił powyższą decyzję i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia.
W piśmie procesowym z dnia 14 lipca 2010 r. skarżąca podniosła, że skarga na bezczynność jest zasadna, albowiem do chwili obecnej nie otrzymała postanowienia o wznowieniu postępowania, zgodnie z wnioskiem z dnia 18 grudnia 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Natomiast stosownie do art. 161 § 1 w/w ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-2 tego przepisu lub gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe – pkt 3.
Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi, jeżeli po wniesieniu skargi zaistnieją okoliczności powodujące niedopuszczalność merytorycznego rozpoznania sprawy. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe niewątpliwie w przypadku wydania przez organ administracji aktu lub interpretacji lub dokonania czynności po wniesieniu skargi na bezczynność organu, lecz przed jej rozpoznaniem przez sąd. Nie można bowiem zobowiązać organu do dokonania czynności, która została w momencie orzekania już dokonana, nawet jeśli przekroczony został przez organ termin przewidziany do jej dokonania. Przy ocenie zasadności skargi na bezczynność decydujący jest bowiem stan z momentu orzekania przez sąd administracyjny i fakt dokonania czynności do tego momentu czyni postępowanie w sprawie bezczynności bezprzedmiotowym (vide: uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08).
W niniejszej sprawie po wniesieniu przez J. W. skargi na bezczynność Wojewody P. w dniu 16 marca 2010 r. została wydana decyzja w przedmiocie wznowienia postępowania. Co prawda była to decyzja o odmowie wznowienia postępowania, następnie uchylona przez organ odwoławczy, nie zmienia to jednak faktu, że na skutek jej wydania stan bezczynności organu przestał istnieć. Z uwagi na treść pism skarżącej, z których wynika, że w jej ocenie stan bezczynności organu przestaje istnieć wówczas, gdy treść podejmowanych przez niego rozstrzygnięć jest zgodna z oczekiwaniami wnioskodawcy, wyjaśnić należy, że w postępowaniu toczącym się w sprawach ze skarg na bezczynność sąd nie ocenia merytorycznej treści rozstrzygnięcia ocenia jedynie czy zostało ono wydane. Podać również należy, że fakt uchylenia decyzji o odmowie wznowienia postępowania nie oznacza automatycznie, że organ I instancji rozpoznając sprawę ponownie postępowanie to wznowi, zgodnie z wnioskiem z dnia 18 grudnia 2008 r.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że postępowanie w sprawie bezczynności organu stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).