Uzasadnienie
Y. E. (dalej także jako: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Wojewody Kujawsko-Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 27 maja 2026 r. wezwano skarżącego do udzielenia informacji na piśmie, czy przed wniesieniem skargi wnosił ponaglenie do właściwego organu, a jeśli tak, do nadesłania jego kopii, zakreślając termin 7 dni na wykonanie zarządzenia i wskazując rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu 30 czerwca 2026 r. (vide: urzędowe poświadczenie przedłożenia – k. akt sądowych nr 54). Skarżący w zakreślonym terminie przesłał pismo z 20 listopada 2025 r. zatytułowane "zażalenie na bezczynność organu -WSC.III.6151.4382.2025.ATO". Pismo skierowane zostało do Wojewody Kujawsko-Pomorskiego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; zwanej dalej jako: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2).
Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 37 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2025 r. poz. 1691 ze zm.; powoływanej dalej jako "k.p.a."), stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
- 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie. Ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie;
- 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
Zgodnie zaś z art. 37 § 6 k.p.a. organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie, w którym: 1) wskazuje, czy organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, stwierdzając jednocześnie, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa;
2) w przypadku stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości: a) zobowiązuje organ rozpatrujący sprawę do załatwienia sprawy, wyznaczając termin do jej załatwienia, jeżeli postępowanie jest niezakończone, b) zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych bezczynności lub przewlekłości, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających bezczynności lub przewlekłości w przyszłości.
Celem złożenia ponaglenia jest wyczerpanie środków zaskarżenia i umożliwienie załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Droga sądowa jest zatem dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Tym samym, złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu, jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 k.p.a.
Z analizy akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący nie poprzedził skargi ponagleniem. Potwierdza to treść przedłożonego przez skarżącego pisma z 20 listopada 2025 r. W realiach niniejszej sprawy ponaglenie, stosownie do art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a., powinno zostać wniesione do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców jako organu wyższego stopnia nad Wojewodą Kujawsko-Pomorskim, za pośrednictwem Wojewody Kujawsko-Pomorskiego. Skarżący nie skorzystał z tego środka zaskarżenia przez wniesieniem skargi do sądu administracyjnego na przewlekłość postępowania.
Mając powyższe na względzie, Sąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. - odrzucił skargę skarżącego jako niedopuszczalną, gdyż skarżący przed jej wniesieniem nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.