Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu.
Stosownie natomiast do art. 166 powyższej ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Instytucja ta znajduje swoje zastosowanie w sytuacji gdy stwierdzona przez Sąd z urzędu omyłka ma charakter oczywisty, a zatem taki której stwierdzenie nie budzi wątpliwości i jest bezsporne w świetle okoliczności przedstawionych w treści orzeczenia.
Z takim przypadkiem mamy do czynienia w realiach niniejszej sprawy, w której Sąd w świetle zaistniałych w sprawie okoliczności faktycznych i prawnych uznał za zasadne uwzględnić wniosek skarżącego i wstrzymać wykonanie zaskarżonej przez niego decyzji Wojewody D. Rozstrzygnięcie to wynika jednoznacznie i bezspornie z treści sporządzonego uzasadnienia, w którym Sąd w sposób obszerny i z odwołaniem się do uwarunkowań niniejszej sprawy przedstawił okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Stąd nie można mieć wątpliwości, że zamieszczone na stronie pierwszej sformułowanie "oddalić wniosek" stanowi oczywistą omyłkę, która wystąpiła wbrew zamierzeniom Sądu i niezgodnie z intencją podjętego rozstrzygnięcia.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd postanowił z urzędu dokonać sprostowania postanowienia na podstawie art. 156 § 1 i art. 166 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.