Uzasadnienie
Wnioskiem z 3 września 2021 r. Zarząd Dróg Powiatowych w Mogilnie ("skarżący ZDP") zwrócił się do Burmistrza Strzelna o wydanie decyzji zezwalającej na wycięcie 73 drzew wymienionych w załączniku, stanowiącym tabelaryczne zestawienie drzew ze wskazaniem m.in. ich gatunku, numeru i kilometra drogi publicznej, przy której zlokalizowane jest każde z nich. Skarżący ZDP wyjaśnił, że wymienione drzewa rosną w pasie dróg powiatowych, są suche bądź obumierające, niszczą nawierzchnię, ograniczają widoczność na łukach i skrzyżowaniach, stanowiąc zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego uniemożliwiając planowaną przebudowę drogi.
Pismem z 10 marca 2022 r., skarżący ZDP zmodyfikował wniosek wskazując, że dotyczy on 55 wskazanych numerycznie drzew.
Wniosek załatwiony został decyzją Burmistrza Strzelna z 5 grudnia 2022 r. nr RG.6121.67.2.202, zezwalającą na usunięcie 15 wskazanych drzew oraz odmawiającą zezwolenia na wycięcie pozostałych 40 drzew. Rozstrzygnięcie to zostało następnie uchylone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bydgoszczy decyzją z dnia 9 marca 2023 r. nr SKO-4221/1/23, przekazującą sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Burmistrz Strzelna, decyzją z 10 sierpnia 2023 r. nr RG.6131.67.2.2021, na podstawie art. 83 ust. 1, art. 83c ust. 1 i 4, art. 83f ust. 1 pkt 3, art. 86 ust. 4, 7 i 10 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 916 – winno być "Dz.U. z 2023 r. poz. 1336" - dalej "u.o.p.") zezwolił na usunięcie przez ZDP 23 wskazanych drzew, rosnących w pasie drogi powiatowej nr [...] na działce o nr [...] obręb [...] gmina Strzelno, pow. mogileński w terminie 12 miesięcy od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna, oraz - w punkcie drugim rozstrzygnięcia - odmówił udzielenia zezwolenia na usunięcie 32 wskazanych drzew, rosnących w pasie drogi powiatowej nr [...], na działkach o nr [...] obręb [...], gmina Strzelno, pow. mogileński.
Po rozpoznaniu odwołania od powyższej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bydgoszczy, decyzją z dnia 5 października 2023 r., nr SKO-4221/52/23, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Zarząd Dróg Powiatowych w Mogilnie zaskarżył powyższą decyzję, w części dotyczącej odmowy wydania zezwolenia na usunięcie drzew, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, który wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2024 r., sygn. II SA/Bd 1356/23, uchylił zaskarżoną decyzję utrzymującej w mocy punkt drugi decyzji Burmistrza Strzelna z dnia 10 sierpnia 2023 r. nr RG.6131.67.2.2021 – tj. rozstrzygnięcie organu I instancji w zakresie odmowy udzielenia zezwolenia na usunięcie wskazanych w tej decyzji 32 drzew. W uzasadnieniu Sąd zasadniczo wskazał, że odmowa wydania przedmiotowego zezwolenia nie została wystarczająco umotywowana.
W ocenie Sądu okoliczności stanowiące podstawę odmowy nie stanowiły pełnego odniesienia się do wszystkich istotnych okoliczności sprawy, pominięto podniesione we wniosku powody planowanej wycinki z uwagi na zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego, ograniczenie widoczności na łukach i skrzyżowaniach oraz brak możliwości planowanej przebudowy drogi.
Ponownie rozpoznawszy sprawę z odwołania skarżącego ZDP, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bydgoszczy – decyzją z 2 września 2024 r. uchyliło punkt drugi decyzji Burmistrza Strzelna z 10 sierpnia 2023 r. nr RG.6131.67.2.2021, powielając zasadniczo argumentację Sądu co do istotnych braków postępowania dowodowego przeprowadzonego przez organ I instancji. W szczególności SKO zwróciło uwagę na konieczność przedłożenia przez wnioskodawcę mapy obrazującej w sposób niewątpliwy drzewa objęte wnioskiem, wraz z oznaczeniem ich lokalizacji.
W toku ponownie prowadzonego postępowania Burmistrz pozyskał od ZDP, na wezwanie z 12 września 2024 r., mapę z planu zagospodarowania terenu (stanowiącą element dokumentacji projektowej budowy drogi) z lokalizacją wnioskowanych drzew oraz aktualną inwentaryzacją ze zdjęciami oraz planem wycinki wraz z wyjaśnieniem przyczyn, z powodu których wnioskodawca uważa, że drzewa kolidują z planowaną inwestycją oraz stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. Dokumenty załączono do pisma z 17 października 2025 r., stanowiącego odpowiedź skarżącego ZDP na ww. wezwanie.
Decyzją z 18 lipca 2025 r. nr RG.6131.67.2.2021, Burmistrz Strzelna zezwolił – w punkcie pierwszym decyzji – na usunięcie wskazanych 23 drzew rosnących w pasie drogi powiatowej nr [...] na działce o nr [...] obręb [...] gmina Strzelno, pow. mogileński w terminie 12 miesięcy od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna, oraz - w punkcie drugim rozstrzygnięcia - odmówił udzielenia zezwolenia na usunięcie 32 wskazanych drzew, rosnących w pasie drogi powiatowej nr [...], na działkach o nr [...] obręb [...], gmina Strzelno, pow. mogileński. W decyzji zawarto pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia odwołania.
Decyzja powyższa doręczona została skarżącemu ZDP w dniu 18 lipca 2025 r. na elektroniczną skrzynkę podawczą strony. Odwołanie od powyższej decyzji zostało wniesione, za pośrednictwem Burmistrza Strzelna, w dniu 4 sierpnia 2025 r. – osobiście w biurze podawczym Urzędu Miejskiego w Strzelnie. Postanowieniem z dnia 10 września 2025 r., nr SKO.4221.19.2025, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bydgoszczy stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie nie zostało zaskarżone do sadu administracyjnego i stało się prawomocne.
Pismem z dnia 26 września 2025 r. skarżący ZDP ponaglił Burmistrza Strzelna w sprawie wniosku o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew opisanych we wniosku z 7 września 2021 r. Zarząd podniósł, że decyzja wypowiada się jedynie wobec czterech wskazanych we wniosku drzew, pomijając pozostałe w nim wskazane, a nadto opisuje drzewa niewymienione we wniosku.
Pismem z dnia 6 listopada 2025 r. Zarząd Dróg Powiatowych w Mogilnie wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Burmistrza Strzelna w sprawie dotyczącej zezwolenia na wycinkę drzew prowadzonej pod numerem RG.6131.67.2.2021, wnosząc o:
- 1) zobowiązanie organu do rozpoznania żądania skarżącego 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku,
- 2) stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa,
- 3) zasądzenie od organu zwrotów kosztów postępowania sądowego.
W uzasadnieniu skargi ZDP podniósł, że decyzja z 18 lipca 2025 r. nie rozstrzyga o całości żądania zawartego we wniosku, ponieważ jedynie cztery drzewa wskazane we wniosku zostały wymienione w jej osnowie. Pozostałe drzewa, wobec których rozstrzygnął organ, w ocenie skarżącego nie zostały wymienione w jego wniosku. Na potwierdzenie powyższego ZDP przedstawił tabelę drzew z wniosku z 7 września 2021 r. oraz tabelę drzew uwidocznioną w decyzji. Wskazał, że w decyzji błędne są oznaczenia gatunków drzew, lokalizacji i obwodów pni drzew, co uniemożliwia właściwą ich identyfikację.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że skarżący ZDP podejmuje próbę podważenia prawomocnej decyzji z 18 lipca 2025 r., po uchybieniu terminu do wniesienia od niej odwołania. Odnosząc się do zarzutów skargi Burmistrz wskazał, że lokalizacja i pozostałe dane drzew, których dotyczyła omawiana decyzja, są tożsame z wnioskiem. Zmiana (dookreślenie) ich gatunku w decyzji została dokonana wskutek uzyskania w toku postępowania opinii biegłego dendrologa, a zmiana lokalizacji i obwodów została wskazana w tabeli dołączonej przez skarżący Zarząd zatytułowanej "Plan wycinki drzew w sezonie 2024/2025 Gmina: Strzelno" dołączonej do plany mapy zagospodarowania terenu, przedłożonej na wezwanie organu, która to tabela jest jedynie niepodpisanym wydrukiem komputerowym nienoszącym znamion dokumentu urzędowego. W ocenie organu ZDP nie złożyło przez cały okres prowadzenia postępowania żadnej korekty swojego wniosku, a przy drodze powiatowej nr [...] nie rosną inne drzewa niż te wymienione w decyzji organu.
W piśmie procesowym z dnia 9 grudnia 2025 r. skarżący Zarząd podniósł, że dane ujawnione na przedłożonej organowi mapie odpowiadają ustaleniom dokonanym przez skarżącego w terenie, przy czym podczas tych ustaleń skarżący stwierdził obecność 17 innych drzew niewymienionych w wykazie przedłożonym organowi. Wniósł o przeprowadzenie dowodu z notatki z oględzin przeprowadzonych w dniu 9 grudnia 2025 r. na okoliczność potwierdzenia rzetelności wykazu przedłożonego organowi przy piśmie z 17 października 2024 r.
W piśmie procesowym z 15 stycznia 2026 organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko, potwierdzając, że decyzja prawidłowo odnosi się do każdego z 55 drzew opisanych we wniosku. 17 drzew, o których mówi skarżący, to drzewa nieobjęte wnioskiem, młode, rosnące w dotychczas występujących na drodze kępach zakrzaczeń, które to zakrzaczenia zostały wycięte już po wydaniu decyzji.
W piśmie procesowym z dnia 12 lutego 2026 r. skarżący Zarząd podniósł, że mapa załączona do pisma z 17 października 2024 r. była zgodna z tabelą załączoną do tego pisma, a drzewa tam opisane różniły się od drzew opisanych we wniosku – decyzja nie odnosi się do tych drzew. Jeżeli zaś jakieś załączniki nie miały wymaganego podpisu, organ winien wezwać o uzupełnienie braku formalnego pisma. Podtrzymał, że oprócz drzew opisanych w decyzji przy drodze rosną jeszcze inne drzewa.
Pełnomocnik organu, w piśmie z 24 lutego 2026 r., podtrzymał, że gatunki i wymiary drzew określono na podstawie opinii dendrologa, lokalizację zgodnie z pierwotnym wnioskiem, który nie doznał modyfikacji w tym zakresie (nie mógł być jej źródłem wspomniany wydruk).
W piśmie z 4 maja 2026 r. skarżący Zarząd wyjaśnił na wezwane Sądu, że drzewa opisane w punkcie pierwszym decyzji z 18 lipca 2025 r. nie zostały usunięte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem kontroli sądowej uczyniono w niniejszej sprawie to, czy Burmistrz Strzelna dopuścił się bezczynności w prowadzeniu postępowania z wniosku Zarządu Dróg Powiatowych w Mogilnie z dnia 7 września 2021 r., zmodyfikowanego 10 marca 2022 r., o usunięcie 55 wskazanych w tym wniosku drzew w pasie drogi powiatowej.
Zgodnie z zasadą szybkości postępowania administracyjnego, organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (art. 12 § 1 k.p.a.). Artykuł 35 § 1 k.p.a. stanowi, że organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. W kolejnych przepisach ustawodawca precyzuje, że:
- 1) niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza organ (art. 35 § 2 k.p.a.)
- 2) nie później niż w ciągu miesiąca od dnia wszczęcia postępowania – powinny być załatwiane sprawy wymagające postępowania wyjaśniającego (art. 35 § 3 k.p.a.),
- 3) nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania – powinny być załatwiane sprawy szczególnie skomplikowane (również art. 35 § 3 k.p.a.),
- 4) niezwłocznie, nie później niż w terminie miesiąca od dnia wszczęcia postępowania powinno nastąpić załatwienie sprawy w postępowaniu uproszczonym (art. 35 § 3a k.p.a.).
Z bezczynnością mamy do czynienia wtedy, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.). Bezczynność organu następuje wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności, wynikających z przepisów prawa, nie wykonuje ich w terminie przez te przepisy określonym. Innymi słowy bezczynność oznacza stan, w którym organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności, pozostaje w zwłoce. Bezczynność organu powiązana być musi z kompetencją do wydania w danej sprawie decyzji, postanowienia, czy też innych aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Istota sporu pomiędzy skarżącym Zarządem a organem sprowadza się do tego, czy organ, prowadząc postępowanie z wniosku, zakończył to postępowanie wydaniem decyzji z dnia 18 lipca 2025 r. nr RG.6131.67.2.2021, w części zezwalającej, a w części odmawiającej skarżącemu zezwolenia na usunięcie drzew. Skarżący podnosi, że decyzja nie odnosi się do drzew opisanych we wniosku, toteż organ pozostaje w istocie w bezczynności wobec wniosku (poza czterema drzewami, które, co przyznaje skarżący, prawidłowo zostały ujęte w decyzji).
Mając to na uwadze wyjaśnić przede wszystkim należy, że skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej określonej sprawy administracyjnej. Skutkiem skargi na bezczynność ma być doprowadzenie do sytuacji prawnej, w której organ administracji, który dotychczas nie zakończył postępowania administracyjnego, w szczególności zainicjowanego wnioskiem strony – wyda stosowne rozstrzygnięcie co do istoty sprawy. Nie jest istotne jednak to, czy rozstrzygnięcie to jest lub nie jest zgodne z oczekiwaniem strony a nawet prawidłowe (zgodne z prawem). Prawidłowość rozstrzygnięcia administracyjnego jest bowiem badana we właściwym trybie instancyjnym, włącznie z kontrolą sądową na skutek skargi na rozstrzygnięcie organu II instancji. Przedmiotem zainteresowania sądu administracyjnego analizującego sprawę ze skargi na bezczynność jest po pierwsze to, czy w danej sprawie organ administracji publicznej obowiązany był wydać określony akt lub powziąć władczą czynność – zgodnie z ustawową kompetencją, a po drugie – czy uczynił to w ustawowym terminie. Sposób załatwienia danej sprawy leży poza analizą zaistnienia, bądź nie, bezczynności organu administracyjnego.
Charakter rozpoznawanej sprawy wskazuje, że konflikt pomiędzy stronami dotyczy w istocie prawidłowości określenia w decyzji z 18 lipca 2025 r. poszczególnych, wymienionych w tej decyzji drzew, tj. przede wszystkim ich gatunku, obwodu i lokalizacji. W ocenie Sądu spór ten strona skarżąca odnosi się do zagadnienie: "czy organ prawidłowo odczytał wniosek strony w zakresie jej żądania, a w konsekwencji prawidłowo skonstruował końcowe rozstrzygnięcie sprawy?", a nie do tego czy organ w istocie pozostawił żądanie strony bez odpowiedzi w przepisanej prawem formie. Ocena zaistnienia bezczynności po stronie organu administracyjnego skupia się zaś, w ujęciu generalnym, właśnie na drugim z zadanych pytań. Całokształt zebranej w aktach sprawy dokumentacji, ze szczególnym uwzględnieniem pozyskiwanych w jej toku materiałów służących prawidłowej identyfikacji drzew objętych wnioskiem (ekspertyza dendrologiczna z 18 lutego 2023 r. – k. 285 i wcześniejsze akt adm.; mapa i wykaz przedłożone przy piśmie z 17 października 2024 r. – k. 377 i wcześniejsze), ale również stanowiska obu stron sporu, jednoznacznie wskazują (przy czym w odniesieniu do skarżącego dzieje się to mimo jego woli, a w istocie wbrew intencji procesowej), że spór ten dotyczy prawidłowości konstrukcji decyzji kończącej sprawę.
Już w toku postępowania kwestia identyfikacji drzew nie była jasna, a obie strony dokonywały w tym zakresie czynności. W przypadku organu były to przede wszystkim oględziny 55 drzew rosnących w pasie drogi powiatowej na terenie gminy Strzelno przeprowadzone 20 kwietnia 2023 r., zlecenie sporządzenia opinii biegłego dendrologa oraz wezwanie z 12 września 2024 r. (k. 336 akt adm.). Skarżący zaś w drodze wyjaśnień z 17 października 2024 r. precyzował przedmiot wniosku oraz jego motywy (na dołączonym do pisma wykazie widać naniesione ołówkiem korekty lokalizacji drzew). Wszystkie te okoliczności świadczą wyraźnie, że zagadnienie prawidłowej identyfikacji drzew opisanych we wniosku było istotnym elementem postępowania dowodowego zakończonego decyzją z 18 lipca 2025 r.
Nie powinno budzić wątpliwości, że wszelkie zarzuty naruszenia prawa przez decyzję administracyjną, w tym zarzuty dotyczące tego, czy w sposób kompleksowy rozstrzyga ona sprawę z wniosku strony, winny być artykułowane w drodze właściwego środka zaskarżenia. W niniejszym przypadku skarżący ZDP powinien i mógł kwestionować sposób załatwienia jego wniosku poprzez złożenie odwołania od decyzji Burmistrza Strzelna z 18 lipca 2025 r. Skarżący wniósł jednak odwołanie z uchybieniem terminu ustawowego, wobec czego nie mogło ono wywołać skutków procesowych. Potwierdza to prawomocne postanowienie SKO w Bydgoszczy z dnia 10 września 2025 r., nr SKO.4221.19.2025, o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania (k. 455 akt adm.).
Przyznać należy rację Burmistrzowi, że skarga inicjujące niniejsze postępowanie sądowe stanowi próbę zakwestionowania prawomocnej i ostatecznej decyzji Burmistrza z 18 lipca 2025 r. Skoro skarżący nie zdołał skutecznie zaskarżyć w administracyjnym toku instancji decyzji, która w jego ocenie nieprawidłowo rozstrzyga o jego żądaniu, to nie może następczo, w drodze skargi na bezczynność, próbować odwrócić skutków własnego zaniechania w tym zakresie. Nie można w niniejszej sprawie zarzucić organowi, by pozostawał on w bezczynności wobec wniosku z 7 września 2021 r., skoro sprawa została już ostatecznie i prawomocnie rozstrzygnięta decyzją z 18 lipca 2025 r. Odróżnić należy bowiem sytuację, w której organ w ogóle nie rozstrzyga o zezwoleniu na usunięcie drzew (bezczynność), od tej, w której organ co prawda rozstrzyga w formie decyzji o żądaniu strony, ale przykładowo (a co stara się wykazać skarżący ZDP) nieprawidłowo określa dane drzewo.
W tym przypadku strona może domagać się weryfikacji zaistniałej w jej ocenie wady decyzji w instancyjnym toku postępowania, ewentualnie – po jej uostatecznieniu, w drodze nadzwyczajnego trybu weryfikacji decyzji (np. z uwagi na brak możliwości jej wykonania – art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a.).
W związku z powyższym wszelkie argumenty dotyczącego tego, czy drzewa opisane w decyzji zostały prawidłowo, zgodnie z wnioskiem, zidentyfikowane, należało podnosić w odwołaniu od decyzji z 18 lipca 2025 r. Również wtedy należało ewentualnie rozważać, jaki skutek dla żądania wniosku miało poprawienie kilometrów (lokalizacji) w modyfikacji wniosku ołówkiem. Wątpliwości co do rzeczywistego zakresu rozstrzygnięcia winny być oceniane w odwołaniu od tego rozstrzygnięcia i dalej - w skardze na rozstrzygnięcie odwoławcze. W skardze na bezczynność można podnosić zarzut jedynie co do samego faktu rozstrzygnięcia co do żądania (a nie zakresu rozstrzygnięcia). Sam fakt wydania rozstrzygnięcia na wniosek skarżącego jest bezsporny (decyzja z 18 lipca 2025 r.), a to ta właśnie okoliczność determinuje wynik sprawy ze skargi na bezczynność Burmistrza Strzelna.
Analizując niniejszą sprawę Sąd dostrzegł, że była ona prowadzona w sposób niepozbawiony uchybień. Od samego jej początku pojawiały się nieścisłości co do liczby i tożsamości drzew objętych wnioskiem. By zobrazować problem wypada przywołać, że już w pierwotnym wniosku, pomimo że dotyczył on 73 drzew, dołączono jedynie 39 zdjęć drzew. W modyfikacji z 10 marca 2022 r., ograniczającej liczbę drzew do 55 (wyłączenie 18 drzew z punktów 1-7 pierwotnego wniosku) zrobiono omyłki: zamiast drzewa nr 47 napisano "37", co spowodowało, że w modyfikacji mowa była o dwóch drzewach o tym samym numerze, podobnie jak w przypadku dwukrotnego wskazania drzewa nr 49, pominięto drzewo nr 28, ujęto drzewo nr 18, pomimo tego, że miało być ono wykluczone jako jedno z drzew suchych, o którego wycięciu rozstrzygała inna decyzja (decyzja z 17 stycznia 2023 r.). Druga z decyzji w sprawie, tj. z dnia 10 sierpnia 2023 r., odnosiła się do drzew przy drodze [...], na działce nr [...] (choć we wniosku również wskazano działkę nr [...]), na wskazanych kilometrach.
Decyzja obejmowała wszystkie drzewa wskazane w modyfikacji prócz drzewa nr 18 (było ujęte w modyfikacji, a decyzja z 17 stycznia 2023 r. go nie uwzględniła) oraz drzewa na 5+290 km drogi (nr 59). Uwzględniała niewymienione we wniosku drzewo 5+900 (pozostaje wątpliwość, czy była to omyłka). Decyzja uwzględnia też drzewo nr 28 (5+050), pomimo że modyfikacja wniosku usunęła to drzewo z zakresu żądania. W dalszym toku postępowania istotną niejasność wprowadziło pismo strony z 17 października 2024 r., właśnie w związku z dopisanymi ołówkiem korektami lokalizacji. W obliczu tej okoliczności organ powinien dopytać i skrupulatnie wyjaśnić, czy tabela z 17 października 2024 r. to korekta lokalizacji każdego z drzew i którego. Było to istotne z uwag na to, że co do części drzew już ostatecznie rozstrzygnięto w decyzji z 10 sierpnia 2023 r. (w części zezwalającej nie była ona kwestionowana do SKO). Organ tego nie zrobił, a zamiast tego posłużył się starym wykazem, tak jak we wniosku pierwotnym.
Powołane wyżej kwestie nie mają znaczenia w niniejszej sprawie w związku z dwiema okolicznościami natury prawotwórczej. Po pierwsze, co podkreślono i wyjaśniono we wcześniejszej części niniejszych rozważań, postępowanie, w którym zaistniały ww. uchybienia, zostało ostatecznie i prawomocnie zakończone i nie można rozciągać skutków tych uchybień na postępowanie ze skargi na bezczynność. Po drugie zaś, a co z kolei bardzo istotne dla dalszych losów żądania strony, decyzja z 18 lipca 2025 r., na dzień wniesienia skargi na bezczynność, wygasła. Jak bowiem zastrzeżono w decyzji, wycinki należy dokonać w terminie 12 miesięcy od dnia jej uostatecznienia, zaś po upływie tego terminu należy uzyskać nowe zezwolenie. Zgodnie z art. 83d ust. 1 pkt 7 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (publ. aktualny na dzień wydania decyzji z 18 lipca 2025 r. - t.j. Dz. U. z 2024 r., 1478) zezwolenie na usunięcie drzewa lub krzewu określa termin usunięcia drzewa i krzewu.
Zastrzeżenie terminu w decyzji o zezwoleniu na usunięcie drzew ma ten skutek, że po jego upływie decyzja wygasa, co oznacza, że nie kształtuje już sytuacji prawnej strony (vide: wyrok NSA z 16 grudnia 2025 r., sygn. III OSK 1742/24 – dostępny na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z oświadczenia strony skarżącej przedłożonego na wezwanie Sądu – żadne z drzew opisanych w punkcie pierwszym decyzji z 18 lipca 2025 r. nie zostało usunięte. A zatem sprawa niejako wróciła do swojego pierwotnego kształtu: drzewa, których usunięcie planuje strona, wciąż stoją, a koniecznym warunkiem ich legalnego usunięcia jest, ponownie, uzyskanie zezwolenia Burmistrza. Daje to okazję do ponownego przeprowadzenia postępowania w tym przedmiocie, tym razem już w sposób gwarantujący brak jakichkolwiek wątpliwości co do tego, które drzewa mają zostać usunięte i co do których drzew rozstrzygać ma organ. Rolą zarówno organu, jak i strony wnioskującej, będzie dołożenie wszelkich starań, by kwestia ta nie generowała takich wątpliwości, jak stało się to w postępowaniu zakończonym wygasłą decyzją z 18 lipca 2025 r. Sąd zwraca tu przede wszystkim uwagę na dwie podstawowe kwestie: klarowność i konkretność wniosku strony oraz obowiązek niezwłocznego i skrupulatnego weryfikowania wszelkich niejasności przez organ, do którego wniosek jest kierowany, z wykorzystaniem wszystkich przysługujących organowi instrumentów procesowych (w szczególności protokołowane oględziny w terenie przy obecności wnioskodawcy).
Mając to wszystko na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143) orzekł o oddaleniu skargi.
Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 pkt 4 ww. ustawy.