Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczyz 7 lipca 2026 r., sygn. akt II SAB/Bd 45/26

Uzasadnienie

W dniu [...].01.2026 r. P. Ł. na podstawie art. 2 w zw. z art. 15 ustawy o dostępie do informacji publicznej wniosła do Inspektor Sanitarny wniosek z [...].01.2026 r. o udzielenie następującej informacji publicznej:

"1. Ile lat maksymalnie utrzymuje się odporność po podaniu szczepionki osobno dla każdej: przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis, inwazyjnemu zakażeniu haemophilus influenzae, gruźlicy, wirusowemu zapaleniu wątroby, odrze, śwince, różyczce oraz pneumokokom u osób szczepionych na terenie działania Państwa urzędu?

1. 2. Czy Państwa urząd posiada listę osób dorosłych powyżej 19 roku życia uchylających się od szczepień i czy są one obarczone przymusem administracyjnym? Jaka to liczba za ostatnie 5 lat? Jeśli nie, to dlaczego?
2. 3. Według informacji od prof. I. P.-S. ogniska odry w Polsce związane są z migracjami (chorują osoby narodowości romskiej, czeczeńskiej i ukraińskiej). Jakie są statystyki wykonanych u takich osób szczepień za ostatnie 5 lat na terenie działania Państwa urzędu?
3. 4. Ile szczepień zostało odroczonych przez lekarzy w ciągu ostatnich 5 lat na terenie działania Państwa urzędu i kto ustala listę przeciwwskazań do szczepień w Polsce? Kto ponosi odpowiedzialność za te ustalenia?
4. 5. Ile nałożono grzywien na lekarzy, którzy nie wywiązali się z ustawowego obowiązku zgłoszenia niepożądanego odczynu poszczepiennego w ciągu ostatnich 5 lat na terenie działania Państwa urzędu?
5. 6. Ile dzieci i dorosłych do 19 roku życia zmarło do 4 tygodni od szczepienia na terenie działania Państwa urzędu w ciągu ostatnich 5 lat?
6. 7. Ile odnotowano ciężkich niepożądanych odczynów poszczepiennych na terenie działania Państwa urzędu w ciągu ostatnich 5 lat? Jakie to były niepożądane odczyny poszczepienne?
7. 8. Za ile z tych niepożądanych odczynów poszczepiennych wypłacono odszkodowanie?
8. 9. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz kryteriów ich rozpoznawania wyróżnia trzy rodzaje niepożądanych odczynów poszczepiennych: łagodne, poważne i ciężkie. Czy przymuszanie do szczepień, które mogą wywołać te odczyny nie jest sprzeczne z art. 47 Konstytucji RP, który gwarantuje każdemu prawo do ochrony życia prywatnego, rodzinnego oraz do decydowania o swoim życiu osobistym?
9. 10. W jaki sposób możemy ubiegać się o odszkodowanie za śmierć lub uszczerbek na zdrowiu na skutek niepożądanych odczynów poszczepiennych wymienionych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia?
10. 11. W jaki sposób lekarz może wykluczyć nadwrażliwość na składniki szczepionki przed szczepieniem? Proszę wymienić konkretne badania, które można wykonać w celu wykluczenia nadwrażliwości na składniki szczepionki lub niedoborów odporności.
11. 12. Czy prawdą jest, że Światowa Organizacja Zdrowia zaleca szczepienia ochronne? Czy zaleca przymuszanie do szczepień? Jeśli tak, to w jakiej formie?
12. 13. W świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 maja 2023 r. SK 81/19 kalendarz szczepień nie stanowi źródła obowiązkowych szczepień w związku z powyższym w oparciu o jaką podstawę prawną (który artykuł) uważacie Państwo, że akurat te szczepienia są obowiązkowe i wymagalne w stosunku do naszego dziecka?"

W odpowiedzi na powyższy wniosek Inspektor Sanitarny pismem z dnia [...].01.2026 r. poinformował Wnioskodawczynię w następujący sposób:

"1. Pytanie to dotyczy wiedzy natury farmaceutycznej. W związku z powyższym wskazane pytanie w pkt 1 należy kierować do producenta wskazanej szczepionki oraz lekarza. Ponadto Inspektor Sanitarny informuje, że nie prowadzi danych statystycznych w tym zakresie.

2. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 27 września 2023 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (t.j. Dz.U. 2025 r. poz. 782) oraz na podstawie art. 17 ust. 10 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (t.j. Dz. U. 2025 r. poz. 1675) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1. 1) wykaz chorób zakaźnych objętych obowiązkiem szczepień ochronnych;
2. 2) osoby lub grupy osób obowiązane do poddawania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym przeciw chorobom zakaźnym, wiek i inne okoliczności stanowiące przesłankę do nałożenia obowiązku szczepień ochronnych na te osoby; (...) § 3. ust.
3. 1. Następujące grupy osób są obowiązane do poddawania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym przeciw chorobom zakaźnym ze względu na wiek:

1. 1) dzieci i młodzież od dnia urodzenia do ukończenia 15. roku życia - szczepieniom przeciw gruźlicy,
2. 2) dzieci i młodzież od ukończenia 6. tygodnia życia do ukończenia 19. roku życia - szczepieniom przeciw:
3. a) błonicy,
4. b) krztuścowi,
5. c) tężcowi,
6. 3) dzieci od ukończenia 6. tygodnia życia do ukończenia 5. roku życia - szczepieniom przeciw:
7. a) inwazyjnym zakażeniom Haemophilus influenzae typu b,
8. b) inwazyjnym zakażeniom Streptococcus pneumoniae,
9. 4) dzieci i młodzież od ukończenia 6. tygodnia życia do ukończenia 19. roku życia - szczepieniom przeciw ostremu nagminnemu porażeniu dziecięcemu (poliomyelitis),
10. 5) dzieci i młodzież od ukończenia 12. miesiąca życia do ukończenia 19. roku życia - szczepieniom przeciw:
11. a) odrze,
12. b) nagminnemu zapaleniu przyusznic (śwince),
13. c) różyczce,
14. 6) dzieci od ukończenia 6. tygodnia życia do ukończenia 32. tygodnia życia - szczepieniom przeciw zakażeniom powodowanym przez rotawirusy,
15. 7) dzieci i młodzież od dnia urodzenia do ukończenia 19. roku życia - szczepieniom przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B - zwanym dalej "obowiązkowymi szczepieniami dzieci i młodzieży".

Wobec powyższego osoby powyżej 19 roku życia zgodnie z rozporządzeniem nie podlegają obowiązku szczepień.

1. 3. Organ nie ma obowiązku prowadzenia statystyki u wskazanych przez Panią osób.
2. 4. Organ nie ma obowiązku prowadzenia statystyki dot. odroczeń. Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, wykonanie obowiązkowego szczepienia ochronnego jest poprzedzone lekarskim badaniem kwalifikacyjnym w celu wykluczenia przeciwwskazań do wykonania obowiązkowego szczepienia ochronnego. Lekarskie badanie kwalifikacyjne do szczepienia jest wykonywane przed każdym szczepieniem ochronnym, zarówno wykonywanym w trybie realizacji obowiązku, jak i zaleceń lub wskazań indywidualnych.
3. 5. W okresie ostatnich 5 lat nie było takich przypadków, które by spowodowały konieczność nałożenia kar grzywny.
4. 6. Organ nie otrzymał zgłoszeń dot. śmierci dzieci i dorosłych do 19 roku życia do 4 tygodni od szczepienia.
5. 7. Na terenie działania organu w przeciągu 5 lat odnotowano 1 ciężki Niepożądany Odczyn Poszczepienny, dotyczył szczepienia przeciwko Covid.
6. 8. Organ nie ma uprawnień do gromadzenia danych w zakresie wypłaty odszkodowań spowodowanych NOP.
7. 9. Obowiązek szczepień wiąże się z dążeniem do uzyskania maksymalnej ochrony przed zakażeniem, a w dalszej perspektywie do zlikwidowania (eradykacji) danej choroby zakaźnej. Tylko uodpornienie wysokiego odsetka osób, najczęściej ponad 90%, uruchamia mechanizm odporności zbiorowiskowej, który gwarantuje zahamowanie krążenia drobnoustroju i ochronę osób zaszczepionych oraz tych którzy z racji stanu zdrowia lub wieku nie zostali zaszczepieni. W populacji dzieci zawsze będzie kilka procent chorujących przewlekle, niezaszczepionych ze względu na stan zdrowia lub osób, u których szczepionki są nieskuteczne. Są także dzieci, które ze względu na swój wiek są za małe aby je zaszczepić. Jeżeli szczepienia są prowadzone na masową skalę, to te dzieci mają ochronę pośrednią wynikającą właśnie z odporności zbiorowiskowej. Ponieważ otaczają ich zaszczepieni koledzy, dzieci niezaszczepione są bezpieczne. Jeżeli liczba wykonanych szczepień spadnie poniżej pewnego poziomu, właściwego dla danej choroby, to ta ochrona nie będzie skuteczna, i to właśnie zjawisko odporności zbiorowiskowej stanowi społeczne uzasadnienie obowiązku szczepień.
8. 10. Zgodnie z art. 17a ust. 1 w przypadku, gdy w wyniku szczepienia ochronnego, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust.4 pkt 2, art. 17 ust. 10 albo art. 46 ust. 4 pkt 7, u osób, u których zostało przeprowadzone to szczepienie, wystąpiły w ciągu 5 lat od dnia podania szczepionki albo szczepionek działania niepożądane wymienione w Charakterystyce Produktu Leczniczego, o której mowa w ustawie z dnia 6 września 2002 r. - Prawo farmaceutyczne, w wyniku których: 1) osoba ta wymagała hospitalizacji przez okres nie krótszy niż 14 dni albo
9. 2) u osoby tej wystąpił wstrząs anafilaktyczny powodujący konieczność obserwacji w szpitalnym oddziale ratunkowym lub izbie przyjęć albo hospitalizacji przez okres krótszy niż 14 dni
10. - osobie tej przysługuje świadczenie kompensacyjne wypłacane z Funduszu Kompensacyjnego Szczepień Ochronnych, zwanego dalej "Funduszem" Wniosek o przyznanie świadczenia kompensacyjnego wnosi się do Rzecznika Praw Pacjenta.
11. 11. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ś. informuje, że pytanie dotyczy wiedzy natury medycznej i farmaceutycznej. W związku z powyższym wskazane pytanie pkt 11 należy kierować do lekarza oraz producenta wskazanej szczepionki.
12. 12. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ś. jako organ działa w ramach ustawowego prawa.
13. 13. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 27 września 2023r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (t.j. Dz.U. 2023r., poz. 2077) oraz na podstawie art. 17 ust. 10 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (t.j. Dz. U. 2025 r. poz. 1675) zarządza się, co następuje: § 3 ust. 2 Schematy obowiązkowych szczepień dzieci i młodzieży obejmujące liczbę dawek i terminy ich podania wymagane dla danego szczepienia podstawowego lub przypominającego, z uwzględnieniem wieku osoby objętej obowiązkiem szczepienia, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.".

Następnie [...] lutego 2026 r. P. Ł. (dalej Skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Inspektor Sanitarny (dalej PPIS) w zakresie nieudostępnienia informacji publicznej, zarzucając mu naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 2 art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez nieudostępnienie informacji publicznej. Skarżąca wniosła o:

1. 1. zobowiązanie PPIS do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej skarżącej i udzielenia informacji publicznej;
2. 2. orzeczenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;
3. 3. wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 ppsa w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa;
4. 4. zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego.

W uzasadnieniu Skarżąca wskazała, że złożyła wniosek o udostępnienie informacji publicznej do PPIS w zakresie danych dot. szczepień ochronnych. Pismem z [...].01.2026 r. PPIS nadesłał odpowiedź, udzielając w nikłym stopniu odpowiedzi na pytania i odsyłając do publikacji. Do dnia dzisiejszego Skarżącej nie udostępniono innych informacji poza zawartymi w piśmie z [...].01.2026 r. Przesłane przez organ odpowiedzi są niewystarczające, podobnie jak odesłanie do publikacji, aby móc mówić o zrealizowaniu obowiązku udzielenia skarżącej informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę PPIS wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. W uzasadnieniu organ wskazał, że udzielił żądanej przez Skarżącą informacji w piśmie z [...].01.2026 r.

Odnośnie pytań 1, 3, 11 i 12 organ wskazał, że żądane w nich informacje nie stanowią informacji publicznej. Zapytania te dotyczyły dokonania przez organ wykładni przepisów, wyrażenia opinii oraz pytania dot. zakresu wiedzy medycznej. Zgodnie z orzecznictwem sądowym informacje dotyczące polityki szczepień ochronnych, prawidłowości zasad funkcjonowania organów inspekcji sanitarnej, ochrony zdrowia, metod postępowania leczniczego nie są uważane za informację publiczną w rozumieniu ustawy, skutkiem czego organ nie jest zobowiązany do ich udzielenia. Wiedza organu o stanowisku WHO w zakresie szczepień ochronnych oraz zapisów i stosowania prawa krajowego wykracza poza pojęcie informacji publicznej. Działalność organizacji międzynarodowej nie dotyczy polskich władz i gospodarowania mieniem publicznym. Z kolei obowiązujące powszechnie przepisy prawa krajowego i ich interpretacja nie są informacją publiczną (wyrok WSA w Szczecinie w sprawie II SAB/Sz 211/22).

Odnośnie pytań zawartych w punktach 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 13 organ udzielił odpowiedzi zgodnie z kompetencjami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiot postępowania w niniejszej sprawie stanowiła bezczynność PPIS w zakresie rozpoznania wniosku Skarżącej z [...].01.2026 r. (data wpływu do organu [...].01.2026 r.) złożonego w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 902 ze zm., dalej powoływana jako udip).

Oceniając w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi dotyczącej bezczynności organu, odnotować trzeba, że jej wniesienie nie było ograniczone terminem, jak również nie musiało być poprzedzone żadnym środkiem zaskarżenia. Stąd skarga wniesiona w niniejszej sprawie była dopuszczalna i podlegała rozpoznaniu.

Art. 13 udip stanowi, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (ust. 1), a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Wniosek o udzielenie informacji publicznej powinien być załatwiony albo przez udzielenie żądanych informacji (w formie czynności materialno-technicznej), albo przez wydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia na podstawie art. 16 ust. 1 udip, albo przez zawiadomienie wnioskodawcy, że żądana informacja nie może być udzielona w trybie ustawy lub przez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania, w sytuacji określonej w art. 14 ust. 2 oraz w sytuacji określonej w art. 15 ust. 2, gdy wnioskujący wycofa uprzednio złożony wniosek.

Art. 16 ust. 1 udip ma przy tym zastosowanie tylko wówczas, gdy konieczna jest odmowa udzielenia informacji lub umorzenie postępowania i spełniony jest warunek przedmiotowy (informacja ma charakter informacji publicznej) oraz podmiotowy (podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej). Jeżeli zaś wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi lub takich informacji publicznych, w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia wnoszącego, że żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą lub że jej przepisy nie znajdują zastosowania ze względu na odmienne tryby dostępu (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wolters Kluwer, Warszawa 2016 r., str. 314 – 315).

Z bezczynnością organu w sprawie udzielenia informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadzi postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. J. Woś, wyd. LexisNexis, Warszawa 2009 r., s. 103).

W rozpoznawanej sprawie nie budzi żadnych wątpliwości to, że PPIS należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, o ile znajduje się ona w jego posiadaniu. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 pkt 1 udip, obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są m.in. organy władzy publicznej.

Należy wskazać, że w piśmie z [...].01.2026 r. organ udzielił Skarżącej szczegółowej odpowiedzi na wniosek, przekazując posiadane informacje, co zostało powołane na wstępie niniejszego uzasadnienia i co będzie jeszcze analizowane w jego dalszej części.

Istota sprawy sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy organ z uwagi na udzieloną Skarżącej odpowiedź zawartą w piśmie z [...].01.2026 r. - pozostaje w bezczynności. Oceniając tę kwestię, stwierdzić należy, że organ nie pozostawał w bezczynności na dzień wniesienia skargi. Wniosek Skarżącej - wobec odpowiedzi organu udzielonej ww. pismem z [...].01.2026 r. - został załatwiony przez organ w ustawowym terminie i w przewidzianej przez przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej formie. Organ, w odpowiedzi na wniosek, udostępnił Skarżącej posiadane informacje publiczne.

Istotna dla rozstrzygnięcia sprawy jest okoliczność, że organ poinformował Skarżącą, że nie dysponuje częścią żądanych informacji, o których udostępnienie zwracała się ona. Brak jest również podstaw do wydania decyzji, o której mowa w art. 16 ust. 1 udip, bowiem po pierwsze – organ nie dysponował żądanymi informacjami, a po drugie charakter części żądanych informacji wskazuje na to, że nie mają one charakteru informacji publicznej (zagadnienia zawarte w pytaniach pkt 1, 4 [zdanie 2], 9, 10, 11, 12 i 13). Warunkiem niezbędnym do udostępnienia informacji publicznej przez zobowiązane do tego na podstawie art. 4 ust. 1 i ust. 2 udip podmioty jest posiadanie przez nie takich informacji. Brak zatem podstaw, w świetle wskazanych przepisów, domagania się od organu wiadomości, których nie posiada.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ust. 1 udip, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. W przepisach ww. ustawy nie zdefiniowano pojęcia "sprawy publicznej", niewątpliwie jednak sprawy publiczne są to sprawy związane z istnieniem i funkcjonowaniem określonej wspólnoty publicznoprawnej. Dalsze rozwinięcie tego, co należy rozumieć przez informację publiczną, znajduje się w art. 6 ust. 1 udip.

Respektując poglądy orzecznictwa sądowoadministracyjnego wypracowane na tle analizy art. 1 ust. 1, jak i precyzującego go art. 6 ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 4 udip, przyjąć należy, że informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Status informacji publicznej uzyskuje przy tym taka informacja, która związana jest z funkcjonowaniem wspólnoty publicznoprawnej (państwa).

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 udip jest wniosek, który jednocześnie dotyczy: 1) określonych faktów, to jest czynności i zachowań podmiotu wykonującego zadania publiczne podejmowanych w zakresie wykonywania określonych normatywnie zadań;

1. 2) informacji istniejącej oraz znajdującej się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia;
2. 3) informacji w zakresie spraw publicznych rozumianych jako przejaw działalności podmiotów wskazanych w Konstytucji RP.

W świetle powyższych zapatrywań zasadnym jest wskazanie, że ustawa o dostępie do informacji publicznej daje prawo do uzyskania informacji o sprawach publicznych. Część zaś wskazanych przez Skarżącą informacji, w zakresie podnoszonych przez nią zagadnień, nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Kwestie poruszane w pytaniach odnoszą się bowiem do wyrażenia pewnego osądu przez organ, opinii, a zatem do jego subiektywnej oceny lub pouczenia o treści obowiązujących przepisów. Odpowiedzi na te pytania nie mogą więc stanowić informacji publicznej.

W tym miejscu przytoczyć należy, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych słusznie wskazuje się, że nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu udip zagadnienia z zakresu wiedzy medycznej, farmakologii, jakości i skuteczności leków i szczepień, ochrony zdrowia oraz metod postępowania leczniczego. Zagadnienia te nie mieszczą się w zakresie informacji o sprawach publicznych rozumianych jako informacje wytworzone przez władze publiczne, przez osoby pełniące funkcje publiczne lub inne podmioty, które wykonują funkcje i zadania publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, ani też informacje odnoszące się do władz, osób i innych podmiotów publicznych (por. np. wyrok WSA w Olsztynie w sprawie II SAB/Ol 76/26). Nie stanowią również informacji publicznej odpowiedzi na pytania, w których strona domagała się od organu przedstawienia oceny prawnej obowiązujących przepisów (vide wyrok WSA w Poznaniu w sprawie III SAB/Po 61/26).

Wskazać ponadto należy, że organ w trybie informacji publicznej nie jest zobligowany do odpowiedzi na pytania dotyczące wiedzy prawniczej, zmierzające do dokonania przez organ wykładni przepisów. W szczególności, organ jakim jest inspektor sanitarny, nie ma kompetencji do badania konstytucyjności przepisów (vide wyrok WSA w Gdańsku w sprawie II SAB/Gd 422/25).

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić trzeba, że, analizując treść wniosku Skarżącej, tylko część pytań dotyczyła informacji publicznej:

ad.

1. Ile lat maksymalnie utrzymuje się oporność po podaniu szczepionki osobno dla każdej: przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis, inwazyjnemu zakażeniu haemophilus influenzae, gruźlicy, wirusowemu zapaleniu wątroby, odrze, śwince, różyczce oraz pneumokokom u osób szczepionych na terenie działania Państwa urzędu?

Organ udzielił odpowiedzi na tak zadane pytanie, tym niemniej nie dotyczyło ono, jak słusznie podniesiono w odpowiedzi na skargę, informacji publicznej, ponieważ stanowi element wiedzy naukowej. W odpowiedzi na pytanie organ wskazał, że pytanie to dotyczy wiedzy natury farmaceutycznej i w związku z powyższym należy je kierować do producenta wskazanej szczepionki oraz lekarza. Ponadto PPIS wskazał, że nie prowadzi danych statystycznych w tym zakresie.

ad.

2. Czy Państwa urząd posiada listę osób dorosłych powyżej 19 roku życia uchylających się od szczepień i czy są one obarczone przymusem administracyjnym? Jaka to liczba za ostatnie 5 lat? Jeśli nie to dlaczego?

Organ odpowiedział na zadane pytanie, wskazując powołując przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 września 2023 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych. Organ wyjaśnił, że osoby powyżej 19 roku życia zgodnie z cyt. rozporządzeniem nie podlegają obowiązku szczepień.

ad.

3. Według informacji od prof. Iwony Paradowskiej-Stankiewicz ogniska odry w Polsce związane są z migracjami (chorują osoby narodowości romskiej, czeczeńskiej i ukraińskiej). Jakie są statystyki wykonanych u takich osób szczepień za ostatnie 5 lat na terenie działania Państwa urzędu?

Pytanie dotyczyło niewątpliwie informacji publicznej i organ udzielił odpowiedzi na nie, wskazując, że nie ma obowiązku prowadzenia statystyki u wskazanych we wniosku osób.

ad.

4. Ile szczepień zostało odroczonych przez lekarzy w ciągu ostatnich 5 lat na terenie działania Państwa urzędu i kto ustala listę przeciwwskazań do szczepień w Polsce? Kto ponosi odpowiedzialność za te ustalenia?

Pytanie zawarte w zdaniu pierwszym stanowi informację publiczną, tym niemniej organ wskazał, że nie ma obowiązku prowadzenia statystyki dot. odroczeń. Natomiast pytanie w zdaniu drugim dotyczy sfery regulujących te kwestie przepisów prawa, zatem żądana informacja nie stanowi informacji publicznej.

ad.

1. 5. Ile nałożono grzywien na lekarzy, którzy nie wywiązali się z ustawowego obowiązku zgłoszenia niepożądanego odczynu poszczepiennego w ciągu ostatnich 5 lat na terenie działania Państwa urzędu?

Organ udzielił odpowiedzi na tak zadanie pytanie, które niewątpliwie dotyczyło informacji publicznej. Wskazał, że w okresie ostatnich 5 lat nie było takich przypadków, które by spowodowały konieczność nałożenia kar grzywny.

ad.

6. Ile dzieci i dorosłych do 19 roku życia zmarło do 4 tygodni od szczepienia na terenie działania Państwa urzędu w ciągu ostatnich 5 lat?

Organ udzielił odpowiedzi na tak zadanie pytanie, które niewątpliwie dotyczyło informacji publicznej. Organ wskazał, że nie otrzymał zgłoszeń dot. śmierci dzieci i dorosłych do 19 roku życia do 4 tygodni od szczepienia.

ad.

1. 7. Ile odnotowano ciężkich niepożądanych odczynów poszczepiennych na terenie działania Państwa urzędu w ciągu ostatnich 5 lat? Jakie to były niepożądane odczyny poszczepienne?

Organ udzielił odpowiedzi na tak zadanie pytanie, które niewątpliwie dotyczyło informacji publicznej. Wskazał, że w przeciągu 5 lat odnotowano 1 ciężki Niepożądany Odczyn Poszczepienny i dotyczył on szczepienia przeciwko Covid.

ad.

8. Za ile z tych niepożądanych odczynów poszczepiennych wypłacono odszkodowanie?

Żądana informacja ma co prawda charakter informacji publicznej, jednakże organ nią nie dysponował, więc nie mógł jej udzielić. Organ wskazał, że nie ma uprawnień do gromadzenia danych w zakresie wypłaty odszkodowań spowodowanych NOP.

ad.

9. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz kryteriów ich rozpoznawania wyróżnia trzy rodzaje niepożądanych odczynów poszczepiennych: łagodne, poważne i ciężkie. Czy przymuszanie do szczepień, które mogą wywołać te odczyny, nie jest sprzeczne z art. 47 Konstytucji RP, który gwarantuje każdemu prawo do ochrony życia prywatnego, rodzinnego oraz do decydowania o swoim życiu osobistym?

Pytanie dotyczy wykładni przepisów prawa i tym samym nie może być ono uznane za dotyczące informacji publicznej. Nie jest kompetencją organu ocena zgodności przepisów prawa z Konstytucją.

ad.

1. 10. W jaki sposób możemy ubiegać się o odszkodowanie za śmierć lub uszczerbek na zdrowiu na skutek niepożądanych odczynów poszczepiennych wymienionych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia?

Organ udzielił odpowiedzi na tak zadane pytanie, przywołując treść art. 17a ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, tym niemniej nie dotyczyło ono informacji publicznej, gdyż de facto sprowadza się ono do kwestii znajomości przepisów prawa, które nie stanowią takowej informacji.

ad.

11. W jaki sposób lekarz może wykluczyć nadwrażliwość na składniki szczepionki przed szczepieniem? Proszę wymienić konkretne badania, które można wykonać w celu wykluczenia nadwrażliwości na składniki szczepionki lub niedoborów odporności.

Pytanie nie dotyczy niewątpliwie informacji publicznej, jak słusznie podniesiono w odpowiedzi na skargę, lecz kwestii związanych z badaniami naukowymi, tym niemniej organ udzielił na nie odpowiedzi.

ad.

1. 12. Czy prawdą jest, że Światowa Organizacja Zdrowia zaleca szczepienia ochronne? Czy zaleca przymuszanie do szczepień? Jeśli tak, to w jakiej formie?

Również to pytanie, jak słusznie podniesiono w odpowiedzi na skargę, nie dotyczy informacji publicznej, ponieważ sposób funkcjonowania organizacji międzynarodowych, takich jak WHO, nie jest objęty zakresem ustawy o dostępie do informacji publicznej.

ad.

13. W świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 maja 2023 r. SK 81/19 kalendarz szczepień nie stanowi źródła obowiązkowych szczepień w związku z powyższym, w oparciu o jaką podstawę prawną (który artykuł) uważacie Państwo, że akurat te szczepienia są obowiązkowe i wymagalne w stosunku do naszego dziecka?

Także to pytanie nie dotyczy informacji publicznej, ponieważ odnosi się ono do znajomości przepisów prawa i nie jest rolą organu udzielanie takich informacji. Tym niemniej organ udzielił na nie odpowiedzi, powołując treść § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 września 2023 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych oraz art. 17 ust. 10 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić trzeba, że organ udzielił odpowiedzi na pytania, które dotyczyły informacji publicznej, w której był posiadaniu, a ponadto, pomimo braku obowiązku w tym zakresie, w miarę możliwości poinformował Skarżącą o kwestiach prawnych, o wyjaśnienie których wnosiła ona we wniosku.

Z tych względów stwierdzić trzeba, że zarzuty skargi były bezzasadne i skarga w oparciu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) podlegała oddaleniu.

Na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym.